Kakatuwa’ – Ang Alibi

========================

Ang kaugaliang makaluma minsan nagdudulot ng ganda ngunit kadalasan ay nakakasama. Higit lalo na’t ang masasaling ay ang buhay at damdamin… Ang Kanayunan ng ating bansa ay tigib parin sa ganitong gawi ng pamumuhay kahit sabihing tayo’y nabubuhay na sa makabagong antas ng teknolohiya.

Ang mga tao’y magsisilbing sunod-sunuran dahil sa Respeto, dahil sa pag-ibig at ang di maiwasang kasabihang “Utang Na Loob”. Kahit mapait ito ay pipilitin mo na lunukin kapag ito’y huling sasabihin makumbinsi lamang ang loob ng hinihingan ng pabor.

========================

Mga Nagaganap na di kapanipaniwala sa Nayong namumuhay na kaakibat ang makaluma pa’ng pag-uugali ngunit bakit higit sa di aasahang rituwal => “…… Wow!!! Sa aking pagkagitla ganoon ba at parang advance sila sa mga karaniwang ritual ng sex… Si Elly ay nakatayo na halos mabakli ang mga baywang sa pagliyad at nakatingala na nakahawak sa gilid ng kawayang nakatrangka sa mga kalan… at ang isang paa ay nakasampay sa balikat ni mang Ador… at ang matindi doon… inisip ko na wala yatang pinipiling lugar o oras sa paglalaro ang mga ito…. …”

========================

Unang Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

“Anak sige na, sundin mo ang iyong kalooban kung sadyang iyan ay ukol na sa iyo…” Payo at habilin ni aling Panyang Nanay ni Elly ika-3 na anak sa magkakapatid na 3 babae at 2 lalake. Si Josephine na panganay, Franie na ikalawa at si Elly na pangatlo (3rd), Sina Romeo na ika-4 at Dante na bunso. Limang mga anak nina Aling Panyang asawa ni Mang Ernie (Erning) na namumuhay sa Nayon ng Malayo, Urbiz., Pangasinan Ang pamilyang Katamtan…

Gabi ng pamamanhikan ng pamilyang ma-ikalawang pinsan ko si Ferdinan na panganay ng Tiya Ason at Tiyo Lino ng Barrio Salabante sa bayan ding iyon… Ang Pamilyang De Camino “Ang mga ito ay kung mamarapatin ng inyong panig na makasal sa susunod na buwan ng Mayo…” hirit na nakangiti ni Tiyo Lino na humahanap ng tiyakang sagot sa pamilyang Katamtan “Ano pa’t kung ang inyo ay makakatugon sa lahat ng sagutin ay bakit hindi…” ana’ng matandang Sergio na tumatayong tagapamagitan ng Pamilyang Katamtan na itinuturing na ring Lolo ng magkakapatid dahil ang Ama ay hindi makasagot dahil siyempre kailangan ng kakampi para maidipensa ang anak sa napipintuho’ng hingian ng kamay.

“apat na malalaking baboy at 3 sako ng bigas ang kaya naming para sa handaan at kung ano pa man ang karagdagan ay ipasabi ko’ng kakayanin pa…” kahiyahan na sagot ng Pamilya De Camino at nandoong matamang nakikinig ang dalawang ipinagkakasundo… ni walang imikan at nakikinig lamang sa dalawang nagtatagisan panig… “Walang dapat pag-usapan sa mga handahan… sapat na iyon” wika ng matandang Sergio “Malibang di maibigay ang DATU ay walang kasalang magaganap…” ang huling hamon… Lahat ay di makapagsalita dahil sa huling kahilingan na ikinapamutla ng Pamilyang De Camino “Eh, ano ba ang hiling na halaga kung sakali at kaya naman ay bakit hindi…” ang matipunong sagot ni Mang Lino sa hamon ng matanda na nakahawak sa batangan ng hagdan “Ilang linang ang sinasaka mo Binata…” binalingan ang aking Pinsang namamanhikan …

(*** Masidhi ako’ng nakikinig… dahil ang ganoong tagpo ay nangyari dahil na rin sa aking kakalugan… dahil sa Kantiyawan sa pag-Aani ang dalawa ay nagtagpo sa gapasan ng palay lahat ay sa bukid nagsimula… Dahil sa ulam na Tinolang Tandang na Manok)

… noo’y halos wala sa sarili na nagmumuni-muni si Nando (Ferdinan) at ang lahat ay kaniyang sinasariwa bakit nagkakaganito ngayon na parang sabong na maraming rules and regulation na dapat matupad… ang /likaw ng isip ay nasa bukid ng mga pangyayari “Marunong bang kumikig ang mga manok ninyo…!!!” Sigaw ni Godong na sadyang pilyo at palabiro sa nangangatulungang magkakapamilya (Bayanihan kasi… at nakumbida ang binata sa gapasan dahil ito’y dumayo sa kabilang Nayon ng Malayo) “Aba!!! Walang De Camino na umuurong…” ang magilas na sagot habang nagkakarit ang bawat panig “Baka pumiyok iyan kapag may pumutak dito’ng dumalaga!!!” ang mga sulsol na kaluluwa sa karamihan na ang tinutukoy ay sina Josephine, Franie at Elly sa mga tagpo na iyon “Ang ganoong tudyoan ay nauwi sa totohanan dahil ang mga Tao sa Nayon ay hindi nagpapatalo kapag sa ganoong mga kantiyawan”

“Nando!!! Tinatanong ka anak…” si Aling Ason na sadyang napipilitan sa mga sangsangan “Labing Limang Linang ng palayan at apat na Linang ng mga gulayan po…” mahinhing sagot sa matanda “Ilan kayong magkakapatid…” agad na tanong ni Lolo Sergio “Dalawa lamang po…Ako at si Doming na bunso…” ika nya “Sa makatuwid ay hahatiin ninyo ang inyong pinagkakabuhayan sa malaon…?” mabilis at matalim na mga kataga ni Mang Sergio…

Sa mga ganoong tagpo, nanamlay ang Pamilyang De Camino na nakaramdam ng di pag-sang Ayon na makasal ang kanilang Dalaga… Ang mahusay na tagapamagitan ay mahusay humugot ng mga ALIBI kapag nasabihan ng Ama o Ina ng isang Tinitingalang pugad… Sa makatuwid ay ayaw pa’ng mag-Asawa o ayaw pang Payagan na mag-Asawa bagaman Nasa gulang na ang dalaga 19 anyos at si Aphine na 26 anyos na handa nang ikasal at ito’y tapos naring naipagkasundo at si Franie na 22 anyos na na pawang mailap sa mga manliligaw…

Umuwi na taglay ang kabiguan sa mga hamon, na sadyang nagpa-igting ng isang galit sa aking Pinsang si Nando na sadya naming aking ikinamangha… “Bakit ganoon Elly, kung sakali na lahat ay tinugon nila… gugusto kaba sa pinsan ko?!” tanong ko nang kami-kami na lamang sa mga araw na dumadaan… Ang bahay nina Elly ay medyo malapit sa amin at ito’y 250 metro lamang ang layo na napapagitan lamang ng mga manggahan at ilang mga kabahayan… Iyon ang tinatawag na mga kapitbahay sa Nayon.. kahit malayo ang agwat “Ewan ko… marahil nga mapag-aaralan…” Ganoon nga kadalasan sa ka-Bariyohan ang nagsisipag Asawa ay sa bandang Huli lamang masasabi ang “Nagmamahal na rin ako…natutuhan ko naring mahalin” – Yan lamang ang kapangitan minsan at madalas dahil sa ugaling kasunduan at madalas ding “Cash-sunduhan”.

Sa lihim man at hayagan,.. ang mga ganitong uri ng pagmamahalan ay kadalasan din na nauuwi sa pagtataksil minsan at paghahanap ng totoong ligaya… lalo na sa pagtatalik… iyan ang mga totoo sa kanayunan… mga tagong totoong nangyayari…

Sa mga lumipas na panahon at taong nagdaan mula noong ako’y umalis sa lugar na iyon,… at ako’y nag-ibang bayan dahilan din sa mga ambisyon sa buhay… ang ako’y makapagpatuloy ng pag-aaral at makatapos para makahanap ng matatag na trabaho… Iyon ay totoo na natupad at naranasan ang maka-pa-ibayong dagat sa iba’t-ibang panig ng Asiya at Gitna’ng Silangan.

Ilang Taon ang lumipas at nagpasiya ako’ng Balikan ang aking pinagmulan at sa lugar na aking kinamulatan… Sa Nayon ng Malayo at ako’y nagpasabi sa Tiya Luring na ako’y magbabakasyon doon para makapagpahinga din at tuloy makamusta ang aking mga kababata na rin at mga barkada… At nang ako’y makarating.,,, Masaya ang salubong ng aking mga kaanak at ang aking Tiya na kinalakihan at sa mga gabi ng walang patid na kamustahan…

Sa mga araw na sumunod…sabik ako na lumaboy at maka-ikot sa parang at tubigan at doon ay may napuna ako na maraming pagbabago sa uri ng mga pananim at isang tinig na nagsusumigaw na parang sabik “Hoooyyyy!!! Ikaw na ba yan??!!!….” Ahh,. Si Elly na aking kababata na niligawan ng aking pinsan nga at laking gulat ko sa kaniya at napagmasdan ko na sadyang sa mga nakalipas na panahon ay ito na ang aking kababata na umi-edad na rin na tulad ko… “Ano kamusta?!” sabik na tanong “May asawa kana ba?!” na tipong naghahagilap kung may mga kasama ako “Tiga saan?!” wala parin ako’ng imik at dahil sa aking pagsusuri at pagkamangha at pagkatitig sa kaniya dahil kung ano ang kaniyang mga pagtatanong ay ganoon din ang nasasabi ko na nagpapalitan lang kami ng usap “Ako, heto dati parin… walang pinagbago…ikaw?!!” baling ko at tila nanamlay ng kaunti bagaman nakangiti siya sa akin at sa tingin ko ay isa siyang Hinog na lagpas na sa Pagkadalaga “Huwag mo’ng sabihin na wala kapang asawa?!!!” ang mariin ko ding tanong “Nag-asawa na po…” ang paismid niyang sagot “Wow..!! taga rito ba rin siya?!!” at iniisip ko na isa sa aming mga barkada…

Si elly na kayumanggi’ng kaligatan, makinis, dalagang bukid na may alindog, natural na pangangatawan, maykalakihan ang balakang, natural na Sexy, natural na usbong ng dibdib na ala Carmi Martin ika nga… Dyoga.. ahahaaa… matambok na puwet… biruan naming pato kung lumakad… makulimlim na nangugusap ang mga mata… at mukhang maaliwalas… agad mo’ng mapupuna kung malungkot o kung masaya o maligawa… iyan si Elly, sabuyin, maalinyada “Hhmm… Ayaw ko ng ganyan Best?!” sabi ko dahil nangulimlim ang mukha at pawing napahinto lamang at may pupuntahan… “Saan ang lakad mo at … tila maghahatid ka ng tanghalian…” at inginuso nga ang bukid sa bandang Gitna ng Malayo at ng Barrio Bayawas… “Hhmm… sama ko…” alam ko na bantulot siya pero napilitan “Ikaw… baka nag-iba kana eh,.. ayaw mo mainitan…” ika niya “Ako.. magbabago?!.. Ha!!! Kung ano ako noon,.. miss ko parin hanggang ngayon…” pagmamayabang ko

At nagpayaon kami na dalawa na parang magnobiya at magnobiyo na sabik sa pagkakamustahan dahil noon lamang nagkita… nang makarating kami at sa lilim ng “LUMBOY” kung tawagin iyon ay malaking Puno ng Duhat at nandoon ang mga parago na hila-hila ng kalabaw at doon kami ay namahinga… ilang saglit pa ay may dumating na isang may Edad na na lalaki may kaitiman… “Ttssoooonnggg!!! Yooohhhooooo!!!” sigaw ko na may giliw na pagbati,… sana ang kaso snab niya ako at walang kibo,.. pero banaag ko na ngumingiti siya “Ano yun?!!!… Bakiittt!!!…” hirit sa kakatawa ang Elly at sa padating na isang akala ko’y estranghero din “Kamusta?!” sigaw ko na medyo yamot ako… sige sa kakatawa ang Elly “Elly…!!! Naguguluhan ako sa yo ha?!!!… Sino sya?!” tanong ko na sadyang pormal na ang mukha ko at nawalan ng gana na bumati… “Ehmm… Masiken ko…” (Meaning… Asawa ko) sa aking pagkamangha “Ehh… teka… paano nangyari?!!!..Ehh” medyo tanong ko na nagugulumihanan bakit paano nangyari at bakit parang wala ako kausap kapag binabati ko “Eh… Kamusta ka… Laki…!!!” Laki means Lolo or matandang Lalaki … wala talaga at ayaw ako imikin habang abala man siya sa isinusuga niyang baka sa lilim ng kamatsele at sinasabuyan niya ng damong kinalap niya At napapalatak at malagata na mga tawa ni Elly na doo’y kita ko naniningkit ang mga mata at namumula sa kakatawa “Ehhmm.. Ayaw ko na…. Ano yun galit o ano?! ” pilit ko na binalingan si Elly,. At noo’y nag-pormal narin siya. At nang makaharap ko ang lalaki na aking binabati na pilit namang isang isnabero yata na Lolo… Well, heto na sa aming harapan na medyo parang ang tingin ay nagtatanong din na may pagtataka at bagaman aninag ko sa kaniyang mukha ang lihim na ngiti na malasado… “Ehhh…” nagulat ako dahil si Elly ay nagsisi-sensyas mg mga “Sign Language…” at napagtanto ko na Pipi pala ang aming kaharap at ipinakikilala na pala niya ako… na sinasabi niya na kababata at best friend kami na matagal na nawala at namamasyal/nagbabakasyon… sabay “Eeeeh… Eeeehrrh…” ang tugon na bati ng Pipi na si Mamang Ador : Ador – Dominador ang pangalan… gustuhin ko’ng matawa pero pilit ko itong itinago na lamang “Ehmm… k’musta…” kinamayan ko bagaman nahihiya siya, kahit ganoon na medyo maalikabok na putikan ang mga palad ay di ko ito ipinagkimi… “Elly… paano nangyari ang mga ito…???” palihim ko na mga tanong… “Mamaya tayo mag-usap…” sabi niya na noo’y naghahanda at ipinaghahain ang asawa… matapos iyon ay nagpaalam kami at doo’y naiwan na namin si mang Ador.

Sa daan habang kami ay naglalakad, wala kami imikan,.. napuna niya na marami ako’ng tanong… bakit,? Paano nangyari yun?!!! Wow… “Ehhmmm… Bakit parang ….May and December… ang Theme ninyo..??” biro ko na pagbabasag ng aming katahimikan… na alam ko na naghihintay din siya ng aking mga katanungan…. At nagsimulang mag-kuwento ang Elly…

Elly – : “…Noon matapos ang mga pag-uusap.. nang gabing ang mga kaanak mo’y namanhikan… simula nang nanaog lahat kayo,. Namuhi at nagalit ako sa… Hindi ko alam at parang gusto ko’ng magwala dahil napahiya din naman ako… Lalo na sa iyo… Alam ko na parang nagbago ang pakikitungo mo sa akin…” pero sa pagapaptuloy ay binali ko pansamantala ang mga karugtong…

“Teka…!!! Take note Elly… sabi ko sa iyo… walang nabago sa akin… ano man ang mga iniisip mo sa ngayon ay walang katotohanan ang mga iyan…” agad ko na babala sa kaniya “Kung sa mga sandali na iyon ay hindi ako naunahan… ewan ko… dahil hindi ko rin arok ang kalooban mo…” patuloy ko sa matama niyang pakikinig “Ang akala ko… si Aphine ang gugustuhin ni Insan Nando… di ko akalain na ikaw ang hihingin niya sa mga oras na iyon…” nangulimlim siya sa mga sinabi ko…

“… ano’ng ibig mo’ng sabihin…?” baling na niya sa akin “alam ko noon ay palihim ang kung ano tayo…. Ewan ko din kung seriyoso ka noon…” deretso ko nang sinabi ang noo’y aming damdamin “…Ikaw,.. alam ko na puro ka biro… hindi ko Makita ang kaseriyosohan sa mga sinasabi mo….” Mariing sabi na parang kinalimbang ako “…hind isa ganoon,… alam nating lahat na ang mga magulang mo ay ayaw sa akin dahil wala ako maipagmamalaki… isa lang ako’ng hamak na kasama’k…” kasamak means – katulong,.. house boy…

“Kung ang mga biro nina Godong at pasaring… sa akin ay totoo kapag sinabi ko na ‘oo’… kaya ako lumayas dahil alam nating pareho na may nasaktan sa mga pangyayari… ako yun…” at dahil doon alam niya ang mga dahilan ko… at minabuti konmg balikan ang naunang mga kuwento kung bakit nagkaganoon ang mga pangyayari…

Elly -: “…ipinagkasundo ako sa kaniya (Mang Ador) nina Lolo… dahil masugid iyan na nanunulungan… ewan ko at bakit sa Araw na yun ng Bayanihan sa pag-Aani ulit… naulit ang mga biruan…” Totoo nga iyon,… sa totoo lang, tuwing anihan… tinitiyak na may mangyayaring kasalan sa susunod… dahil sa mga tudyoan… At totoo naman na sa mga kadalagahan… maitim o kayumanggi man si elly… sadyang sabuyin siya “…at iyon na nga… dahil nagpahiwatig ang mga kapamilya niya… hindi nakatanggi ang mga Lolo… nagkahiyaan… ayaw ko man… wala ako’ng magawa… kung sa panahon na iyon ay may magaalok sa akin at itatakas ako…. Kahit siguro itakwil ako ng mga Nanay at Lolo…. Makikitanan ako….” Naluha na siya… “…Sorry sa mga pangyayari… wala na akong balita sa inyong lahat simula nang ako’y umalis dito…bumalik ako dahil marami din ako’ng na-miss…”

Hanggang sa aming paglalakad ay… nanumbalik ang saya… Agad na tanggap namin ang mga pangyayari…Ganoon lamang iyon… wala nang magagawa.. pero sadyang mausisa ako “Ehh.. Teka… ilan na ang anak nyo?!…” di ko lang masabi na bakit parang walang nagbago sa kaniyang tindig…. Nandoong sexy parin siya… may alindog na parang dalagang dalaga parin…na ang aasahan kkapag may mga anak eh alam nating medyo lusiyang na at medyo lawlaw na ang mga dibdib… pero ang kaharap ko’y parang sumisibol pa “Ehhmm…wala pa kaming anak…” sabi niya “Bakit… ilang taon na kayong kasal..?!” tanong ko ulit “…Tatlong taon na…” ika niya na parang masaya na prang may itinatago… “Well,,, sorry again… sino ang may diprensya?!” pahagalpak ko’ng tanong na may tawanan na “Ehmm.. ano ba yang mga tanong mo… nakakakilabot…” yun lang at di ko na ito inusisa… nang makarating kami sa tugatog ay bigla niyang inginuso ang bahay na katamtaman ang laki na kasya sa maliit na pamilya… “Lika tuloy ka muna…” sa kabilang sular na 10metro ang layo lamang ng bahay nila noon… nagkakayas ng kawayan ang Tatay niya na gagawing bilao… sinenyasan ko at “Gandang Hapoooonn!!!” bati ko na pasigaw… ngiti at tango ang sagot na ibig sabihin noon ay “Ganoon din sa iyo…” gaya ng dati na nilang alam na panaka-naka ay sa kanilang bahay din ako namamasyal at nakikipaghuntahan… At nang makapanhik na sa bahay at sa batalan kami nagtuloy at doon inubos ang halos magdapit hapon na nakaharap kami sa kung saan tanaw ang madawag na tubigan…tuloy ang mga kuwentuhan at bidahan tungkol sa mga nakaraan… hanggang sa magpaalam na ako “Pwede mamaya ay pumarine ka?!” pahabol niya habang ako’y papaibaba ng hagdanan “Hmm.. para saan?!!!” sabik ko’ng tanong “Eh di sa hapunan…parito ka sasabihan ko si Franie para naman matikman mo ang ginatang manok…” imbita niya “Okay…sasabihin ko kay Tiya Luring para naman di umasa na doon ako maghapunan sa bahay…” so ako’y umuwi muna para makapagpaalam…

Nang takdang gabi alas 8:00 pasado ay nagtungo nga ako sa kanila… tantiyang 250 metro ang layo ng bahay nina tiya Luring mula sa bahay nina Mang Ador at Elly na mag-asawa… dahil may kadiliman sa kalsada napagtanto ko na parang walang tao sa bahay kaya unti-unti ko itong inusisa at sinilip-silip bago ako magpasintabi… nandoon ang baka sa kuwadra, ang mga kambing at baboy namay maayos na din…dahil ang mga oras na iyon ay gabi na para sa Kanayunan at puro pusikit ng ilan-ilang ilaw lamang ang matatanaw mo dahil lahat ay nagtitipid sa kuriyente… ni ang mga Poste ng kuriyente ay halos wala man lang ito’ng mga ilaw… hahakbang na sana ako patungo sa Bahay nina mang Erning kina Aphine para sabihing sabay na kami ni Franie na pumaroon sa bahay nina mang Ador na mag-Asawa kung sinabihan man siya para sa sinabi niyang salo-salo’ng hapunan nang sa taas sa bandang kusina (*** Kasi po ang bahay sa mga kanayunan ay puro Taas halos ang bahay at ang mga kusina na kahalira kadalasan ng mga batalan)

Parang naulinigan ko na may tao nga na para namang sinasakal ang pakarinig ko… kinilabutan ako at marahang inaninag sa mga siwang ng sahig na kawayan at nang sa pagtingala ko nanlambot ako nagimbal ako sa tumambad sa aking mga mata… Ang mag-asawa ay may ginagawang milagro… tinitigan ko’ng mabuti dahil medyo di malinaw sa akin kung ano ang mga ginagawa dahil bakit parang ang matanda ay nagdarasal at may binubukitkit sa ibaba ni Elly… Wow!!! Sa aking pagkagitla ganoon ba at parang advance sila sa mga karaniwang ritual ng sex… Si Elly ay nakatayo na halos mabakli ang mga baywang sa pagliyad at nakatingala na nakahawak sa gilid ng kawayang nakatrangka sa mga kalan… at ang isang paa ay nakasampay sa balikat ni mang Ador… at ang matindi doon… inisip ko na wala yatang pinipiling lugar o oras sa paglalaro ang mga ito…. O dili kaya ay nakasanayan na nilang dalawa ang maglaro ng ganito na kahit saan o kahit anong oras basta magustuhan at magkasundo… medyo lumapit pa ako nang lalo’ng luminaw sa aking paningin… doo’y kitang-kita ko sa tama ng kanilang ilaw na fluorescent lamp na may kaigsian hindi gaanong maliwanag na marahil eh nasa lower 40watts… 20 marahil di naman 10watts iyon dahil alam ko ang linaw ng 10watts lamang… ahh basta…

Ika-2ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

Nandoong umuulaol ang matanda na matinding sumipsip ng puke… para akong nanonood ng bold movie nina Ernie Garcia, Booby Benitez… ehh ang eksena ay parang Tracy Lord ang Dating… Wow!!! Ang tindi… ngayon ay tinaas ni mang Ador ang Paa ni Elly at matindi itong magromansa… dinidilaan ang mga hita ni elly na parang pusa kung humimod… kita ang makapal na bolbol ni Elly… laki din ng puke nito dahil sa kaniyang pagkaliyad… kita ang pisngi at noo ng kaniyang katambukan… Natural lamang na nanigas na ang aking burat sa mga oras na iyon na bagaman medyo nanginginig na ang aking kalamnan at namimintig ang aking mga binti sa aking pagkakatayo na nakatingala… “Eehhhmmmmpppttt… Ahhh…” ang mga mahihinang ungol ni Elly na parang nakapadipa sa pagkakahawak sa magkabilang gilid ng kawayan… napapagiling ang kaniyang baywang sa sarap na nararamdaman niya sa ginagawa ni mang Ador… at sa ganoong tagpo… di ko matiis na hindi magsiyasat sa paligid dahil nakakahiya kapag may makakita sa akin… dahil ang ayos ko ay nanunubok…

May padating….inaninag ko kung sino ito… si Franie na may dalang bowl na marahil ay ulam o ano man ito… bigla ay dahan-dahan ako na lumakad palayo patungo ng likod bahay at umikot ako sa puno ng kaimito para palabasin na halos magkakasalubong kami… “Fran..!!” sigaw ko na medyo mahina… at sa paglingon niya… “Ohh.. saan ka galling at diyan ka dumaan..??” tanong niyang nagtataka “Ahh… sa bukid ako nagdaan dahil ang tropa eh mangingilaw yata ng ibon …” alibi ko.. ginawa ko iyon para mapukaw ang ginagawa ng dalawa dahil tiyak na tanging si elly lamang ang makakarinig niyon dahil ang Mang Ador ay pipi na bingi… marahil at nakatawag pansin na iyon at sapat na para magtuloy kami at tumawag “Yoohhooo!!! Labi ed sikayo..!!!!” sigaw namin ni Franie Labi ed sikayo = meaning Gandang Gabi sa inyo… at may tinig na sumagot mula sa itaas “Hooyy!!! Tuloy kayo…” tinig na halatang abala sa kung ano ang inaayos… pero alam ko na gulat ang dalawa dahil di aasahang kami’y darating na sabay… dahil si elly ay nakasanayan na niya na ako’y malayo pa lamang ay sumisigaw na kapag ako’y sa kanila pupunta para makipag-kayas ng kawayan… “Panhik!!!” si Elly na parang turete at ang Mang Ador na nag-uumungol lamang… marahil ay nasabihan na ni elly na may Tao na parating.. At marahil ay nasabi na rin niya sa matandang Asawa na nag-imbita siya at kami iyon… “Eeeee…Eeeiihhhnnggg…” si mang Ador.. ganoon kung umungol na kung sa normal na tayo ay marahil sinasabi rin na “Panhik kayo at tumuloy…”

At nang kami namanhik ni Frans at ako na ang nagdala ng Bowl na may lamang ulam… di ko alam dahil di ko pa ito binubuksan ni tanungin… Halata sa mga mukha ng dalawa ang pagka-surpresa… kita ko sa mukha ni Elly ang pamumula… kahit ito’y kayumanggi ay halata na lalong nagpatingkad ng kaniyang kulay kaligatan… ang kaniyang medyo maluwag na Short na nakababa nang ito’y kasalukuyang binu-brocha ni mang Ador ay hindi maayos ang pagkakataas… halata ito kasi ang panti ay medyo pilipit ang garter nito na aninag sa short niyang suot… kita ang bakat ng kaniyang puke… alam ko na marahil ay nakaraos din ito dahil sa aking nadatnan ay tinatantiya ko na nakapagsimula na sila sa romansahan at brochahan… pero di ko maubos maisip na bakit hindi kantot ang ginagawa ng dalawa… na karaniwang dapat ginagawa ng mag-asawa… lalo na’t ito’y Barrio/kanayunan na hindi isiping ganoon ang pagsi-sex… napahanga ako ni mang Ador doon sa aking nakita… iniisip ko na Artistic ang dating niya sa pakikipagtalik… na marahil ay iyon ang ikinagusto rin ni Elly sa kaniya… at marahil ito ang daan para matutunan siyang mahalin… Hhhmmmm… ganoon ang aking isip na patuloy na naglalaro.. andami ko tuloy katanungan sa aking sarili…

Kasalukuyan na Naghahapunan na kami… Sabay at nandoon din ang matanda na halatang maligaya… pero bakit at paano… eh.. iyon ang aking aalamin… sa isip ko lang… at sa aming masayang salo-salo ay kagya’t na binibiro ko si Franie “Bakit tila… di mo maisip na mag-asawa Fran…” biro ko sa kaniya… “Ehmpp…” simangot lang ang kaniyang tugon… na natatawa ang Elly na nakatitig sa aming dalawa ni Franie “Aba… parang ayaw mo tikman ang luto ng mga Angel..??” patuloy ko pang biro “Wala pa sigurong naglalakas loob na humarap…” sabi niya “Eh.., paano maglalakas loob eh… di pa nagsasalita… niraratrat mo na ng mga berde’ng salita…” si Franie ay franka… di pangkaraniwan ang bibig at walang preno sa pagsasalita… masangsang… ika nga sa una eh.. galit yata sa lalake… pero babae’ng babae naman ang dating… may hitsura naman…

Matapos kami ng salo-salo… tuloy kami sa loob at manood ng TV… habang ang mag-asawa ay abala sa pagsisinop ng mga pinagkainan… “Saan ka pupunta…” ang Elly na sabay senyas sa Asawa.. iyon ang ibig sabihin… dahil sa amin ito’y nagpapa-alam na bababa daw… kita ko sa pamulsahan niyang short na may lapad… “Saan pupunta yun…???” tanong ko kina Elly at Franie “Ehh.. di saan pa.. kina Lolo Sergio…” Hhmm.. makikipag-inuman.. “Magkasundo talaga ang dalawa ano..???” tanong ko “Ehh.. iyan ang magkabarkada ditto… iyan ang Manok ni Lolo.. kung di mo lang alam…” ika ni Frans… na natatawa si Elly “Ehmmmm… alam ko na” yun lang at alam ko na ipinagkasundo kasi ang matandang iyon… liban sa mabait eh malawak ang lupain… bagay na marahil ay kaniyang ipinanalo nang sila’y namanhikan… di ko lang masabi na mukhang kayamanan ang Lolo at Tatay nila… dahil sila ang namimili ng mapapangasawa ng kanilang anak.. bagaman si Aling Panyang eh tutol sa ugali nilang ito… At nagpaalam ang Franie panandali dahil may kukunin daw ito… “Saglit ha… kukunin ko yung mga basket na maliliit… order para sa linggo yun…sa pag-rinde…” ganoon nga… kahit sabihing mga dalaga ay masisipag maghanap buhay.. pagbibilao at pagbabasket ang kadalasang hanapbuhay sa Barrio na ito… Nandoon naiwan kami ni Elly… nang matapos lahat ang gawain niya… nakipag-kuwentuhan siya… at ngingiti-ngiti ako.. dahil di ko maalis sa aking isip ang aking natagpuan kanina sa kanilang mag-asawa… “Ano na… kamusta.. kuwento ka naman…ano na sinapit mo sa Maynila…Balita ko eh asensado kana… saan ka nakakuha ng bahay mo?!” dami niyang tanong… daming … ewan kung humahanga o naghahagilap lang ng topic… “Ganito parin… nakabili ako ng Lupa sa Dasma.. Cavite… kapag sapat na ang pera na naipon eh baka doon ako makapagpatayo ng bahay…” ika ko lamang Bagaman… lagi ako nakatitig sa kaniya… halata na may tinatagong lihim at parang nahihiya… sa pagkasandal niya sa kawayang upuang tumba-tumba… masuyo ko’ng napagmamasdan ang kaniyang kabuoan… makinis parin.. parang dalaga… di ko napigilang magtanong… nag-urirat ako… “Elly… huwag ka magagalit ha?!” panimula ko “Bakit naman…ano yun?!” namula sa aasahang mga tanong… “Bakit wala pa kayong anak?!!… huwag mo sabihing may diprensiya ka?!!!” natawa lamang ito… “Ako?!!.. wala ahh…!!!” pagmamalaki parin niya “Eh.. bakit ganoon…siya ba?! … Ehhmm dala siguro ng medyo may edad na…” sabay tawa ko na nangangantiyaw… ganoon kami at kahit noong bata pa.. alam din niya na masang-sang din ang aking bunganga sa mga jokes!!!

Sa ganoon, may ipinahiwatig siya… “Walang lakas eh…” sabay tawa niya “Sa totoo lang Elly… ano nagustuhan mo?!!” marahas kong tanong “Nakuh..!!!” iwas niya “Halata naman eh…” patuloy niya na alam ko na ang ibig sabihin niya… “Pero.. tingin ko okay naman kayo… ikaw… happy naman ang samahan nyo…” paghanga ko… “Okay.. naman…” ganoon lang ang mga sagot “Ehh.. ano’ng mahina na sinasabi mo….” Sadyang naninikil ako… “Ahahaaa… nakuh… huwag mo na alamin…kaya nga walang anak eh…” mariing niyang sabi na mapangahas ding sagot… doon na naglaro ang aking isip… at wala na sa amin ang mga pinapanood… tuloy ako sa paguurirat na di ko lang matumbok kung sadyang ano ang sakit ng matanda… iniwasan ko iyon… naniniguro lang ako kung sa aking haka-haka ay totoo… At nag-paalam na ako sa kaniya.. na noon di’y dumaan ako kina Franie nagsabi na tutuloy na ako…

Sa aking pagtulog… sa higaan.. di mapaknit sa isip ko ang mga tagpo ma masaksihan ko… pinag-aaralan ko… lahat… walang anak… ganoon ang estilo ng pagtatalik… parang mga sanay… natatawa ako… at sa mga nagdaang araw… nangahas ako na manuklas… nandoong manubok… sa mga alanganing oras… hanggang makarating ako sa matinding panunubok… kahit sa mga gabi na alanganing oras… Ganoon nga… sa mga natuklasan ko… lalo na at heto muli… saksi ko… nang ako’y bumaba at nagpaalam sa bahay ng 7:00pm “Pa-Sentro ako…Tiya…” pagpapa-alam ko… “Si Ambo…?” paghahanap ko sa aking itinuturing na kinakapatid na nasa 14 anyos na dahil nong iwan ko sila at maliliit pa na uhugin pa… “Ambbooo!!!” sigaw ni tiya Luring… “Naayy..” nandoon sa kabilang bahay pala kina Mang Pilo… Sinalubong ko nang ako’y lumabas… “Samahan mo nga ako…” sabay paalam sa kaniyang nanay… “Nay.. sama ko kay kuya daw…” sabay talikod at humabol sa akin… “Saan tayo pupunta?!!!” urirat ng bata “Ganito Ambo…” mahigpit kong hinabilin sa kaniy… sinabihan ko siya na maypupuntahan kami na masilang mission… at ang Ambo ay napatawa at “Sige… basta ha… bibigyan mo ko ng pera…” paniguro niya “Oo, basta.. magbantay ka.. kapag may tao… baliin mo lang ng unti-unti ang patpat… alam ko na” mga senyalis at paramdam ang mga itinuro ko sa kaniya sa mga darating na panganib… ang mission ay.. manunubok sa mga Asawa…

Gabi… at medyo tahimik ang lahat… nasa panulukan ng bakod ang aking kasama na matiyagang nagmamatyag… para kaming mga magnanakaw… maliliit na hakbang… maiingat… ayaw makasanggi kahit ano’ng lilikha ng ingay… Marubdob na aking inuulinigan… bawat kaluskos… lalo na kapag may lilikhang galaw ng mag-asawa… Nagkubli ako sa silong ng bahay na ito’y tapat ng kanilang hinihigaan… sa mga inipong kahoy na panggaton… ako nangumyapit sa pagkaka-upo… naghihintay… halos dumugin na ako ng lamok at marahil ganoon din si Ambo… sa mga kaluskos ng banig…. Parang may nagsisimula ng rituwal… “Eeehhnngg…Aaa…aaa” ang Mang Ador… parang may sinasabi… “Emm..Ahmp…” natatawa ako sa aking naririnig… parang dalawang pipi na nag-uusap… ang Elly parang umayos… dahil paginsa-ginsa na parang sa aking pag-iimagine sa aking naririnig na mga kilos… umaangat ang mga baywang.. at sa mga kaluskos… kamay na parang nagbababa ng panti… doon ay nauulinigan ko ang mga simsim at sibasib ng nguso… halata dahil ang mga paa ay parang lumagpas na sa banig… nasa sahig ang padausdos nito… aahhh….

Ika-3ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

Nagsisimulang umuulaol at nambo-brocha ang matanda… “Aeehhmmmmmppp…” umuungol si Elly… tumutunog ang mga paninipsip ng nguso ng Matanda… halatang niroromansa si Elly… pero bakit parang mababa ang mga haplos.. tantiya ko na ito’y nasa mga hita… at nang sa pakiwari ko’y nag-angat ng paa ang Elly… dalawa itong inangat na nakabukaka…. Dahil sa tunog ng tukod ng tuhod ni Mang Ador… dahil bigla ay parang tumayo dahil ang paa at nasaklit pa ang dulo ng banig… Aaahhh.. nakayuko ito na nambo-brocha… naririnig kasi ang mga tunog ng pag-ulaol ni mang Ador… agad namutawi sa aking isip ang mga nasaksihan ko… naglaro ang aking diwa kasabay ng mga tunog… “Aaaahhhhh… Eehhmmmmm…” mga ungol ni elly… alam ko na sarap na sarap na siya… at ang mga panunupsop ni mang Ador na pumapalatak pa… hanggang sa “Eemmmmm… Aaahhhhhhhh….” Marahil nilabasan ang Elly… at narinig ko na tumayo siya matapos ang mahabang ungol… nagtungo ito ng batalan… dahan-dahan ako na sumunod… nagbukas ng bumbilya.. ilaw na mahina ang kurap ng aninag… umihi siya at kita ko na nanalok ng tubig sa tapayan… naghugas ito ng pekpek… kahit may kadiliman… parang naaaninag ko ang malulusog at malapad niyang puke… sa mga tampisaw ng tubig at pagkaw-kaw ng kamay sa paghugaw ng pekpek… natawa ako ng lihim nang halos pigain niya ito matapos hugasan… Aaahhh.. ganoon marahil kung baga ay para agad tumulo ang tubig na natitira… at nang makatayo ito… kumuha ng baso at nanalok ng tubig sa banga…uminom ng tubig… Wow… na-uhaw marahil… nanuyo ang lalamunan… Hhmmm.. sa isip-sip ko… ginanahan siya… Nadoong nang alam ko na nahiga na siya… halata na ang pipi ay nakatulog… Hhmmm… di ba iyon nilabasan… natawa ako sa aking naisip… hanggang brocha lang ba iyon… Aaahhh.. marahil… kaya di sila mag-kaanak…

Nauwi na kami… niyakag ko ang Ambo na alam ko na inip na inip siya… “Tara…” bulong ko.. at dahan dahan kaming tumalilis na sa kalsada na kami nagtahak… Umaga… nakipag hahabulan ako sa mga nagtatakbuhang mga alagang kambing ni Ambo… tinulungan ko siya na mag suga nito sa mga damuhan… tulad ng dati ko ding ginagawa… matapos magpatuka ng mga manok… nagtuloy ang lahat sa bukid… doon ay nag-aayos ng linang sina Aling Luring… ang mga kasama nila… matamang ako’y magpasa tubigan nang natanaw ko na nasa bukid ang Elly… namimitas ng gulay na Sitaw na tanim… lumusong din ako at sadyang doon kunwa dumaan… sa niyogan ako nagpalikaw-likaw… “Elly.!!!” Sigaw ko… “Kamusta…???” bati ko… “Ohhh…samahan mo nga ako… para madali..” ika niya… “sige.. ano ba iluluto mo?” alibi ko para makasama siya sa pamimitas “magbubulanlang ako…” Wow… parang natakam ako “sasapawan mo ba ng bukli…” bukli eh maliit na dalag na inihaw “Oo… yun ang gusto ng matanda eh…” hhmm… okay din ha… “baka gusto eh…. Masabaw…” green joke ko… “Nakuh… bibira ka na naman… wala ng isasabaw…” nagtawanan kami sa pasaring niyang iyon… di ko pinagtuunan ng pansin… ayaw ko’ng mahalata niya na masidhi ako’ng nanunuri na… “Malay mo… magkaanak kayo sa mga susunod na taon… o buwan… mahilig sa gulay eh…” patuloy ko “Heheheee… kung sana nga pwede eh…” hmmm.. parang may inililinaw… kasi… medyo nga naman sa barrio na iyon,.. tampulan daw sila minsan lalo na sa gapasan… alam mo na ang mga tulad ko na lumaki sa mga palabirong tao at sobra lalo na at ikaw ay mapag-tapunan ng pansin… ganoon sa aming Nayon… “Apurahin kasi…” patawa ko sa medyo ismid na niyang mga sagot “Haayy.. naku.. tumigil ka nga…” hhmm.. alam ko na hindi siya basta basta mapipika… pero ewan ko bakit iwas siya sa malalalim na pag-uungkat ko “Sa totoo lang ha?!! Elly… baka naman ikaw ang walang gana…” reverse psychology na mga pasaring “Ehemm… ewan ko na lamang…sa akin lahat eh tatayo…” sa masangsang niyang ganting biro… dahil nasanay na rin siya sa akin… halata na wala sa kalooban ko ang mga salitang ganoon… Noon, oo, iyon ang alam niya… na bawat salitaan ko, kasi sa pakiwari niya ay wala sa loob at walang kaseriyosohan… lagi niyang sabi sa akin nitong bandang huli.. kaya ganoon na lamang niya ito ituring “Haayy…!!! Ehh… gawing standing position kaya.. huwag kayo hihiga…” kasabay ng mga malalakas kung tawa sa aking biro “Ehh.. ewan ka dyan…” nasaling sa aking sinabi… ipinaaalala ko lang ang mga nasaksihan ko… parang medyo nasundot sya doon….. matapos ang pamimili ng mga ilang tangkay…. Nag-aya na na umuwi… “Biyernes ngayon… nag-rinde ba sina Nanay Panyang…” naniniguro ko kung may mga tao sa kabilang bahay “oo,… kanina pa sila…naiwan lang sina Dante at Romeo… pumasok sa eskuwela… maya eh nandiyan na mga yun…” hhmm… dapit hapon na kasi kung umuwi ang mga nasa palengke.. mga naglako ng bilao at basket… Oo nga at ang mga High-School at Elementary na sina Dante lamang ang naiwan… meaning walang tao liban kay elly… medyo nahihiya ako tuloy na sumama “Ehh… uwi na muna ako…” pagpapaalam ko “Wala ka naman yatang ginagawa eh… samahan muna ako… para madali ako makapaghatid ng pagkain kay Masiken ko…” hmm.. ibig niyang sabihin Asawa – masiken… bantulot ako na sumama… noon sumasama man ako sa kanila… iyon ay dahil alam ng lahat na magkababata at magkabarkada kami… walang iniisip na malisya ang lahat… pero sa akin bakit parang naninimbang na ako… ewan k osa kaniya… lahat ay pawing nagbago sa akin… pero sa Nayon na ito… may mga nagbago man.. pero ang gawi ng pamumuhay ay mabagal magbago… lalo na sa pagtitiwala… lubosan…

Sa bahay nina Elly, habang pinagpuputol-putol ko ang mga sitaw at abala siya sa pagtuhog ng mga bukli (Dalag na maliliit) para iihaw… patuloy sa biruan at kuwentuhan… naaalala ko ang mga tagpong ng gabing iyon… hanggang sa nahuhuli niya ako na nakatitig sa kawalan… bagaman’t ito’s tuon sa kaniya ang mata ko… “Hooyy… namamalikmata ka yata… lalim ng iniisip mo… Hhmmm..nobiya mo na naiwan sa Maynila?!!!” biro niya “Wala ahh…” pagbabalik ko ng ulirat “… busy ako… nobiya ko eh… parang ewan… di ko ma feel…” pasubali ko lang dahil sa di niya alintana na iniimagine ko ang mga pangyayari.. at lalo na kung madako ang mga titig ko sa kaniyang kabuoan… Nasok siya sa loob, nagbukas ng bahagya ng Radiyo.. hilig parin niyang makinig ng Drama pang alas Diyes… paglabas ay naka short siya ulit ng tulad ng aking nakita noong bino-brocha siya ni Mang Ador… may kaluwagan ang laylayan ng kaniyang short na hapit naman ang baywang dahil sa garter nito… bakat ang hiwa ng kaniyang matambok na puke… kapag ito’y nauupo kapag nagpapaypay ng iniihaw niyang bukli napapabukaka ito at nakikitaan ko siya ng singit… makinis na sadyang pumapantay sa natatagong puti na mamulamula… bagaman siya ay kayumanggi sa panlabas… iba ang kulay ng panloob niya… mga hita.. dahil kapag lumalabas ito ay lagging nakasuot ng mahahaba at napapatungan pa ng saya na pangbukid… kapag nasa bahay ay casual na kasuotan… round neck o V-neck na t-shirt at kadalasan ay short.. doon siya mahilig kahit noong dalaga pa ito… kaya ito sabuyin… pero halata na hinuhuli na niya ako kapag ako’y sumusulyap sa kaniya… Noon pa man kahit noong dalaga pa.. kapag naglalaba ang mga kababaihan sa ilat (Sapa) ay alam niya na minsan patago ko siyang binobosohan… Dahil likas sa akin na kapag nahuhuli ay namumula… napapangiti siya “Hhmmm… ang binata.. di pa talaga nagbago.. dati parin…kilitiwan sana…” mga pasaring niya “Sino?!!!..” palinga-linga ako kunwa… “Haayyy.. nakuuhh!!!..Ehhmm…tusukin ko yang mata mo…” alam na niya marahil na nagnanasa ako “Sorry… di mapigil eh…” sabay sa pag-amin ko at halakhak… inilalagay ko sa biro “Elly… bakit parang di ka nagbago…??” usisa ko ulit “Saan di nagbago?!!” tanong din sa tanong ko “Ehh… parang dati parin… walang nabago eh…” ulit ko muli “Ano ang di nabago…” muling tanong niya “Ikaw…parang di nag-asawa…sa tindig…” mga pangahas ko nang pagpapahayag at kita sa pamumula niya ng mukha “Koww.. ikaw dami mo na napapansin ha?!!!” iwas niya “Oo na… ayaw mo noon.. napapansin kappa…” sadyang makulit na mga kataga… At sa muli niyang pag-upo na patingkayad… nandoong di maiwasang di titigan… dahil sa medyo luwag ng laylayan ng kaniyang short… napagmamasid tuloy ang suot panloob niyang kulay dilaw na panty… hapit na ikinukubli ang mayamang hiyas… Dilaw na malagihay… pero napapatingkad ng kaniyang makapal na bulbol… di ko maiwasang mamilipit… “Ambagal mo’ng magputol ng sitaw…” sa kaniayng pagpukaw sa akin bagaman ito’y tapos na at kamay ko’y nandoon paring nakasalimpapaw sa banggirahan… “Inaantok ka yata.. mahiga ka muna… maluluto na ang inihaw… isasalang ko na ang gulay para mapaibabawan ng inihaw na bukli…” pagliko ng usap “Sige… dito lang ako… di naman ako inaantok…” natatawa kami pareho… parang alam naming dalawa ang likaw ng aming iniisip… “Namumungay na ang mga mata eh… kaya mahiga ka na lang doon…” pilit niya sa akin “Okay lang ako nohh!!! Sabi ko… mas masaya na maka-usap pa kata…” yun na ang aking totoong dahilan

Habang nagsasalang at ay nandoong kuwentuhan ko siya na alam niyang pinagmamasdan ko siya… di ko pagsawaan na pagmasdan ang kaniyang hubog… ang kaniyang kariktan… ang kaniyang nagtutumayo paring Dibdib… ang bumabakat na utong sa manipis niyang Bra na suot… ang kaniyang harapan na naka-short nga pero parang nanunukso dahil sa lapad… matamang di marahil ito ma-kontrol ng matanda kapag ito’y nakikita niya kaya kahit saan lugar sa bahay marahil kaya ito’y natitira (Nakakang-kang) kapag na-silo o nadupilasan kahit sa tingin…

Nang akma ako na kukuha ng tubig sa banga… di sinasadyang magkabungguan kami sa biglaan niyang pagharap… napansin niya ang ubod tigas kong alaga na pinaka-iipit-ipit… eksakto naman na ito’y bumalandra sa kaniyang biglaang pagharap.. “ooppsss.. sorry… kukuha ako ng tubig…” nakangisi lamang siya… napatuon ang titig niya sa aking pantaloon na doo’y halata ang aking alaga na galit. Halata na namutla din siya at di man niya iyon ipahalata…. Aninag sa mga mata niya ang parang may kinasasabikan din … matamang di ko na rin mapigilan ang dapat ko na itanong “ehh.. e-Elly… Huwag mo sabihing… Si Tanda ay… di marunong tirikan…” sa aking tanong ay nagulat siya dahil medyo napamulagat nang mag-angat ito ng tingin habang sa tinatanggal ang mga bukli sa pagkaka-tuhog “Anong ibig mo sabihing… tirikan..??? Kandila?!” mga salitang naglalayo sa totoong pagtukoy “ehhmmm… kasi parang…” di ko itinuloy… dahil di ko alam paano ipasok ang mga nasasaksihan… baka isipin niyang tuluyan na nanunubok ako “ang Alin?!!” usisa niya “Wala… kasi… kita ko na puro kalyo ang tuhod at siko ni Lolo…” napatawa din siya sa aking Biro na ma-anghang… “Loko ka ha?!!! Baka nag-aral ka na ring mag-hula.??!!” Sa pinagpapawisang mukha halata na ang aking tinukoy ay totoo… Matapos ang lahat at luto na… nag-ayos siya.. inihanda ang basket na pang-hatid ng pagkain at gawi na niya ito marahil… patungo ulit siya ng bukid… nang ito ay papasok sa loob… nandoong nagmasid ako… malapit na nga namang mag alas Dose… dahil tanaw ko na may tao na sa kabilang bahay.. marahil ay sina Dante na iyon at Meyong… tumuloy ako sa batalan.. tumanaw sa mga punong kahoy ng kaimito at nagtapon ako ng tingin sa dako’ng bukirin ng Malayo at Nambukor… sa aking pagpasok… nandoon na rin si elly na nag-aayos ng baon sa basket… nang ito ay handa na… “Teka… papalit na ako…samahan mo ko maghatid?!!!” tanong niya kung sasama ako para maghatid ulit “Nako… baka mag-isip ng di maganda ang Masiken mo…” babala ko “Bakit naman… ano iisipin nun…??” tanong din nya “Wala… di ba nagsi-Selos yun?!!” ika ko “Pinaliwanag ko na sa kaniya… noon nakita ka niya.. oo, medyo selos.!!” sabi niya “Ano sabi mo sa kaniya.. tungkol sa akin…” Haayyy… naniniguro ako talaga “Sabi ko Pinsan ka namin… na di ko sinabi na kasamak ka nina Aling Luring…” nagimbal ako sa kaniyang ALIBI … Ahhh… ganoon daw… “buti di nagtatanong kina Lolo Sergio..???” paniniguro ko’ng ulit “Oo, pero sinabihan ko na sila… alam din nila yun…” ika niyang parang kampanti na siya “Ehh.. buti di nagtatanong sina Nanay Panyang…tungkol sa akin…” sadyang urirat ko “Oo,… Pero sabi ko…ala ka pa ring ipinagbago…” natatawa na niyang sabi… alam niya na bakit ako nagtatanong… Dahil noon..,, ako ngay kasamak nina Tiya Luring “Katulong sa bukid at gawaing bahay… ang ibig sabihin ng Kasamak…” palabiro na kung ikaw ang makaka-usap ko ay sadyang di mo ako papaniwalaan dahil walang seriyoso sa lahat ng aking sasabihin… dahil lahat ito ay Biro.. Lahat kahit kabilang ibayo.. tulad ako ni Godong na palabiro… masang-sang ang bunganga… bagaman’t laaht ay tiawala sa amin… dahil ni minsan di nila kami nasubok na mambastos ng kababaihan.. kahit sa mga party o sayawan… alam nila na sa biro ay malakas ang aming loob.. pagdating sa totohanan lalo na’t ang usapan ay babae… wala na kaming ilalakas ng loob… nakukupete kami… natsu-tsope… ika nga…

Sa makatuwid ay Torpe.., walang masamang iisipin… dahil alam nila na simula’t simula kapag ako’y nangatulong ay may-bayad o dili kaya ay kusang loob… Ehh mabait ehh… Sowwee…

Kaya nang si Elly nga ay nasok para magpalit… di ko sadyang sa bukana lamang pala ito mag-aayos ng damit at magpapatong ng saya na pang-bukid sa pagpasok ko… tumambad sa akin ang kahubdan niya…. Di kami nakaiwas pareho… late na kung baga para magtakip… tutop ang dibdib sa hinahatak na nakasabit na damit pang taas “Sorry… kala ko eh…” namutla ako “koww.. ikaw ha…nananadya ka noh…” biro man eh itinuloy ko na abutin ang inaabot “hindi ah… nagkakataon eh…” pero nandoon na rin lang naman… sadyang tinitigan ko na nga siya na nagbibihis “hmm.. bakit?!!” sa masuyo na tanong niya kasi nakatingin ako “Para kang natulala diyan…” patuloy niya dahil nakangiti ako na namumula. Nang ang kaniyang short na lamang ang alam ko na papalitan niya… bantulot niyang sinabi na… “Hmm… magpapalit ako…talikod ka na muna…?” utos niya.. pero di niya nasabing lumabas muna ako… “Sige na… di ko naman masusungkit yan…” biro ko na di natitinag sa pagkakatayo kung saan ako ay napako… nahihiya siya… nakamata siya sa akin… napilitan… ipapatong na lamang niya ang pandyama at di na aalisin ang short nang sabihin kong “Ehm…hiya pa… ayaw I-share…” sabi ko na nakatawa na nakatitig doon “Ano’ng maramot ka dyan…isi-share na ano..??” nakapamulagat niyang sabi sa di ko alam ang isasagot “Ehh… iyon…” inginuso ko “Loko mo…” sabi lang niya pero nang ang una niyang isinuot ay saya… alam ko na ang kaniyang estratihiya… oo nga naman ayaw ko umalis at tumalikod… mautak nga naman siya… siya ang tumalikod… nang maisuot ang saya.. saka niya aalisin ang short… nang nakita ko ang kaputiang naitatago… di ko namalayang ako’y lumapit… natukso na ako at napahaplos ako sa kaniyang puwetan… “Aayyy..!!! Ikaw…!!!” titig na titig siya sa akin… pulang-pula…kaagad nagtuwid ng tayo.. nakasaya siya na di pa nakakasuot ng pandyama “Sorry…” sa mahina kong sabi pero doon ay ipit kami pareho… nahawakan ko siya sa balikat… nilabanan ko siya ng titig… “Bakit.???” Tanong niya sa akin “Noon ko pa gustong malaman…” sabi ko sa nangangatog na tinig “Ang alin ang gusto mo’ng malaman…” tanong niya, pero di ako sumagot… bagkus ay dumiit pa ako para magtama ang aming harapan…. Alam niya na kanina pa tirik ang aking alaga … namumutla siya sa mga sandaling iyon… pareho kami nang magtama ang aming ari… manipis ang kaniyang saya… nang ang kanang kamay ko’y napadako sa kaniyang saya sa ibaba… ang isip ko’y natatangay ng mga imahinasyong kanina pa naglalaro… nasalat ko ang kaniyang kalaparan at katambukan… nag-init din siya.. alam ko dahil sa mga hininga niyang bumubuga… nanginginig kami pareho “Huhuwag… bbaka …ano…”

Ika-4 na Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

“Huhuwag… bbaka …ano…” sinasansala niya ako pero walang lakas ang mga kapit niyang pagtulak sana… ibinaba ko ang kaniyang saya… natambad sa akin ang kaniyang harapan na natatakpan lamang ng dilaw na panti… lalong nagwala ang aking burat… doon ay masuyo ko’ng hinatak paibaba si Elly… sa sahig na kawayan.,, malamig… “Bbaka may makaalam…” di ko ito pinakinggan dahil sa kasabikan… nandoong nakapa-ibabaw ako… agad ko siyang ni-Lips To Lips… nagpa-ubaya siya… na tutok ang titig sa akin na nagtataka… alam ko din na sabik din siya sa mga gagawin ko na hakbang… at sa aking ginagawa… naiimagine ko ang mga pangbo-Brocha ni Mang Ador sa kaniya nang gabing iyon…

Dama ko… ang init ng mga sandaling iyon… sumasabay sa saboy ng magtatanghaling tapat… sa masusuyo ko’ng haplos at hagod ng mga halik sa mga gilid ng leeg… kami natatangay ng mga pagnanasa… nanginginig kapuwa ang aming kalamnan… nagdidilirio ang bawat isa… sabik ko na ipasok ang aking kamay sa loob ng kaniyang panty at sa aking pagkasapo ng kabuoang mayaman at malapad niyang hiyas lalo ako’ng nag-init dahil ang noong inaasam ko ay hawak ko ngayon… masugid ang mga palad ko sa paghilod at pagkiskis sa malalambot niyang bulbol… nang sa bawat himas ko ay napapagiling siya, napapakadyot, napapaangat ang puwet… “Aaahhhhh…” umigkas ang mga brasong nagkukumapit sa aking mga balikat… napaunat ito na hindi alam ang hahawakan.. sa aking mga braso… sa aking balikat at napabulalas muli ng ungol “Oooohhhhhh….” Alumpihit na siya… lalo na at sinasabayan ko ito ng mga haogd ng halik sa pababa sa kaniyang malulusog na dibdib… nang sa hindi ko mapigilan na sa pagkapintig at pagwawala ng aking alaga… tinanggal ko na ang butones ng aking pantaloon at agad ito inililis pababa… isinama ko ang aking brief at agad ang sabik ko na tarugo ay parang may isip na alam ang sasagpangin… nang ang kamay ko’y humaplos mula sa kaniyang binti pataas sa makinis niyang mga hita… alinsunod na ang kaniyang saya na tumaas… ramdam ko ang init ng kaniyang kalamnan itinaas ko narin ang kaniayng suot na pantaas… lalo ako’ng nasabik at ito’y minadali ko.. ang pag-alis ng kawit ng Bra… nang ito’y bumulaga sa akin… agad ko’ng sinakmal.. isinubo na parang batang sanggol na gutom at sabik sa pagsipsip ng utong nito… at magkabilang ito’y pinasadahan ko… Aninga ko ang mga mata niya’y tirik at napapatingala na… kung sa pagbibigay ko ng daan na gumaang ang aking pagkakadagan sa kaniya… umaalinsunod naming ang kaniyang likod na umaangat-angat sa sarap na nararamdaman…

Ini-rub ko (Ikiniskis) ang aking alaga sa kaniyang matambok na ari (puke) “Eeehhhhmmmmppp… Aaaahhhh…” nagpapatuloy niyang ungol at nang akma ko na itong itatarak dahil alam ko na kung ako’y sabik na undayan siya… ganoon din siya sa mga sandaling iyon… “Aaahhhhh… huhhuuwaaggg…baka malamaaannn…” pangambang boses niya ngunit hinang-hina sa mga pagpigil… sa bawat hagod ko at dampi ng alaga sa kaniyang hiyas na noon pa basing-basa simula pa ng akin itong hinihimas… maiinit na katas ang aking nasasalat… “Oohhhh…Aaahhhh… Plleeaasseee…” nagmulat siya ng mata… titig na titig siya sa akin… at hinawakan niya ang namumula ko ring mukha… pinigilan niya ang aking pagtarak ng aking tarugo “Huhuwaaag muna… bbbaaka mahalata tayoohh…” at sa ganoong mga paki-usap… at kasabay ng mga pagpipigil sa aking balakang na nagpupumilit na umayuda sa pagsaksak sa kaniyang hiyas… hindi ko napigilan ito… sadyang halos di ko pakinggan ang mga pakiusap dahil napapanawan na ako ng katinuan… ibinigay ko ang aking buong bigat na pumatong sa kaniya… sa aking balakang na nagpabulusok pababa… napabukaka siya… sa laking gulat ko “Oohhhh…. Aaarrraayyyy… Pleeasseeee…Aahhhh…” nagpupumiglas sa aking unti-unting pagtarak sa kaniayng yungib na bulbulin… tagaktak ang aking pawis… nasasaktan man ang ulo’t leeg ng aking tarugo.. dahil sanhi ng mga bulbol din na parang pumoprotekta sa butas kaniyang matambok na puke… di ko napigilan na lalo na nang halos parang Malaya na ang aking alaga dahil sa pagkakabuka niya ng dalawang hita… Pero masidhi din siya ng nagpupumiglas… napapaipit din ng kaniyang may kalakasang mga paa at tuhod… subalit sa pagkakasiksik ng ulo sa kaniyang butas… di ko napigilan… kakahiya man na ito’y di pa dapat… inayunan ko na ang di na mapigilang pagsabog ng aking katas… at ito’y sumambulat sa kaniyang kuweba… at sabay bagsak ng aking katawan sa kaniya… “Aaahhhhhh….Haaahhh….Huuohhhh…” nanlambot po ako… nanduong sumabog na nga ang aking napakainit na likido…. Pero sa di akma naman… dahil hanggang sa bukana lamang ito humangga… siniil ko siya ng halik…. Doo’y nagpaunlak siya… alam niya na bitin na bitin ako… bagaman sa simula pa lamang ng mga ayuda na para basain ng lubusan ang bungad at butas ng kaniyang hiyas para masarap kapag ipinasok ang aking dayunior… siya rin…. Nilabasan din siya dahil naguumapaw din ito kaalinsabay ng malapot ko’ng katas… bigo man sa minimithi… pawing nakaraos sa ganoon lamang na pangyayari…

Habang ako’y napapahimakas sa kaniyang ibabaw… umandar ang aking isip…. Nang mahimasmasan ako… wala at ubos na ang katas naming… huminto na sa pagkikidok-kidok ng aming kalamnan at ang aming mga ari na nagsisimulang manlambot… at ganoon din siya… na humuhupa sa init ang kaniayng hiyas na animo’y nasasamid sa lawa ng mga tubig na dumadaloy sa kaniyang bungad… Doon ko napagtanto.. iniisip.. bakit ganoon… bakit parang dalaga ang aking kapatong… bakit parang ngayon lang ito nakaranas ng may pumatong… dahil bakit parang hindi sanay… Lalong nagulumihanan ako… nahihiya ako ngayon… lalo na’t ito’y titig na titig sa akin…

“Best… bakit…” bulong niya sa akin na nagtataka “Ipagpa-umanhin mo… di ko mapigilan” hingi ko ng patawad at habang kapuwa kami abala sa pagaayos mula sa aming pagkakahandusay sa kawayang sahig… “Sa totoo lang Best… noon pa dapat ito noong mga sandaling bago mangyari na magka-gustuhan kayo ni Pinsang Nando…” sa aking pagpapahayag na ng aking sinasaloob na noon pa “…Sana naging totoo ka noon pa…” paninisi niya “…uulitin ko… alam mo na alam natin… hindi ako papasa… dahil biro pa lamang halos ay pinapatulan na ng Lolo mo at Tatay mo…” … nandoong nagsisisihan kami pareho… dahil sa totoo din.. di ko arok kung noon sa mga pahaging-haging ko sa panliligaw sa kaniya na idinadaan sa mga patulong-tulong ng kusa at pagsama sa “Batarisan” sa pag-ani at pagsasaka… di ko alam kung may nararamdaman din siya para sa akin… alam ko na hindi siya manhid.. alam ko na masayahin siya… alam ko na sanay na siya sa mga biro ko… iyon ang dahilan at ngayon ito… nasisisi…

“Magbangon ka diyan at maghahatid na ako ng pagkain ni Masiken ko…” sabi niya na parang di ko narinig na kasama pa ba ako ohh.. simula na ito ng aming pag-iiwasan muli… Nagbangon ako na ni sulyap sa kaniya ay di magawa… abala siya sa pag-aayos.. at para naman ako’ng tuod sa pagkakatayo… nang “Atee!!!” si Dante “Bakiitt!!! Panhik ka muna…dali!!!” sigaw niyang tugon sa nagpapatao’ng kapatid “maghahatid kana..??” siya ulit “Oo..!!! kumain na ba kayo?!!!” ikain niya na parang walang nangyari sa mga nagdaang saglit “Di pa…” sagot ni dante na nakatayo sa hagdanan na hindi tuluyang pumanhik “hi kuya… napasyal ka… kamusta…” baling niya sa akin at noon lang ako nagkaroon ng tiyempo para may Alibi na makababa “Okay lang… ditto ulit… walang magawa eh…” saka nag abot ng ulam at gulay sa kapatid niya “Sige kumain na kayo.. huwag na ninyong hintayin ang mga lumuwas ng bayan…” tagubilin niya At nang akma naman ako para bumab… “San ang punta mo..???” habol niya sa akin “…kala ko sasamahan mo ko…” ulit at habang kasunod ko siya sa andaniyos… napalingon ako “Eh… di ka galit..???” sa mahina ko’ng tinig… pero walang sagot nandoong nagging tood ako ulit sa pagkakatingin sa kaniya na kumukuha ng salakot. Nang ito’y patungo na ng bukid… lumingon “Hoooyy!!!… lika na…” alo niya na ikinatuwa ko… bali ksa normal na parang walang nangyari “Elly… sorry ha?!!!” ulit ko alinsabay sa pagkuha sa kaniyang bitbit na basket… wala paring tugon… nandoong mamula siya sa bawat hingi ko ng tawad… “mag-A Alas Dose na pala… baka naghihintay na ang Masiken ko…” yun ang ibig niyang mangyari…. Ang kami magmadali at magmabilis sa lakad… nandoong nagi-guilty tuloy ako… pero mapilit ako… makulit dahil kailangan ko’ng marinig sa kaniya na di siya galit sa mga pangyayari… “Elly… sagutin mo naman ako…” bigla… tumigil sa paglakad at tumingin sa akin “Best…” iyan nga pala ang tawagan naming noon pa… “…bakit ngayon lang yan… bakit di noon???” ngayo’y nananantiya na “Wala akong lakas ng loob… alam mo yan…” ika ko “…At ngayon… may lakas kana?!!!” matalim niyang tanong…. Wala ako’ng mahagilap na isasagot kundi ang tumungo na lamang “Tumingin ka sa akin…” matining niyang utos at nang-angat ako ng noo “Matatanggap mo ba ako kung sakali lang…” nagulat ako sa kaniyang sinabi “Ano’ng ibig mong sabihin….” Gilalas ko “Wala lang… kung sakali… mahihintay mo ba ako…” paniguro niya na marahil ay sinusubukan ang aking katatagan bilang isang Best Friend na nagsasabing nagmamahal na noon pa… “Bakit mo naitanong yan.. Elly…??” bawi ko;ng tanong na naniniguro din “Best… arukin mo muna ang iyong sarili… saka ka humarap ulit sa akin…” at nagpatuloy sa paghakbang…

Ika-5ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

“….Mga Mararahas na bahagi… mga pagtutuklas…pag-alam sa katotohanan… at sa huli ay mga pagtatapat… “

Sinalubong kami ng tanaw ni Mang Ador na noo’y nagpapatihuli ako… Sanay si elly sa bukid… sadyang mabilis ito sa mga gawain at lalo na kapag sa lakaran… parang ito’y hinahabol lagi… Likas sa kaniya ang maliliksing kilos… at bunga ng mga panunudyo niya sa akin noon na tawagin lagi na “Mababel” ibig sabihin… mabagal sa kilos… “Aaaaa…Eeeengg…” ang matandang Ador na maaliwalas sa pagsalubong sa asawa at kita ko’ng inabot agad ang galoon na puno ng inuming tubig… naubusan marahil ito ng dalang tubig kaya tumungga agad ito.. at nagmumog… nakangisi sa akin.. na ganoong ako’y di makatingin sa mag-asawa… guilty kasi eh… may milagrong ginawa… “Aaaaa…Aaaa…” nagsisenyas siya na nag-aalok kumain… “Ehh… busog pa.. kasi huli ng mag-almusal…” senyas ko kay Elly na humihingi ako ng Translation para paintindihan ni mang Ador “Aaaa…aaaa..” tumawa lamang ito at nagbuklat ng basket… Nandoong magiliw na ipinaghain ni Elly ang Asawa… saka ito nag alok din “Best… kain ka?!!! Baka nagugutom ka…” tinig ng pang aazar… nakatawa at parang nang-uuyam ito sa pag-alok “Ako… ikaw ha… parang malaman ang ibig mo sabihin… sorry na nga eh…” umakma ako’ng maging casual sa pakikiharap… “Basta… magbago ka…. Para may tumutoo sa mga sinasabi mo…” ang kaniyang pagbibigay pangaral… matapos ang pagkain ni Mang Ador… nagpahinga at matamang nakikipag kuwentuhan ito sa asawa… saka nang ito’y makapang himagas sa sinungkit niyang papaya sa kung saan ay marahil natagpuan niya sa gubatan… “aaahh…Aaaaa…” sinisenyasan ako ni Mang Ador “Ano daw..??” baling ko kay Elly “Aaaa…” nakatawa si mang Ador “Sabi niya… nasaan daw ang iyong Nobiya…” sabay dukot ko sa aking wallet… sadyang ginawa ko ito para mas higit na lumalim ang nagagawa naming mga ALIBI sa bawat tanong at bawat pagbabalatkayo… “Ito… medyo matamlay ang aming relasyon… alam mo naman na mahirap ang Long distance Love affair…” sabi ko “Aaaa…Aaaaa…” parang nagpapahayag ng paghanga si Mang Ador na medyo ikinainis naman ni Elly “Ganda pala ng Nobiya mo… bakit di mo na pakasalan… dalian mo na…” panunudyo niya… “Eh… medyo mataas pa ang pangarap.. di ko pa kayang patulan siya…” dahil totoo nga… maganda si Gina, maambisyon,.. may mataas ding pinag-aralan na Classmate ko pa noong nakapag College ako sa Psychology Subject isa siyang Assistant Personnel manager ng Companiya na akin ding pinag-applyan noon nang di pa nakakapag Abroad…

“Kaya mo yan..ngayon ka pa ba susuko…” suhol pa niya… na parang pinatatatag pa niya ako… matapos ang mga biruan nag aya na pauwi ang Elly… at nagpaalam din ako sa Asawa… iiling-iling ito… na nagsasabing sinasayang ko ang mga panahon na habang ako’y bata pa dapat ay magkaroon ng inspiration… nakatanaw lamang sa aming paglayo… na nakangisi…

Sa daan.. patuloy ang kuwentuhan na nagging topic tuloy ang aking G.F na nakita niya din… pero sa bawat usal niya ng mga salita… puro may ibig sabihin ito… may nilalaman… “Ikaw pa… magbago ka lang… hindi marahil hadlang ang hirap o mayaman man siya…” na nakangiti pa itong nangangaral… “Opo Nanay Elly…” tukso ko narin sa kaniya “Ehh.. kung ayaw ko pa…” pilit ko din “Ehh.. sino pa kasi ang hinihintay mo…??” sabay tingin sa akin at naghihintay “Malay mo… makapaghintay pa ako… hinog nan ga ang mga mangga.. pero mahina na ang buslo…” sabi ko na namangha siya sa aking tinuran “Hanggang saan ka pa kaya maglalayag…” doon nagsimula na naming mangulimlim ang kaniyang malamlam na mga mata at mukha… “Kapag ako’y may sinasaka ng Lupa.. at aking ginustong lupa…” katuwiran ko “Abah..!! antaas din pala ng ambition mo… kaya bagay kayo ng GF mo…” ma-anghang na sagot “Anong pangit doon sa pangarap… Wala pa akong sariling bahay… wala pang lupa…” biro ko “akala ko ba nakakuha ka na ng House and Lot kamo sa Dasma.??…” diin niya “Naku.. Lote lang yun… pero gusto ko… may sasakahin din ako’ng matabang Lupa… para pagtaniman ko…” berde na din ang aking biro “Ganoon…” bawi niya na parang alam ang likaw ng aking biro… “Bakit… di ka ba nagsawa sa pagsasaka.. kahit noon…” medyo ligaw niyang salita “Ako… di magsasawa siguro sa pagsasaka… masarap na masaya… Look.. Si Masiken mo… Di ba.. masipag mang Araro…” sabay ko’ng tawa “Ano..??!!” nagugulumihanang tanong dahil medyo Malabo ang mga pagbibigay na niya ng mag kapahulugan “Wala.. sabi ko… masipag mag-araro… baka pinipino pa niya sa suyod yun… bago niya siguro tamnan…” nakahalata siya sa biro ko “Heheheee… okay ka rin ano..???” sabi niya “Saan ka bibili ng Lupang sasakahin mo kung sakali…” urirat niya… na sa di ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin sa pagpatol sa mga biro ko… “Kung ano ang binabalik-balikan ko… doon ako kukuha ng Lupa…” pakli ko agad “Saan… may available ba ditto…” sabi niya “Sa ngayon.. alam ko… wala… di maghihintay kung kailan may mag-Lako o mag Alok…” yun anaman ang mahusay ko’ng tugon… na napapamangha siya… natatawa.. alam ko na nasasakyan na niya ang mga pahanging ko… “Naku Mister… makitanim ka na lang kung wala ka pa mahanap… makibataris ka na lang ulit…Ahahahaaa…!!!” napaka-gata ng kaniyang halakhak sa sinabi… na parang di ko alam kung sasakay ako o sadyang isasabit ko din… “Sanay ka naman lagi makibataris yata eh… baka sa Maynila… at sa Abroad bumabataris ka din… ahahaa..ahahaaa..” patuloy niya na maluha-luha sa tawa… na noo’y napapatda ako sa kaniyang mga biro “hooyy.. Best… Kahit ganito naman ako… masipag ako ha… pero huwag mo naman isipin na ganoon lagi ako… nakikibataris lagi.. nanunulungan…” masusi kung sagot sa panlalait niya “Alam mo na lahat ay halata nila… na Libre ang aking pakikipag Bayanihan at panulungan….kapag ikaw ang nangumbida…” na noo’y nakasukol din ako sa kaniya na ikinatamimi niya… “Ohh… may masasabi ka pa ba?!!!” ako naman ang natatawa… na malalim ang mga tingin niya sa akin ngayon…

Hanggang sapitin naming ang bungad ng tugatog… “Haayy.. naku… wala pa yata ang mga naglako sa bayan…” panunuri sa kabilang bahay kasi tahimik… “Ehh.. uuwi muna ako ha?!…” pagpapa-alam ko naman at nagpaunlak siya… kasabay na kunin ko ang kamay niya… “…pasyal ako diyan ulit puwede?!…” sabi ko “ikaw…. Kung gusto mo pa… baka nagsasawa ka na…” sabay sabi niya nang ganoon “Eh.. makikikayas ako ng kawayan…” ALIBI ko “Kanino… sa amin o kina Frans…” panliligaw niya ng usap “Bahala na… kung mayroon silang ira-rush…” Alibi ulit… dahil ang gusto ko eh may dahilan para makasama ko siya ulit “Bahala ka…”

At ganoon nga… noon kahit sino.. alam nila na kapag ako’y walang ginagawa ay nandoong nakikipag-umpukan sa kanilang bahay.. kung hindi sa tindahan nina Aling Maring, sa kanila lang… iyon lang ang medyo malapit sa amin na pagtambayan noon… at kahit ngayon… doon lang… Ganoon ang Tema ng pamumuhay sa Nayong Malayo.. medyo malungkot kapag hindi ka sanay mamuhay sa Barrio… Sasaya lang ang lugar na ito kapag mag Occasion, o December, O dili kaya ay Piyestang Bayan… at kapag may inimbitahang bisita.. ganoon lang… mababaw ang kasiyahan sa Kanayunan.. na uulitin ko na sa maraming kadahilanan.. kaya may mga nangyayaring mga LIHIM… at kaya mahuhusay mag tagni o mag Habi ng mga ALIBI…

SA aking pagpapaalam para umuwi saglit… malagkit ang tingin niya sa akin… hindi ko alam kung ano din ang nasasaloob niya ngayong may namagitang hindi maganda sa amin… Ganoon na halos pareho kami na lagging nananantiya ngayon… Lagi na lang sa mga biro ito nasasadlak… palakasan ng pakiramdam kung ang biro ay papatulan o tototohanin.. o puwedeng isagawa… Makalipas ang mga hapon na iyon… at sa gabi.. hindi ko alam kung dadaan ako sa kanila o sa kabilang bahay.. Kina Franie… kina Mang Erining…

Pero… nandoong lagging sumisiksik sa aking isipan ang mga tanong… maraming katanungan na bumabalatay sa aking diwa… bakit..,, bakit ganoon.,, mga natuklasan sa mga sandali ng pagsasagawa ng nasa… pagsasamantala… lalo na ang mga alalahanin sa mga natuklasang rituwal… mga seremoniyang natuklasan… na ngayon ay gusto ko’ng alamin at para magkaroon ng malinaw na conclusion…

Bilang isang mananaliksik na ngayon… Psychology eh… di paganahin ang mga natutunan sa subject na noong aking pinasukan… hindi man ako ganap na Psychologist dahil ang Kinuha ko’y isang Makabagong bukas na Kurso… ang Computer na sa STI ko ito unang natikman… nang hindi pa ganap na B.S… ito…

Muli.. sa gabing iyon… ewan at ako’y nagbangon na mag-isa…. Hinanap ko si Ambo… “Nanayy!!!…sina Ambo po.??!!” Hanap ko na nagtanong na “Ehh.. sigawan mo baka nandiyan lang kina Pilo” at doon ako nagtungo sa kabila parin… matamang naglalaro sila ng Bingo “Ambo… samahan mo ulit ako…” bulong ko sabay sa paglayo ng kaunti ay kinindatan ko “Ohh… ituloy niyo ito… malapit ng mamuro eh…” agad ito tumalima… Alam niya ang pakay… nagtuloy kami sa bahay nila Mang Erning “Labi ed sikayo..” Sigaw ko na tulad ng dati ko’ng nakagawian kapag mang-Aasar sa mga Abala sa paghahabi… Nandoong nag-aayos ng mga pinamiling gamit sa paghahabi ang mag-anak “Oyy.. tuloy… ano bang ibig…” ika ni Aling Panyang “Wala… naglalakad-lakad…” ika ko lang “Ehh.. wala… mga Barkada mo dati.. nasa Maynila na rin.. nagtatarbaho…” ika ni Aling Panyang “oo nga eh.. kaya wala na ako maka-huntahan… Eh Si Godong..” si Godong na kahuthutang dila sa mga biruan… masaya at magulo ang lansangan kapag naghaharap-harap ang tulad niya… at sa aming mga palabiro din ito nabubuwag dahil minsan sobra na na di na kapanipaniwala… “Naku.. eh baka nasabak sa panliligaw yun…” Ahghh.. nasa kabilang barrio din.. baka nakikipag Batarisan “Ehhh.. kahapon ko pa di napuna yun…” ika ko na hindi ko naman sadyang hanap ang Loko…

Matapos iyon ay nag-paalam kami na pupuntang Sentro… Pero pinalilipas ko lang ang mga oras para sa aking panunuklas… At malaon na noo’y nakita kong abala si Mang Ador sa pagliligpit ng mga Hayop… na parang nag-aapura… ehh… marahil makikiapg Seremonya ng toma sa matandang Sergio… sa likod bahay nina Mang Erning… kasi doon ito ngayon tumutuloy sa ginawang maliit na dampa… Hhmm.. okay ito.. gawi na marahil niya ang magpa-init sa labas bago ito naman ang mag-painit sa kasama… Okay… kunting tiyaga at malalaman ang totoo…

“Kuya…bakit ano inaalam mo at lagi ka sa kanila… saka bakit ginagawa mo po… ” aahh.. nagugulumihanan din ang bata sa nakikita din niya… nakakahalata ito,… tuloy naisip ko’ng baka pati mga nakapaligid sa aming mga tao eh… nakakahalata sa mga pinaggagagawa ko… naging palaisipan tuloy ang kasama ko… “Wala… basta bantay ka… ako bahala sa yo…” nandoong kung saan saan pa kami naglulumayon… hanggang sa madako na kami sa aming pakay.. ang bumalik na at para makadaan sa aming layon… masinsing nakikiramdam ako sa kapaligiran.. baka sa di inaasahan ay may isang maligaw na magnanakaw… baka pati kami…. Madamay… kaugalian sa Nayong ito na minsan ay pwede ka’ng lumagay na maging volunteer na tanod… iyon eh kung lulusot ang iyong mga ALIBI sakali na mahuli ka or sakali na may bulilyaso na mangyari…

Tamang tiyempo, oras at mga sandaling ang mga tao ay nasa session ng kung ano-anong mga instinct sa katawan… dating puwesto… dapat sa mas maganda at mahusay na makahanap ng conclusion… “last na ito… tiyaga na lang ikaw muna… babawi din ako sa iyo…” pagbibigay lakas at inspirasyon kay Ambo… at tinungo ko ang silong ng bahay nina Elly… kadalasan… kung sang malalim o palalim ang gabi… doon tumutugon ang mga pangangailangan… lalo na kung ikaw ay nakapa-condition… “Aaahh.. pati lamok nakiki fiesta…” parang wala yata ako’ng mahihita sa gabing ito… puro biling baliktad lang ang naririnig ko… so sa madaling sabi ay wala nga… nag-aya na ako’ng umuwi… sa sunod na lamang na gabi… dinig ko eh.. medyo pumapagaspas na ulit ang ikalawa (2nd) na tilaok ng mga manok… siyempre kahit sino alam na malapit na ang madaling araw…

Kinabukasan… nandoong I-reverse ko ang mga pagkakataon… doon ko aalamin din kung ang Elly ay maghahanap o dili kaya ay may effect ang mga gagawin ko… ewan ko… para akong nag-I experiment na pati damdamin ng tao kasali ako eh masidhi ko’ng inaalam ang mga result… naglaboy na lang ako sa San Carlos City… tumambay pa doon at gaya ng isang pangako kay Ambo… tinupad ko para may pakunsuwelo di Boba ika nga… nandoong kuwentuhan ko siya ng mga nakaka-aliw at mga nakakaantig ng isip… at mga habilin pa sa mga susunod na oras…

Balik sa kung ano ang inoobserbahan… magdapit hapon na nang maka-uwi kami… di kami sumakay ng tricycle para di obvious na may pinuntahan kami… at sa tindi ng pag-iingat… sa bukid pa kami dumaan huwag lang malagpasan ang bahay na kung saan gawi ko’ng pundahan… lalo na sa mga mata ni Elly… sa araw lang na ito… at pagsapit sa bahay “Ehmm…hinahanap ka ni Elly…” si nanay Luring “Bakit daw po ‘nay…” bali walang tanong kunwa “sabi mo daw tutulungan mo sina Franie at makikikayas ka…” hhmmm… magaling ding gumawa ng ALIBI… lihim ko ding ikinatuwa.. pero lalong mas maganda kung lalaliman ko din ng isa pa… para kung ano man ang mga susunod na result… effecto ika nga…

Gabi… at dumaan ako kina Frans… sinilip ko ang bahay pa doon.. kina Elly… ayaw ko’ng Makita niya ako… hanggat maaari… nandoong abala ang Mang Ador… masipag.. masinop… alagang mabuti ang ikinabubuhay na mga hayupan… hhmm… good… ang Elly, abala din alam ko sa paghahanda ng hapunan… sadyang mahusay na pagkakataon… “…Tso Erning, si Frans?!…” kunwa ko “… sa taas nagba-burnish ng mga baskit…” sagot nya “May mga kakayasin pa kayo.??” Hmm.. gaya ng dati.. alam nila iyon… ako pa… alam nila na kapg ako’y walang magawa nandoong gawi ko ang makikayas… para bang sakit ko na ang may dinudutdot… “Ehh.. di ko pa nga nabibiyak yung mga kawayang diniliver…ayan pa…” hhm… alam ko kasi nakahandusay pa “Eh.. di bukas.. ako ng mag-patpat niyan…” nag-aalok ako ng kawang gawa “Bukas na.. padilim na eh…” wika naman niya… kaya nagtuloy ako sa taas at maki-usyoso kung ano ang mga bago “Labi’d sikayo…” nandoong nag-angat lahat ng ulo.. mga abala sa pagpa-polish ng mga hahabihing basket at bilao… “Hhmmm… naligaw ka…parang maghapon tahimik.. ala ka yata?!!” wow.. napuna yata ni Frans.. oo nga kasi kapag wala ang Godong o ako… parang napahinga ang lansangan… dahil walang malalakas na tawanang may pahiyaw pa nga kapag labis na natuwa “Eh.. wala… medyo nag-ayos ng gamit eh…” Alibi “bakit… di kappa nagtatagal ng bakasyon ah… miss mo na ba GF mo..??” panunudyo niya… “nako ha… hayaan mo siyang ma miss niya ako…” ganoon sa di nila alam ang tinutukoy ko naman… nandoong magpatawa ako…. Pero panaka-naka baka makaabot pansin sa kina Elly… ni sambit patungkol kay Elly di ko sinaling ito… kundi ako ang naghihintay kina Franie kung may nabangit ito o pasakalye man lang… pero wala… Hhmmm… okay.. alam ko na… pero isa paring tukso ito’ng nakakaharap ko… si Franie na nakapatilanghod na upo sa mababang bangkito… kapag ito’y nakilos napapasulyap ako sa mga pagkabukaka niya… hhmmm parang si elly… napapapitlag ang aking alaga kapag natatanaw ko ang kaniyang katambukan din… hmmm mahilig sa pink na bikini… nag-iinit tuloy ako… doon kahit na simple ang Franie… di maalis na kahit kaunti ay mapupuna mo din siya… sa mga naniningkit niyang mata… mababanaag mo kung ito’y may lihim na paghanga din… para siyang Vietnamese kung pagmamasdan mo… katawang katamtaman… ordinaryo’ng mga kasuotan… “duster”… pero ang pagpapainit ko’y hanggang sa mga biro ko na lang ito idinadaan….

So inabot ito ng isa pang maghapon at magdamag… wala ako’ng ginawa kundi ang magmasid at manubok… pero isang gabi na medyo sinuwerto ako… tulad ng isang masipag at matiyagang Scientist ba o Chemist na matinding maghagilap at magmanman o mag-obserba sa mga tini-testing… ako naman parang ang pinag-aaralan ko’y ang nature,.. ang tao,… ang mga kakaibang feelings… kasama ako doon… weird…

“Ambo… isa pa… kapag okay ang lakad natin… may bonus ka… secreeeet…” muli… promise sa isang kakutsaba… dating puwesto… dating pakay… na sa sinasabing medyo sinuwerte kami… dahil ang Mang Ador ay tila sa aking pagmamasid nang ako’y nasa bahay nina Mang Erning ay di ito umalis… kundi mag-isa ito’ng natungga ng Basi (Lokal na Alak)… nagpapakundisyon marahil…pero sadyang kung sa isang Lingo ay di ka nakasampa… medyo marahil may bisita “The red Flag is Up…” pero hindi dahil Fertile ang nadungkal ko’ng lupa nang magtatanghaling ako’y nadala ng illusion.. dahil sa mga nakaka-akit na mga pagbubuyangyang ni Elly habang nag-iihaw noon… at lalo na nang ito’y nagbihis at humantong sa pagkatukso at sumuyod ng Lupang natuklasan ko’ng tigang at bakit parang sabik sa dilig ng ulan… Oo nga.. tamang sa mga oras na iyon ay nauulinigan ko mula sa kinukublihan ko’ng kahoy na panggatong na inimbak para sa higit na kalahating taon o anim na buwan para sa tag-ulan…

Mga kilos na parang aso na nagkakarenyohan… mga pag-ungol ni Mang Ador na di makapag salita… at mga sagot ni Elly’ng sa pakiramdam ko’y walang laman… Heto na naman ako… malakas ang imahinasyon… lagging may kaakibat na “Bakit ganoon..”… heto ang dalawa na kung kahit ikaw ay nakapikit o natutulog at may alaga kang “PATO” eh alam mo na ito’y nag-aasawahan dahil sa mga pagaspas na likha… tulad ng dalawang ito… sina Elly at mang Ador… hindi normal ang sa pakiwari ko… dahil iba ang kilos,… iba ang karinyo… iba kaysa sa normal na Tao na nagtataik… dahil ang ayuda ng normal na tao ay may Diin… may tunog… may mararamdaman kang yanig na may bigat… pero sa dalawang ito na aking naririnig sa aking pag-iimagine ay nagkakasiya na lamang sa mga Romansa… pag-uulaol sa mga prate ng katawan… dahil dinig mo kung paano ito sumipsip at humalik.. lalo na sa kapag ito’y sa pakiwari ko ay sa mga dibdib ni Elly naglalaro… nakakatawa… nandoong di ko mapigilang lumikha ng kaluskos din… na pakiwari ko’y nakikiramdam din si elly sa ibaba nila… dahil minsan-minsan sa aking pagkaka-wari’y napapatda din sila… marahil ay pinipigilan ni Elly… huwag na kay Mang Ador dahil kahit sumigaw ako sa mga pagkakataon na kahit kaharap ko’y di makarinig… Liban kay Elly… matamang sa mga hagod ng paghalik at pag-brocha ni mang Ador kay Elly… na-uulinigan ko na para ito’ng sumisipsip ng Kohol… parang dumidila ng panutsa…. At ang Elly ay halata na ang mga Paa na nakabuka ay sa iisang puwesto ito na napapadiin at ang kaniyang pwet ay maginsaginsang napapa-angat.. so ibig sabihin.. walang bigat na nakadagan dito… Ehhmm.. malapit na ang mga agam-agam at haka-haka… ganoon…

“Eeeee..Aaaaa..” si mang Ador umaangas na parang naliligayahan ba o nagtatanong… “Ehhmm… Oohhh…” ahh.. ang Elly…. Parang umaabot na ito sa alapaap.. nagdidilirio na din… at lalong napansin ko na pumadausdos ang mga paa ni Mang Ador… bakit naman ubod ng Baba… Aahhh.. parang ang sarap niyang sumipsip… parang lagging nakatutop ang mga dila.. mukha nito sa puke ni Elly… natatawa tuloy ako sa mga tagpong iyon… “Aaahhhh…” ang ungil ni Elly na marahil ay nakalagpas na ito ng ulap sa sarap… “Eee..” at medyo bumalik sa puwesto ang matanda… biglang katahimikan “Ohpp…” nawalan ako ng banimbang sa tagal ng aking pagkaka-saklang sa kahuyan… bigla ay nagbangon ang Elly… dahan-dahang naglakad patungong kusina… inisip ko na parang nakahalata na may estrangero sa ibaba nila… nagtungo ito sa batalan… marahil ganito sila lagi… matapos makaraos ang isa… naghuhugas… ngayon ay napatunayan ko’ng malinis si Elly sa pangangatawan… di ko mapigilang di sipatin sa mga sinag ng unang ikot ng Buwan “Ahhh… ” napapalatak ako.. dahil kahit may kadiliman ang gabi… parang nakikita ko ang pekpek ni Elly na kaniyang hinuhugasan… kasi sinasabayan ko ito ng pag-iimagine habang ako’y masusing nanunubok… titig na titig ako ditto… at habang nakatingala ako… lalo ko ito’ng nilapitan na sa bandang tagilriran niya ako pumuwesto para sakali ay agad ako makakaiwas kapag ito’y makahalata… nandoong kaniyang himasin habang hinuhugasan ang hiyas… nandoong piga-pigain ito at pasabunot-sabunot sa malago niyang bulbol… at matapos itong manadyok sa huling hugas mula sa tapayan… medyo pinagtagal pa niya ito para lubusang matiktikan ang hinugasang puke… banaag ko ang kanyang kalapran.. napapalunok tuloy ako… nang ito’y biglang nagtayo… prang siya din ay Nanipat pababa… parang sinisigurong siya ba ay Nag-iisa o may ibang tao… at namasok ito…. Sa di inaasahan.. akala ko ay tutuloy ito sa kanilang higaan matapos lumagok ng tubig… bumaba pala ito ng lihim na mabilis na dahan-dahan… nagimbal ako.. dahil masusukol ako.. bagaman sa likuran patungong kainito ako napatakbong patingkayad… Alam ko na kita niya ang kung sino ang nasa silong… matamang nagmasid ako dahil sa kaniyang pagbaba na hanggang kalahati lamang sa hagdanan nila.. at nagsiyasat ito na payukod.. nagpaikot-ikot ng tingin… ska namalayan ko na pumanhik na ito…

“Tara na…” bulong ko kay Ambo nang ako’y naka-ikot na… at sa bahay… sa aking paghiga.. napagtanto ko na ang lahat… pwede na akong magtanong sakali.. kung sakali man ay maglalakas ako ng loob….

At kinabukasa agad ako’ng gumising… tamang-tama sa umagang ito.. malamig… abala ang bawat isa sa pagsasa-ayos ng mga hayupan.. pagsusuga ng mga baka at kalabaw at mga kambing… ordinaryo na ito sa kanayunan tuwing umaga… At nagtuloy ako sa bukid kung saan sina Ambo ay Nagpapastol… “doon tayo sa mga Kulibangbang…” yakag ko kina Ambo at kasama nito na nagbabantay ng Kalabaw… sa nais ko na Makita ang Elly sakali ito ay magpunta din ng Bukid… At nang Makita ko na nakasakay si Mang Ador sa kaniyang baka na pang-araro.. na hilahila din ang parago… alam ko na ito’y magsusuyod at mamimino ng sinaka nang mga nagdaang araw… at si Elly na kasunod na alalay ang mga nag-uunahang mga kambing para isuga ito sa damuhan sa tugatog… At para makapagbigay pansin na ako’y nandoon kinukuwentuhan ko ang dalawang paslit na pastol na mababaw ang kaligayahan… ako’y taga-aliw sa mga sandaling iyon… at sa paghahalakhakan ng dalawa… alam kong itoy makakapukaw ng pansin… pinagmamatiyagan ko kung ito ay makakatawag ng pansin kay Elly… matamang napapasulyap nga at inaalam kung ako nga ito na nakisasalamuha sa mga paslit… nagpalinga-linga ito “Hhoooyyy!!!…” bati niya na nakangisi sa kabilang linang na mga 400 metro ang layo… pumapailanlang ang tinig niya bagaman sa mga puno ng kulibangbang kami ay nanduroon… kumaway din ako… at sa kaniyang pagkakatayo alam ko na naghihintay ito na ako’y lumapit… gaya ng Dati.. na kung Makita ko kahit sina Franie o Aphine ay agad ako’ng nagpaparoon sa kanila at nakikipag biruan… nang ito’y sumenyas na uuwi na… saka ako nagpaalam sa dalawa at sinabihan si Ambo na mamamasyal ako kina Aphine, sa bahay nina Mang Erning… at magkita na lang kami sa bahay pagkatanghali…

Gumilid ako sa kawayanan patungo sa kanilang bahay.. lagus iyon mula sa likod na sugahan ng mga hayop… nandoong nakita ko na nag-aayos ng mga baboy para manibasib ng damo… (Lokal na baboy…pang province) “Hi best..!!!…” bati ko na nagulat dahil sa likuran ng kawayanan ako nagdaan hindi sa niyugan patungo ng mga punong kaimito… “Parang antagal mo yatang nagliwaliw… saan ka nagtatago..???” sunod-sunod na tanong… at nanunuri na parang may inaalam sa aking kasuotan “Bakit..??? may dumi ba?!…” pagpuna ko sa kaniyang mapaniyasat na mata “Ehmm.. wala naman.. kasi may naalala ako eh…” alam ko na naniniguro kung ang nakita niya kagabi…sa pag-iisip niya’y naglalaro na parang pinag-iisa niya… “Ano yun..???” kunwa ko na parang walang alam sa iniisip niya… sa aking malasadong ngiti… banaag sa kaniyang mga alinlangang tanong “Nasaan ka kagabi..???” ika nya “Galing ako’ng Sentro…nakipagtumpukan lang…” pagbibigay ko ng kaunting linaw sa kaniya “Ehm.. ano oras ka naka-uwi..??” wow,.maytutumpukin na ito alam ko “Ehm.. mga bandang…malapit na mag-umaga eh… ” bigay ko pa ng mas linaw pa “Ahhhmm…” na medyo natigagal sa hawak niyang walis… “Bakit…may problema ba.??..” sa magiliw ngunit titig ako sa kaniyang mga mata “Sabihin mo ang totoo… nagdaan ka ba kina Itay..??” ika niya ulit… “ehhmmm…Oo..,” pagtatapat ko naman “Pag-uwi saan ka nagdaan..??” wow, tinutumbok na nga “Oo,… sa inyo… mismo kung saan mo ito naramdaman…” matatag ang loob ko na nagsabi ng totoo na nagpamangha at napamulagat ito na parang nakakita ng multo sa pagkagimbal “Ano.. kamo…?!!.. ano’ng mismo..?!!!..” biglang sabi sabay hinto sa pagwawalis habang kunwa na abala ako sa kawayang pinapaklitan (Paklitan means pinipino para alisin ang berde na balat…)… “Oo… marahil ay nakaramdam ka ng kakaiba… kagabi…” marahas na pagtatapt ko… “Alam ko na alam mo na may bisita ka na sa mga sandaling…” pinutol ko… nanuyo ang aking lalamunan… “Ganuuuoon…” namula siya sa pagkapahiya… nanakbo siya papanhik ng bahay… hindi ako sumunod nakiramdam ako…gulat ako’t bakit parang bata siya na nagtatampisaw ng tubig… ewan kung naliligo ba ito o ano… nagulat ako sa mga inasal niya… nakatoon ang pansin ko sa mga ligwak ng tubig.. nagmamadali ito… hindi inalintana ang lamig…

*** Itutuloy

*****************

Mga pagtutuos at paglalantad ng tunay na saloobin… “… …”

********************

Ika-6 na Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

Matapos na mapaklitan ko ang kawayan… nagmatiyag ako… tahimik ang mga umaga… abala sa kabilang bukid ang mga mag-anak sa paghahanda ng punla ng palay… nasa eskuwala ang iba… saka ako nagpasilong ng bahay nila… parang ubod ng tahimik… ewan ko kung ano ang nangyayari sa taas.. kay Elly… nangamba ako… nangahas na pumanhik “Ellyy…!! Best…!!!” tawag ko para alam na ako’y papanhik… nang halos nasa bukana na ako ng pintuan papasok sa loob nila… di ako tumuloy kundi nakiramdam lang… “Ellyyy..!!!” patuloy ko na medyo mahina na at nang may nag-angat ng isang parang baul na lalagyan ng lumang recuerdos (Sa Barrio.. kadalasan maliit lang ang Aparador… pero mga baul ang uso pa hanggang ngayon…)

Naramdaman ko na nag-unti-unti siyang umuusad… kinikilabutan ako… ewan ko ano ang susunod na mangyayari… napakatahimik… nakakabasag ng tainga ito… “Ehhrrmm…” mahina ito galling sa loob “Besssst…” halos pabulong na ito… “Pasok ka…” nagulat ako sa tugon… bantulot ako na pumasok at sa aking pagkabigla…. Si Elly namumula ang mga mata na parang galing sa pag-iyak… medyo mugto ito… pero ang ayos niya… kaakit-akit… naka-fitting na short at putting T-Shirt na manipis na parang pinaglumaan pero maayos pa ito… “Ellyyy…” napalunok ako at walang masambit kundi ang pangalan niya dahil sa kabiglaanan… natuon ang titig ko sa kaniyang ayos… nang-aakit ito… ang suot niya’y nagbubunyag ng pag-ingganyo… masisipat na walang suot itong Bra… namumutok ang mga dibdib.. namumula ako… kung saan mabilis na kumislot ang aking alaga na medyo iginilid ko ito… hindi lingid sa kaniya ang aking pagka-asiwa.. alam niyang nabuhayan agad ako sa ipinamalas niyang hitsura…

“Sabihin mo ang totoo sa akin…” pinukaw niya ang aking pagka-antala “Na ano…” medyo matigas na sagot ko “Matatanggap mo paba ito… sakali…??..” itinuro ang sarili “Anong… anong ibig mong sabihin…” sa pagkagulat ko “Ako… sa ngayon… anong magugustuhan mo..???” naguluhan ako sa sinabi “Wala…” pabigla ko’ng nasabi sa kalituhan “Ehm… ikaw…. Lahat…” mabilis ko’ng bawi “Bakiit..??” sabi at sa pagpapatuloy na “Ano ang mapag-iinteressan mo pa… sakali…. Matatanggap mo pa ba ako..???” ma-alinlangan niyang tanong, mapaniguro kung ako’y maaakit pa o magkakagusto pa tulad ng lagi ko’ng sinasabi na noon pa’y gusto ko na siya…. Sa kaniyang tindig ngayon na kahit sinong masasabing nagbabanal-banalan ay hindi mapipigilan na mabuhayan o mag-init… nagtimpi pa ako…

“Ellyy… masaya kaba?…” alam niya ang tinutukoy ko “Saan??…ngayon?!..” ika niya “Oo,… ano ang totoo…” sabi ko na hindi niya alam ang tinutukoy ko “Ano ang gusto mo’ng malaman…” sabi niya “Ang nais ko’ng tuklasin…” sabi ko na hindi niya tiyak kung ang ibig kung sabihin ay kung bakit wala pa silang anak… o sino ang maykaramdaman at anong klaseng karamdaman ito… “Kaya ka ba nanunubok..???” ako naman ang namula dahil nang sabihin niya ito… sabay nang mag-unat at nagliyad siya ng katawan… parang hinatak ng kalamnan niya ang manipis na suot at fitted na short… halos pumutok ang mga ito sa kalusugan ng mga hiyas… ang tambok… lalong nangilid ang biyak sa halos lamunin ng kaniyang malapad na pag-aari… ang mga suso niyang naghuhumindik sa tayo… bagaman halos pahapiyaw ko itong sinusulyapan.. alam ko na sadyang inilalantad niya ito… ewan ko… nanunubok ba o nanunukat siya kung ako’y gaya ng dati… dahil minsan ko na itong tinangkang halayin… pero di ko parin tinuloy… namutawi parin ang aking lumang pagkatao… ang may paggalang sa nakiki-usap… pero sa kaharap ko ngayon… ay parang iba ang nangungusap…

Ang matapang niyang pagharap sa akin ng ganoon… ang tindig ng alindog… ang tayo niya na sadyang nagpapakita ng kurbada ng katawan… nagsasabi ito na ngayon ko ito galugarin… Ahhh… ngayon ay napagtatanto ko na dapat siyang makatikim ng isang kakaibang estilo ng pakikipagtalik… kung ano ang naranasan niya nang una… ngayon ay dapat mas higit pa dito…kung nabubusog man siya sa kung ano ang kanilang normal na seremoniya… marahil… isang bagay naman ang kaniyang pinakapapanabikan… ang aking pagkalalake… “eehhmm..” pinukaw ko ang sarili ko… saka nagtanong ulit… “Paano mo nalaman ang mga hinahakbang ko…???” kunwa ko naman “Di kaila best…naramdaman ko.. una palang…” sinabi na niya ang kaniyang obserbasiyon…

Sabay naupo siya sa tumbatumba na kawayan… sadyang kaakit-akit ang kanyang kasuutan sa tagpong ito… ewan ko kung umiinit ang aking paligid pero pilit kong lumalagay sa pormal… “Oo,…. Ginawa ko iyon…” Alam niya.. dahil kahit sa mga usap-usapan ay maraming nagtatanong at haka-haka.. ako ang hindi agad naniniwala hanggat di napapatunayan.. pero heto na iyon…

Ahhhh… lalo pang umiinit ang kalamnan ko… alam ko na maypahiwatig ito… pero nahihiya ako’ng isagawa… pero bago ako mangahas ng lubusan… kailangan kong makatiyak nang kung sakali na di ko pakinggan ang mga pagsamo kapag totoong magsaka ako sa lupang nais kong bungkalin…

“Magtapat ka… Ellyyy… saka ako magsasabi ng panig ko…kung ano ka sa akin… sa totoo…” panunupil ko na…

“Kung ano ang napatunayan mo… sabihin mo at saka ko sasabihin kung tama ka o hindi…” ayaw mauna… ayaw magpatalo

“Nang nag-imbita ka sa panghapunan noon… nakita ko kayo… humanga ako sa rituwal na ginagawa ninyo… hindi ito ordinaryo… sa dalawang gabi na magkahiwalay… panauhin nyo ako… nakikinig.. nakikiramdam…” pagtatapat ko na wala nang pasintabi

“Ngayon… ayaw ko’ng bigyan ng conclusion ang mga ito… dahil ayaw kong magkamali…” siya naman ang pagbabalingan ko ngayon “Noong isang araw… hindi ko pinilit nang magtangka ako…” nang kami ay nagtalik ngunit di natuloy… “Nagtataka lang ako… tulad ng sabi ko…at tulad ng nakikita ko… wla kang ipinagbago… liban sa ngayon… na may asawa kana pero… ” putol ko dahil ayaw ko’ng makasakit “Pero ano…” pagpapatuloy nya “Dahil hindi normal ang nakikita ko..… sa inyo…at ayaw ko’ng isiping napakaingat ng nag-aalaga sa iyo…” napaangat siya sa aking sinabi “Bakit ayaw mo akong tumbukin… sabihin mo kung ano ang nakikita mo…” matigas na siya sa pagsasabi ng katotohanan…

“Sino ba at ano ang karamdaman ninyo…naalala ko ang sabi mo na lahat sa iyo ay tatayo…Siya… kinikilabutan ba o nagbibigay lamang ng tugon sa pangangailangan mo…???” napamulagat sya sa sinabi ko…

**** Ang Karamdaman

Nagtapat na nga si Elly… Tama ang aking hinala… walang kakayahang magpaligaya ang Pipi… ubod yata ng malas nito… pero masuwerte si Elly sa kaniya… dahil mabait ito… maparaan.. bagaman halos ito’y lumusong na sa lupa… Nakuha daw niya ang karamdaman dahil sa tagpo’ng noong siyay bata-bata pa… mahilig makipagpaligsahan ng pag-akiyat ng Niyog… nahulog ito… at sa pagkakasadlak niya sa palapa ng isa pang maliit na buko at doon siya napadpad mula sa itaas.. naapektuhan ang kaniyang Litid… ang kaniyang pagkalalake…

****** Mga Babala At Pagbibigay ng naudlot na pagnanasa

“Ngayon… kung sakali…” sabi ko na “bilang na ang mga araw para ako’y bumalik na…hanggang saan ako tatayo para naman sa iyo…” ibig kong sabihin… kung makakaya ko at kung matatanggap naman niya sakali na ako’y mahumaling habang naghihintay… “Ikaw yan… wala akong magagawa… pero kung sa huli ay puwede… ikaw ang bahala na magdugtong nito…” pagbibigay niya ng pag-asa…

Tatalikod na sana ako “Best…” habol niya na nag-angat ng likod mula sa pagkakasandal “Bakit… ano yun..??” mahina kong sagot na nakatalikod parin na pahakbang palabas ng pinto “Ano pa ang gusto mong tuklasin…??” paghahamon niya “Malaya mo na itong maisasagawa…” tinayuan ako ng balahibo sa narinig ko dahil nagbibigay siya ng personal na permiso… nang humarap ako, napagmasdan kong lahat ay inihain niya… ang kaakit-akit niyang hubog… nahihiya man ang mga kilos niya sa hapit na hapit niyang short.. na halos pumutok ito.. lalo na sa kaniyang pagkaka-upo na medyo paliyad… lalong inihilig niya ang katawan sa tumba-tumbang kawayang upuan… namutok lalo ang mga hita at tumambad ang katambukan ng kaniyang hiyas… sinasadya man o hindi… nagpapahayag ito nang totoong nararamdaman… sa aking pagkapatulala at paghagod ng tingin mula sa paa niya hanggang ulo… di ko sasabihing di ko mahal ang babaeng noon ko pa pinagpantasiyahan… Lalong bumukadkad ang kaalindugan niya… lalong nag-umumbok at nagtayuan ang mayaman pa niyang dibdib.. sa suot niyang Lumang T-Shirt na may kanipisan.. marahil sanhi ng paulit-ulit na pagkusot sa paglalaba… wala itong takip na panloob na Bra… bakat ang utong na nagmamalaki na gustong sumungaw… ang bilugan niyang hita na nag-aanyaya at ang mapanuksong hiwa na halos lamunin ang short… “Ellyy…” nang ako’y lumapit… pumikit ito.. na akala mo’y nagpapahinga… itinaas ang isang kamay na parang totoong umiidlip… umupo ako sa harap niya… dahan-dahang hinawakan ang kaniyang binti.. hinaplos pataas… kita ko na nanayo ang kaniyang mga maninipis na balahibo…

Ika-7ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

******* Mga Tagpo ng pag-uubaya

Masuyo ko siyang hinahaplos… animo kami’y bagong kasal sa tagpong iyon… at sa paghawak ko sa kaniyang binti… sa kaniyang bilugang hita… napapasinghap siya… doon ako’y lumuhod sa harap na akala mo’y isa akong pagano na nagsasagawa ng isang pag-aalay… SA kaniyang hita sinimulan ko siyang halik-halikan… magkabila dito… napapaliyad siya… sa isip ko… marahil ito ang kaniyang nakasanayan… kinawilian… at dito na siya nahirati… dahil na rin sa matandang may kakaibang karamdaman.. dito lang siya napapaligaya… At dahil sa kanina pa ako sabik sa pagnanasa… ginalugad ko agad ang kanina parin namumutok na hiwa… sabay sa paghawak ko sa kaniyang balakang na napapagiwang-giwang na… doo’y inuulaol ko ng aking dila ang kahit naka-short pa at natatakpan pa ang kaniyang biyak na biyak sa pagkakabakat na puke… at sa init na aking nararamdaman… lalo na nang magsimula siyang mapahawak sa aking mga kamay at balikat… hinaplos ko naring pataas ang kaniyang torso… alinsabay ng pagtaas ng kaniyang hapit na hapit na T-Shirt… napabuyang-yang ang kaniyang malulusog na dibdib… at siya na mismo ang tuluyang nag-alis nito… hubad na hubad na siya… at napatayo ako sa aking nasulyapang katawan.. na nagyon ko lamang ito nakita ng buong-buo na walang pagtatakip… walang pangingimi… at may mahintulot na mula sa kaniya… At ginagap ko ang dalawa niyang kamay at hinatak ko siya para mapatayo… at doon ko na siya siniil ng halik… nilamukos ko ang nanginginig niyang mga labi sa kasabikan… halos magsupsupan kami ng laway.. halos kapuwa matuyo ito… nandoong halos higupin ko lahat ang kaniyang dila… “Uuuhhhmmmmmm…..Ehhhhmmppsstt….” nagdilirio na siya…. Napapahigpit na ang mga kapit sa kung saan-saan… lalo na ang mga pagpapaling-paling na niya ng ulo nang ang aking halik ay madako na sa magkabilang leeg niya… sa kaniyang dibdib pabulusok… nang makarating ako sa kaniyang puson… doo’y napag-alaman ko na sanay na siya sa mga ganitong rituwal at seremoniya.. dahil parang mai-isip ang kaniyang mga paa na agad napaangat ang isa nito na naghihintay na antabayanan iitaas… at parang isang mahusay na Ballet dancer na kayang timbangin ang katawan sa paglulumiyad sa karasarapang nararamdaman,,, sanay nga siya sa ganito… at nang makapagdulot ng init ito sa kaniyang mga pusong aking sinisipsip… ay unti-unti ko naring inilililis ang short niya na hapit-na hapit…. At habang ito’y aking ibinababa… sinasabayan ko ito ng masusuyong pagsimsim… at nang bumulaga na sa akin ang kaniyang kaselanan… wowww… anlago ng bulbol…. At dahil sanay siya sa mga tagpong ito… nandoong naninimbang sa pagkakatayo at napahawak na siya sa aking ulo na nagsisimulang mag-aral para mambrocha… dahil sa totoo lang… hindi ako sanay… nandoong mapapikit ako na inaalala na dapat matumbasan ko ang ginagawa ni Mang Ador… kaya kahit ganoon ay pinilit ko na mapag-aralan kahit sa mga sandaling iyon… inamoy ko muna ng marahan… “Eeehhmmm…” parang bagong ahon na pinipig sa bayuhan… mainit… masabaw… at unti-unting napa-urong si Elly at napa-upo ito nang mawalan ng lakas sa ganoong pagkakatayo niya… muling bumalik sa pagkaka-upo sa tumba-tumba…. At doon tuluyan kong itinaas ang dalawa niyang paa na nagpa-unlak narin.. at ito’y isinampa ko sa magkabilang armrest… lalo ako’ng nag-uminit sa kaniyang position na ganoon… liyad na liyad siya at bukang-buka na… ngayon nasasabi ko sa isip ko na hindi na ako mahihirapang tumitig dito na di tulad noon… na nagkakasiya na lamang sa pag-iimagine kapag nakikitang bakat sa short ang kaniyang puke… at sa mga sandaling kapag siya ay umiihi.. na nahihiyang sumulyap para titigan ang pekpek kapag nananakawan ito…

Ngayon ay Malaya ko na ngang maisagawa ang kung ano ang dapat kong malaman… matapos ko na halik-halikan ang mgakabilang hita niya na nag-aagaw puti sa pula.. o murado… doo’y aking idinadampi-dampi ang aking nguso sa pisngi ng kaniyang hiyas… napahawak siya sa aking ulo… na napapadiin niya ito… halatang sabik na sabik na siya dahil aninag ko sa kaniyang ibaba sa bukana ng kaniyang butas na lumilikha na ito ng pamasa-masang likido na parang laway… hinagod ng aking dila ang magkabilang pisngi ng kaniyang malapad at bulbuling hiyas…. “Ooohhh….Aaaahhhhhh….” sige ang halinghing “Beeessstttt…. Bilis ng kaunttiiiiiihhh….. Hhaaaaaa….” Napapa-ikot-ikot na ang baywang na napapa-angat angat ang kaniyang puwet sa tumba-tumba…. Nooy sinubukan ko kung kaya ko na manipsip ng tinggel…. At nang maisagawa ko… napatutop ito dahil sa pagkakadiin niya sa aking ulo sabay salubong ng kaniyang pagtaas ng puwet… napasubsob ng tuluyan ang aking nguso sa kaniayng puke…. Matamang aking ipinalipat-lipat ang sa magkabilang pisngi ang aking dila at panaka-naka na pagsipsip na parang susong pilipit sa kaniayng tinggel… sa pag-angat ng aking ulo… nakita ko na may panaka-nakang dumadaloy na animo’y mala-uhog sa kaniyang puwerta… ang bukana ng butas ng kaniyang puke… matapos ko itong mapagmasdan … sumidhi ang aking temperatura… lagpas sa normal na kanina pa ito gustong bumigay… nahatak ko siya patayo… at sabay sibasib na parang sawa na sumakmal sa kaniyang leeg paikot,… pababa sa magkabilang nagtutumayong dibdib,… abala ang paghagod sa pagromansa,… ay abala din ang isa ko’ng kamay na nagtatanggal ng kasuotan at mabilis ding inililis ang aking pantaloon na kung saan ay naghihimutok sa galit ang aking dayunior…

Ika-8ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

***** Maaalab na mga sandali

“Aaahhhhh… Ohh…” halos mabaliw na ang aking katunggali at sa mabilis ding pagkakatutok ng nagwawala ko’ng alaga ay sanhi ng lalong nagpatindi ng kaniyang kasabikan… naglambitin na ang dalawa niyang kamay sa aking batok na nakatingkayad na… dahil sabik na sinasalubong ang bawat dampi ni dayunior ko naguumangkla narin ang isa niyang paa… habang ibinibigay ko ang wari ko ay bago sa kaniya ang estilo na aking isinasagawa ang rituwal na higit sa seremoniyang ginagagawa ni Mang Ador… Kasalukuyang ikinikiskis ko ang naghuhumindik kong alaga sa naglalawa niyang puke… at sa patuloy na pagroromansahan namin… “Auuhhhmmmm…Ooohhhh…” mga ungol ng kaligayahang ngayon lang niya nararanasan dahil medyo hirap ang aming position na nakatayo… binuhat ko siya at kami nangilid sa dingding ng bahay at sa kahoy na haligi nito kami napasandal… Doon ay mariin ko ng itinatarak ng paunti-unti ang aking dayunior… “Aaaaahhhhhh…Hhhaaaa….Ohhh…” lalong nawala na sa sarili ang Elly at lahat na ng mga paa ay nakakapit na sa aking balakang na kahit may kabigatan siya sa aking pagsapo sa kaniyang puwet nakatulong ng kaunti ang pagkasandal naming sa haligi ng bahay… ikinapit ko ang aking dalawang kamay at noon di’y nakasampay na ang dalawa niyang binti sa aking braso…. At nagging malaya tuloy na bumabaon ang kabuoang katawan ng aking alaga… “Aaahhhh…” ungol pa niya na napapakapit sa kung saan ay parang iminamani-obra niya ang aking katawang umuulos… marahil ay dahil hindi pa ito halos napapasukan ng kahit ano… liban sa ngayon…sa ubos lakas kong ulos at isa pang kadyot para maisakatuparan ang dapat malaman kung bakit ano ang dapat ko pang galugarin at tuklasin… halos bumaon ang mga kuko niya na napakapit sa aking likod… “Aaaahhh…Aaaahhhh…” nang halos lahat ng bahagi ng aking tirik na alaga ay nakapasok na… “Oohhh…” napapangiwi ang mukha ni Elly… huminto ako saglit at dinama at pagkislot-kislot ng kaniyang malapad na puke… ninanamnam din niya ang isang estranghero na nakapasok doon sa kaniyang bibig… dahil ngayon lang ito napasukan… kaya parang isang gutom na guya sa pagsupsup ng gatas… damang-dama ko ang init nito… ang may kasikipan pang kuweba… Ngayon ko lubos na napagtanto… tama nga.. ito ang bagay na hindi nila kayang gawin simula palang ng kanilang pagsasama na matama ngang kasabikan ng isang babae… Para kaming bagong kasal na nag-uulayaw sa mga sandaling iyon na alanganing oras…

Hinagilap niya ang aking mga labi… masuyo niya akong hinahagkan-hagkan… marahil,… isang pasasalamat o pagsasabi na totoong mahal din niya ako noon pa man… At tuluyang binuhat ko siya habang nakasupalpal pa sa kaniyang ari ang aking tirik na tirik na alaga… sa baol na kinapapatungan ng mga tinuping kumot at unan… doon ko siya ini-upo… lalong humusay ang kaniyang pagkakabukaka… doon ko sinimulang ulusin ng dahan-dahan… atras abante… labas – pasok… na nagpapayanig ng bahagya ng buong kabahayan… animo’y mahinang Lindol ang likha nito… saka ko isinagawa ang Ala Jorge Estregan style na habang umuulos ay inaasikaso ang paghagod sa kaniyang mga puson at alinsabay ng pag-uulaol sa kaniyang malulusog na suso… sarap na sarap siya sa ganun… “Bilissss… malapit na ko…ooohhhh…” pakiusap niya na nangangatal ang kalamnan sa kasabikan… lawang lawa ang kaniyang kuweba… na nagdudulot ng kakaibang kilabot… dahil sa dama ko rin na malapit na ako’ng bumigay… bumilis na ang aking pag-ayuda… napataas ko ang kaniyang mga paa na halos sumaklit ito sa aking balikat… ang mga kamay niya’y sa aking braso na ito nakakapit… nakabalandra na ang kaniyang ulo sa kawayang bintana na nakapinid… “Aaaahhhhh…. Aaayyyyaaann nanhh kooohhhh… Oohhhh…” sunod-sunod na niyang mga daing… at lalo itong naglumiyad na para bang tinutulungan pa niya ako sa pagdiin para lahat ay swak sa kaniyang sinapupunan… naggugumiling ito ng maiikli na mariing-mariin… na halos ayaw niyang mapuknat sa pagkakabaon ng aking tarugong “Aaaaahhhhhh….Oohhhhh….” pumutok na rin… at ako’y napaliyad ding lalo na lalong isiniksik ko pa ito na diing diin… dama ko ang pagkuyom kuyom ng kaniyang malapad na puke… na sarap na sarap sa paglamon ng aking kabuoan… naabot naming dalawa ang rurok ng sarap… ilang saglit ay nabangon ng ulo at hinatak niya ako… sabay sinimsim niya ang aking labing ngumingiwi pa sa pagdama ng kahuli-hulihang patak ng likido naming nagsalo… Pinangko ko siya… na hindi hinuhugot pa ang mga ito… saka ko siya ini-upo sa aking harapan at ako ang na-upo sa tumba-tumbang kawayan… matamang siya ang nasa ibabaw… nakadayukdok ito sa akin… “Beessttt…” anas niya sa akin “Hinding hindi ko ito malilimutan…” ang wika niya…Hinila ko siya pababa… at hinagkan ang mga labi niyang nag-aalab sa kasiyahan… nanginginig din ito… halatang sabik… halatang ngayon lang ito nakarating kasukdulan ng ligaya at sarap sa pagkikipagtalik… pareho kaming pawisan… sa umagang nag-uumpisa pa lamang ng paghagupit ng haring Araw para magsaboy ng init sa kapatagan.. kami din ay nagsabog ng likidong maiinit na aming pinagsaluhan…

Nanatili kami sa tumba-tumba at doon ay namahinga ng kaunti… “Paano kung ito’y magbunga…” pauna ko’ng babala sa kaniya “Wala ako’ng pagsisisihan ano man ang kasadlakan nito sa dulo…” matigas niyang tugon “Gagawin ko lahat ang paraan…” patuloy niya na may matapang “Paano tayo…?” sabi ko ulit “Kailan pa ito mauulit?!!!…” agad ako naghanap ng katuwiran para muli itong maganap “Hanggat narito ka… punan mo ang di ko makamit sa kaniya…” nakiki-usap… at nagbangon kami… nag ayos ng kaniya kaniyang kasuutan… nagbihis siya ng pambahay na damit… lalo itong kaaya-aya… ang pagsabog ng kaniyang buhok na tugma sa wangis ng kaniyang mukha… kung baga sa halaman ay namusyaw at namukadkad ito dahil nadiligan… “Elly…” pakili ko “Di ka kaya mahalata sakaling…” di ko itinuloy… na alam niya ang ibig ko’ng sabihin (Sakaling magsagawa sila ng kanilang rituwal) “Ako’ng bahala…. Wala siyang malalaman…” paniguro niya….

At nagpatuloy ito sa pag-aayos na pang araw araw na niyang routine… tinulungan ko muna siya sa pag-aasikaso ng pagkain para sa pananghalian… “Samahan mo uli’t ako..??? ha.??!!” Naghabilin agad… dahil alam niyang di ko kayang magpakita sa matanda “Ehh.. di kaya diyahe…???” sa wala ako’ng mahagilap na I-ALIBI “Ahahaaa…” napailing iling ito “Bakit naman..??!! parang naduwag ka yata…??” pangutiya niya “Nagi-guilt ka ba sa nangyari..??” matapang niyang sabi “Hindi naman…” alinlangan kong tugon… napapatda siya kapag namumutawi sa akin ang pangamba… abala man kaming dalawa ay tuloy ang aming pagbibigayan ng kuro-kuro sa ano mang mangyayari… parang binibigyan na namin agad ng dapat kasagutan sa mga napipintuhong problema… “Kaya mo kaya..??” bigla ko’ng nasabi sa paghahamon kung sakali na mabuking siya ni Tanda… tumitig siya sa akin at lumapit “Wala akong pinagsisisihan… nakahanda ako…” humarap sabay hawak niya sa aking ulo at di ko ito pinalagpas… siniil ko ulit ito ng halik… sanhi na muli nag-init ang aking kalamnan… at tumugon din siya ng walang pagtumanggi…

Ika-9ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

****** Ikalawang Pag-alis ng pangamba sa Kusina

Pinangko ko siya at ini-upo sa mesa… habang magkadikit ang aming mga labi at muling naglilyab ang magkadikit naming dibdib… humahangos ang aking ngusong pumapailanlang pababa sa kaniyag leeg… sinaklit niya ako ng dalawa niyang binti… pumulupot ito sa aking baywang… hinila ko siya ng bahagya… at napabitin ng kaunti ang kanyang puwet sa pagkaka-upo sa gilid ng mesa… Pumaimbulog mula sa kaniyang baywang ang aking mga kamay upang umuapuhap sa kaniyang kalamnan…. Sa kaniyang mga himaymay sa likod… humahaplos-haplos at padakay napapadako sa kaniyang malulusog na mga dibdib… “Haaa… Ooohhhh….” Sa hilip ng aking mga yakap at halik… ninanamnam niya ito… na para bang nais niyang maikintal sa at bumalatay sa kaniyang katawan… ang karanasang ngayon lang niya matitikman…

Napaliyad-liyad siya nang maihubad ko ang kaniyang suot pang-itaas na halos mapunit ito sa kamamadali… at doon ko muling sinisid mula sa kaniyang puson pataas sa kaniyang suso… at magkabila ko itong mistulang humimod ng sarsa sa plato… napapapikit siya kapag napapakagat-kagat ako sa kaniyang magkabilang utong… sa mga ganoong paghahagod…. Kaalinsabay na aking ipinapaibaba ang suot niyang saya kasama pati panjama na sinuot dahil ang akala niya’y di mauulit ang kani-kanina lang natapos na ma-init na pagtatalik… napadaus-dos siya muli sa aking harapan na wala nang saplot sa katawan… at itinaas ko siya ulit sa mesa pa-upo… at nag-umpisa ako’ng manikluhod para maisagawa ko ang aking nakita noong gabing inimbita ako para makihalo sa hapunan… pero kaiba sa aking nasaksihan ang rituwal na ito… sa ibabaw ng mesa ay bahagya ko siyang itinagilid… nakaliyad siya na halos mahiga na ngunit nakatrangka ang dalawa niyang kamay… sanhi nito’y napaganda ang puwesto ng kaniyang pagkaka-upo sa gilid ng mesa… sa aking mga balikat nakapatong ang mga paa… doon ko kinukusumos ng masidhing romansa de poso Negro… sa magkabilang hita… napapaduyan ang kaniyang katawan at napapa-angat ang kaniyang puwetan kapag nalalapit ito sa kaniyang singit… tila gusting salubungin ang paparating na parang sudsod… saka ko sinakmal ang kaniyang malapad na bulbuling hiyas… lalo itong napa-angat na sinalubong ang aking pagkaka-brocha… sapul-na-sapol ito at sakto sa aking labi… “Aaahhh..hhaa..Aaahh…” gigil niyang halinghing… unti-unti ko naming tinatanggal ang zipper at butones ng aking pantaloon… inililis ko ito agad… bigla namang pumayagpag ang biglang galit na manoy ko… at agad namang napabangon siya at bigla akong hinatak pataas at napadausdos ang kaniyang puwetan ngunit inipit ng dalawa niyang nagsalubong na tuhod ang aking tapi… iyon pala ay siya na mismo ang umaasinta sa animo’y Palasong naka-usli na parang handa sa pagtuhog ng isang malalambat na hayop… nagdikit agad at nagtama ang aking tarugo na bigla’y kumiskis sa magkabilang pisngi ng kaniyang puke… hindi niya ito lubos na nasalo nang isalubong niya ito… saka nagpagiling-giling na inaabot ng isa niyang kamay ang aking alaga… para siyang isang experto na “Millwrighter” na nag-asinta na parang troso na isasalpak sa butas… at doon ay itinutok ito… nangatog nang maramdamang nasok agad ang ulo sa durungawan ng kaniyang kuweba… at ang mabibilis na pagpulupot ulit ng dalawa niyang binti na ang sakong niya’y itinama sa aking puwet… ito ay nagsilbing kaagapay na panulak kapag ako’y kumakadyot ng malumanay… kinakabig niya ito nang lalo itong mapadiin para habang unti-unti bumaon ang tirik kong manoy sa bunganga ng kaniyang naglalawa ng kuweba… sa kasabikan na nais niya ulit malasap kung paano lunukin ang tila nabitag na anaconda… at napahilig muli ito na angat ang puwet… tumarangka ang dalawang braso sa mesa at nagpaliyad siya na isinisiksik ang kalamnan ng kaniyang naglalawang hiyas… hanggang halos mahulog na ang puwet sa mesa… nandoong akin ding iniuulos ang aking balakang para ganap na ang pagpasok ng buong katawan ng aking batuta… ang sarap ng aming pagkaka-ayos… lumawit na ang kaniyang puwetan habang aking patuloy na inuulos na ito at hawak ko siya sa magkabilang baywang… at tuluyan na siyang napahiga sa mesa… nag-uga-uga na ang mga paa ng mesa at lumalangit-ngit ang sahig na kawayan sa matitinding paghaginit ng mga pagkanyod naming dalawa.. nagsasalubong ang aming kapuwa lamang sabik sa ganoong uri ng seremoniya… bigla ay napabangon ito at hinawakan ako sa magkabilang braso ko na nakahawak sa kaniyang baywang… isinampa ko siya ng kaunti na paupo sa gilid ng mesa… saka niya ako niyapos ng ubos lakas… kasabay ng pagnginig ng kalamnan niya…. Napapakanyod siya ng maiikli na mabilis “Aaahhhhh…Aahh…” nawala na siya sa sarili.. di na alintana kung may makarinig iyon… wala na siyang pakialam.. ang alam niya’y nakatikim siya ng isang kakaibang hain sa mga oras na iyon… “Aaahhhh… Hhaaaa…” sunod sunod na niyang mga ungol na tumutulong na rin sa pag-ayuda… habang lumalapat din ang kaniyang malulusog na dibdib na humahagod sa aking kalamnan… taas baba ang kaniyang puwetan… at tuluyan na siyang nagpakarga sa aking… ngunit nakadikit parin ang kaniyang puwet sa gilid ng mesa na totoong nagging taga antabay ito… at sa labis na kasiyahang nadarama naming… doo’y di ko alintana rin ang kaniyang bigat… “Uuhhmmm..Uhhmmm..” sunod sunod ko ring pagkanyod pataas naman na sumasalubong sa pabagsak niyang puwersa… “Tsuoohhkkk… Tsuoohhkkk…” tunog ng kapuwa lamang nagtatagisan din… na nagsusugpungan… “Beeesssttt… aaayyaahhnnn na koohhh….” Napakapit na nang mahigpit ang mga braso nito na pumulupot sa aking mga leeg… at hapit.. kapit… mariin na niyang idinuldol ang kaniyang puke na lunod na sa katas na nagtatagas… “Saaabaayyy.. tayoohh….” Pahinuhod ko… “Aaahhhh…aahhhhh…” nginig… ngatog… mga sunod-sunod na halinghingan naming dalawa.. hanggang tuluyan na kaming napa-ikot at naipasandal ko siya sa kawayang tarangka ng kanilang kalan… doon kami nagsalo sa pagsabog aming kapusukan “Aaahhhhh…Hhaaaaa…” nag-uunahan… naglalawa.. nagtutumalsik na likido ng kasiyahan… napatutok ang aking mga labi sa kaniyang leeg… ba siya naming nakatirik ang mga mata na nakapatingala sa kawalan… at nagpapa-ikot-ikot ang ulo nito… nilalasap ang mga sandali ng pagnginig… pagkislot-kislot ng aming mga laman… lalo na ang aming mga ari na nagpalitan ng dagta ng kaligayahan… hanggang sa ito ay masaid… at nanghina ang aming kapuwa katawan…. Lumawit ang kaniyang dalawang binti… at kapuwa kami napasadal na lamang kung saan kami inabutan ng pagsabog… sa kawayang nagsilbing aming tagapag-salo… mahabang katahimikan… humihingal “Haa.. ahhh..haaa…” nandoon paring nakakapit ang aming mga kamay sa isa’t isa… marahan ko siyang hinahalikhalikan… na patuloy sa mahihinang paglalampungan… pinakapahinga ang ganoong tagpo… naramdaman kong tumuko ang paa niya dahil gumaan ang pagkakasapo ko sa kaniyang puwet… tinutop niya ang aking nguso… sinalubong ng kaniyang labi… mariin niya akong hinalikan… medyo matagal… at nang pumaknit ito sa aking labi “Salamat best…” pabulong niyang sabi “Saan…” ika ko “Sa pagpapadama mo ng ganito…” sa d iko alam ang nais niyang tukuyin “Ang alin yun.??!!…” usisa ko pa… ngunit nandoon parin na di pa naghihiwalay ang aming mga ari na naglilimlim pa… “Ipinadama mo na ako’y isang ganap na babae…” Ehhmm.. labis ko naming ikinatuwa ang kaniyang sinabi… Sa ganoong ayos naming… unti-unti ko’ng hinuhugot ang manoy ko na animo’y nalalanta sa kapaguran… na siya naming humahabol-habol na parang ayaw niya itong lubayan sa pagkakasakmal…

At dali-dali kaming nagbihis… sinipat niya ang sinag ng araw sa ding-ding… sa bubungan… “Pumapagit na na ang Araw…” paniguro niyang sabi na ibig sabihin ay tamang tanghalian na… sa may kalayuang bahay nina Aphine ay mauulinigan mo ang pagka abala din ng mga ito… na di alintana sa amin ay nagpupulot gata sa alanganing mga oras… Nang ganap na kaming nakapag ayos at handa na ang lahat… saka kami nanaog… nauna siya sa akin… “Saglit… dyan ka muna…” pagpahinto niya sa akin na akmang ako’y mananaog na sana… “Bakit..??..” tanong ko “Wala… Sige… baba na…” saka ako nanaog… nagmasid pala sa paligid… naniniguro pala na walang kahit sinong nakamasid… umiiwas sa kung ano ang kakalat sakaling may makatuklas…

Sa daan patungong Bukid nambukor.. kami’y nagpapalitan ng kuro-kuro… tungkol sa mga nagaganap at maaaring masundan pa ito at magaganap muli… “Paano kung… magbunga ito…” ako naman ang pinagbalingan ng katagang nasabi ko na sa kaniya “Hindi mo ba ako sasamahan..??? kung sakali…???” parang bale wala niyang sinabi “Hindi… hindi kita pababayaan… pagbibigay ko ng lakas ng loob…” at tumitig siya sa akin ng ubod tamis… may paghanga….At nagpatuloy kami.. sinamahan ko siya sa paghatid ng pagkain sa parang…

Ika-10ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi”

Ni: Eugene David Vera

****** Ang pag-usbong ng Mga Hinabing ALIBI

******* At ang mga Kilos, Ang di matanggihang ALIBI

Pagkadating sa bukid na sinasaka ni Mang Ador… “Aaaaaa…Eeeeenggg…” Si Mang Ador na Kumaway kaway at may isinisenyas sa amin… Tumugon ang Elly na tulad ng dati na nagpapa-tiuna sa pagmamadali sa paglakad… At “Tuloy daw tayo doon sa dampa…” ahh.. medyo malayo pa… sa paanang dulo ng lupang sinasaka… sa mga kahuyan na nalililiman ng mga namumungang kahoy ng Seriyales at mga pananim na Kalamunding sa doon ay may isang maliit na kubo na itinayo ni Mang Ador…

Binuksan niya ito… at ako naman ay nandoong naghihintay na lamang sa ilalim ng punong Kamatsile may pagka-maalinsangan ang katanghaliang tapat kaya minabuti ko na doon ma-upo sa mga gilid ng punong ugat… At habang nag-aayos ang Elly… pinagmamadasdan ko siya… casual ang kilos… palaban… ahhh.. sadyang di nga nagbago ito kahit sa pag-uugali… ang walang inuurungan… bagaman’t siya’y isang masunurin… lalo na sa magulang.. magalang ito… Napapangiti ako kapag madako ang aking diwa at lilipad ito na ang pinapangarap ay ang mga sandaling di ko aasahang mangyari… “Aaa…Eeeee..” nagulat ako sa tinig na galling sa aking likuran.. si Mang Ador na pababa mula sa likod ng Baka… naka-kabayo ito doon… at isinuga ito sa kuwadra para kumain at magpahinga din… Niyayaya niya ako sa dampa para kumain… matamang nandoon nga na katatapos lang din isa-ayos ni Elly ang pagkain… at sumenyas ako na tapos na kami… umiling-iling lang ako na may pa-kamay-kaway din na nagsasabing huwag kaming intindihin… Tumuloy na ito at naghugas ng kamay mula sa “Tabungaw” pasadyang lalagyan ng tubig na gawa sa malaking bunga ng Gundol… at habang kumakain ito… parang ang matanda ay nagtatatanong kay Elly… na sa mga sign language ng dalawa ay di ko mawari kung ano ang pinag-uusapan… minsan mangiti… minsang manimangot naman ang isa…

Kinawayan ako ni Mang Ador na lumapit at sumilong doon… nagpa-unlak ako “Aaaa…Aaeee…” ika sa akin “Buti daw… at di ka naiinip..???” paliwanang naman ni Elly “pinaka-pahinga ko… kaya naglalaboy kahit sa bukid… miss ko ito eh.. kaya nasama ako kay Pinsan Elly…” ang nahagilap ko’ng ALIBI… at iyon ang sinabi ni Elly sa Kanya… “Aaa…Aaa…” na naman “Hanggang kailan ka daw dito…???” ika “Ehh.. mga 45 diaz ako… at baka next week eh abala na ulit…para mag-ayos ng papeles…” muli “Aaaa…Eeaaa…” sabi na natatawa na “Di mo daw ba nami-miss man lang ang iniwan mo na GF…?” natawa ang Elly “Sabihin mo na… wala pa sa akin ang mga ganoon… nawiwili pa kamo sa trabaho… at laboy…” at agad ito’ng pinasundan na “Aaa..Eeee…” itinuro ang asawa na medyo namutla ako dahil ewan ko kung ano ang ibig sabihin niya “Aaa…aaaaa…” kau Elly naman ito bumaling na medyo malasado ang tawa ni Elly “ano ba daw.???” Pakli ko na pilit ako na ngumiti… “Buti daw at di ikaw nagbabago sa pakikitungo sa akin… di ka daw ba nagsasawa o nababagot na lagi kita sinasama…” nangiti ako at si Elly ang sumagot sa aking tinuran “Ahh… magiliw kausap ang Pinsan ko… bata pa kami… best at close friend kami niyan…” at iyon ang patuloy na lagi naming mga rason… at sugpong pa ni Elly “Hindi lumalakad iyan na di ako kasama.. lalo na sa lakuwatsahan… daig daw kami na magkapatid…” ang mga balitaktakan na medyo may panunudyo sa pakiwari ko…

Sa ganoon lahat nagtapos… puro sa pagtatanong… at nang matapos lahat… at kami ay makabalik na sa bahay… nagpa-alam na din ako na baka mamaya ay makaluwas ng Lunsod… sa Dagupan… ang sabi ko sa Matanda… ngunit ngiti lang ang sagot sa akin…. At iniwan namin ito na mamamahinga sa dampa…

Sa daan… di ko maubos ang mga tanong… “Parang may ipinapahiwatig ang Asawa mo… Elly…” malungkot kong tanong “Wala yun… siyempre… di mo maalis na magtanong dahil ngayon ka lang niya nakita… at wala ka kasi sa kasalan… kaya di niya akalain na may pinsan ako na malapit daw sa akin…” ALIBI niya para sa akin “Imposible naming nabanggit mo ako noon sa kaniya… natural na magtataka siya… ni marahil kahit sa kuwento…” pinutol niya ng malagkit na titig ang mga susunod ko’ng sasabihin “Tama na… ano man ang susunod… wala na silang alalahanin… natapos ko ang kanilang kagustuhan… sumunod na ako sa lahat… ngayon siguro… panahon na para ako naman…” natigagal ako sa layo ng kaniyang sinabi… parang di ko ma-gets ngayon kung sino si Elly.. parang matagal na niya itong pinagplanuhan… pero kanino kaya kung hindi sa akin… o kung wala pa ako sa ngayon… “Kanino… kung sakali.. hindi ako…???” biro kung medyo naanghangan siya… pero umismid ito… Alam ko na sa aming nayon… ang mga ganitong kalagayan ay napakamalapit sa tukso… di lang iisa ang mga katiwaliang nagaganap sa aming Barrio o kahit saan… Tago nga lang ito… at malaman man ay na-uuwi lang sa simpleng hiwalayan… kung hindi ang lalake ang nagluloko… babae naman ang natutukso… ngayon… hahanay yata kami sa karamihan na tulad ng aming mga pasimple at nakaw na sandali… ang tulad ng ganito… minsan nagaganap… matutukso ang babae… lalo na kapag ang Lalake ay tamad… kadalasang napapaubaya ang babae kapag ito’y lagging kahalo o kasama ng isang malapit na mag-sasaka…. Pati ari ng babae… sinasaka… o dili kaya ay sa iba’t ibang dahilan.. sa sugal.. sa masiyaw… o minsan… sa mga lugar na kadalasan ay nagtatagpo ang di nagkatuluyang mag-Nobiyo noon…

Saglit kaming huminto sa lilim ng punong Kulibangbang… namypay ito… pinagmamasdan ko siya… bagay ang kaniayng tindig sa suot niyang saying pambukid… di mo ito maipipila sa mga dalaga o kababaihang lumaki sa luho… siya yong babae na maihahanay mo sa napaka-simple… natural ang ganda… natural ang tindig… natural ang lahat… at di nagtatago ang ganda… sa natural na kulay… wala ka ngang itatapon… kung bakit sa isang ganitong bahagdan ng kaniyang buhay nasadlak… sa lalaking ipinagkasundo sa kaniya na di naman niya natanggihan… ang di maganda naman sa katangian niya… ang sobra sa pagkamasunurin… sa pagkamagalangin.. lalo na sa mga magulang… mahirap sumaway… dahil mahirap maitakwil… iyan ang matinding dahilan… “Eehhrrrhmmm…” pinukaw niya ako… “Bakit na naman… ano na naman..???” sabi niyang may ngiti… “Wala… ma mimiss kita…” yun lang ang nasabi ko… “Ehhmm… tara na…” binunggo niya ako at para magpatuloy sa paglakad… di ko mapigilang mayapos siya sa baywang… “Eehhmm.. mainit….” Panatawa niya “Ehm… kakapagod eh…” biro kong nagpasimangot naman…. Para kaming nag-uumpisa na mag-Nobiyo… sa mga kinikilos naming dalawa kapag kami nag-iisa… na tamang mag-isip ng alalahanin ang mang Ador sa mga inaasta namin… kahit sabihing maingat ang lahat at puro mga pagsisinungaling na mga razones… at sandamakmak na Alibi… kahit mga ilang tao ay napapa-iling… napapakindat kapag ako’y napapapukol ng tingin sa kanila… kahit malayo mapupuna.. ganyan katindi sa Nayon… uumpisa pa lang… ngumingiti na ang tukso… bagaman ito’y di agad sumasabog… dahil sa Nayon… mahirap mapagbuntunan ng tsismiss.. dahil ihaharap ito at siya ang magpapatunay… kaya kahit ano ang makikita mo’ng hinala… tatahimik ka…

Nakarating kami sa bahay… “Uwi muna ako… ng makaluwas pa sa Lunsod…” nagpapaalam ako… “Haayy… nakuh… parang di gutom ah… lakas mo pa yata…” natawa ako sa sinabi “Ehh… baka isipin ni Tiya Luring…bakit d na ko halos kumakain sa amin…” katuwiran kuno…

Kasi halos ALIBI ko kapag inaalok na ako para kumain na lagi ko’ng ALIBI ay nagkasiyahang magluto sa bukid… ahhh.. nagkita-kita kami nia Godong at nag-ihaw-ihaw ng Palaka… Ahhh… kina Aphine… o Dili kaya’y kina Elly na ako kumain kasi nagpasuyong tulungan ko naman sila sa mga bilao at basket na binabarnisan… baka isipin nila porque ako’y sinuwerte sa work eh di ko na alam ang pinagmulan ko… Maraming ALIBI… magkabilang panig… ano pa kaya ang hahabiin ko sa mga susunod… “Ubusin mo ang mga ALIBI mo…” napangiti sya… at namanhik ng bahay…

Namataan ko sa kabilang bahay si Franie… may pinagkaka-abalahan sa Batalan… natanaw din yata ako at kumaway ito… kinawayan ko din na paalok na pumarine kina Elly… nagdudumali din nga siya… nang manaog ay tamang ang tungo nga niya’y palapit sa amin… sa bahay nina Elly… “Ano na balita…??? Ehhmm… lapit na yata tapos ng Bakasyon mo… ???” salubong niyang nang-uuyam “Parang ayaw mo na ko’ng Makita..??? gusto mo na ko’ng bumalik agad..???” ika ko din “Tara… sa Taas…” ako ang inaya tuloy papanhik “Ateee..!!! kumain na kayo..???” naghahagilap “Heto nga’t naghahain pa… Beessst…!! Papanhikin mo nga yung isa dun…” utos kay Frans… “Hoyy.. Tsong… saan ka…at ayaw mo pa pumanhik..???!!!!” dumungaw paibaba sa hagdan… at namanhik nga rin muna ako… nakahain na si Elly at “Salo na at nang lumakas…” wala siyang tigil sa pang-uuyam… tuloy, parang ang Franie ay nalilito agad sa mga kataga na binibitawan ni Elly… at nag-abot ng Pinggan si Elly sa amin ni Frans… “Ano ba ulam nyo..???” ika kay Frans “Nag gata ng Buro si Nanay…” ika nya dahil ang nakahain sa amin ay ang Pinisa na dalag… sarap at tuloy sumalo narin muna ng kaunti si Franie.. tinikman din ang Luto na pinagka-abalahan namin ni Elly nang matapos ang mga lampungan… “buti at wili ka pa sa atin…” ang Franie na nagtatanong sa akin “Mabuti nga at nandito siya… mapag-kayas muna siya….” Nagtawanan ang mag-Ate… ika niya nga naman “Bago bumalik… magsisisi kung bakit nagbakasyon pa…” susug ni Franie… at masaya ang Late na tanghalian… matapos ang lahat ay nagtuloy kami sa loob… kuwentuhan… saka nagpaalam ang Franie para pumunta ulit daw sa Sentro… kukuha ng pang polish para sa basket…

Nanaog din ako… iniwan ang Elly na abala sa paglilinis ng mga Kalan at Palayok…pinagmasdan ko ang binibilad na di pa masiyadong tuyo’ng kapuputol palang na mga kawayan… “Di pa yata ito pwede…” at sinampolan ko nga… “Maganit pa ito para kayasin…” ika ko… “Pwede yan…Ihasa mo ang pangkayas muna…” natawa ako… nandoong nanaog na rin sya…na banaag ko sa kaniyang mukha ang lihim na kutya… napapatawa ito… dahil pinatulan ko ang sinabi… di ko kasi nasakyan… kung ano man iyon… tulad ng dati… kapag ganoon ang sinabi… talima ko’y mag-trabaho… noon pera ang hangad ko kaya nanunulungan… bukod sa lihim na panunuyo… ngayon… bukod sa tapos na ang pagsuyo.. at pagsuyod… di pera ang hangad… kundi nasa… ang init…

“Kaya mo yan… kakayasin lang eh…” natawa ako…

“ biyakin lang ang mga ito… oo,… pero kayasin agad.. susubukan……” dahilan ko “Ehh.. di biyakin…” na natawa…sabay talikod at namanhik ulit sa bahay… naiwan ako’ng palaisipan ang mga pagagawa… Ehh.. ako’y napunta dito para mamasiyal… tapos na ang mga pagtatrabaho… ahh.. ewan… nandoong naupo lang ako.. at matamang pinagmamasadan ang mga ito… pero sa itaas ay halata ang pag-aayos at pagsisinop ng mga gamit… nagbukas ng isang bintana lamang… nasulyapan ko’ng nagpalit na pala ito ng damit… saka ito bumaba… nagtungo sa kural na kung saan inilalagak ang mga kambing.. at doon nagwalis-walis… “Sipag mo naman… ang init eh…” bati ko’ng pagpuri… “Ehh.. kaysa sa walang magawa… nakakaboring lang…” ganoon nga siya… pero nandito ako bakit maboboring siya… sumunod ako… “Uwi na muna kaya ako..???” kunwa kong nagpapa-alam pero nagpatalilis ako sa likuran ng kuwadra sa mga puno ng saging at kawayan… naningala sa kawalan “Ehmm…Sige… umalis kana…” sabi niya sa akin “di ka mapakali eh… “ mga pairap niyang sabi “Ehh… madali lang ako dun…” ika ko pa na tinatantiya ko kung ano ang susunod pa niyang mga reaction… para alam ko sakaling kumilos ako ng dapat… “Lakad… Subukan..!!!” mag patutyada…habang nagpapatuloy sa pagwawalis na naudlot kaninang umaga…Natawa ako.. alam ko’ng nais niya ako’ng pigilan… pero di masabi nga ito ng tuwiran… “Paki-siga naman ohh…” inginuso ang malaking butas sa bandang ibaba ng kural… ito’y nagsisilbing tapunan ng basura… ng mga dumi ng hayop at mga kilanaykay na dahon o dayami… at tumalima naman ako… Eh di ko lang masabi din na “sige pa pigilan mo ko…” habang naghahakot siya ng mga winalis… di ko mapigilan na sa kaniya ay tumingin lalo na kapag napapalapit siya sa akin… “Ehhmm… ayan…!! baka mamunga agad ang kaimito kapag laging napapausukan…” biro ko…. “Buti nga… para may agad mapag-pitasan…” sagot na di inalintana “Pausukan mo… para madali…” ika pa niya na may laman ang ang iyon dahil kapag nagsasalita ay nakangisi na titig na titig sa akin… sa tuwing masasambit ang “Bunga” at “pagpapa-usok” lalo na masabi ang “Magkayas ng Kawayan” nandoong nakamasid lang ako sa mga sinisinop na mga dumi… nang matapos at isiniksik ang walis sa taas ng bubong saka ito nagtungo sa kawayanan… inisip ko na baka pati mga nagsalimbayang mga tinik eh sinupin din,,, eehhmmm.. ano ito … general cleaning sa hapong kainitan ng araw…

***** Mga ALIBI na Kilos

Sumunod ako sa kaniya at matamang parang may sinisipat ito o parang naniningala ng pugad… susungkitin kaya… “ano yun..???” ika ko “Wala.. masarap lang dito.. mahangin…” yun lang pala… at hinila ko ang tuod doon ng isang nilagaring puno ng mangga at ginawang upuan… “Ayan.. mas maaya…” ika ko… pinuwesto sa sulok pasandal sa puno ng kaputol na na mga kawayan… nagpalinga ako.. Ehhmm mainam… nakukublihan ng mga puno…doon ay puwedeng maupo… may nagsisilbing sandalan… matamang siya ay bantulot… akmang maghahagilap ng kung ano… agad kong hinabol at inabot ang kamay… “Ellyy..” napalingon ito…namula… alam niya ang kasunod noon… dahil tumayo ako at agad na hinawakan sa baywang… “Baka puwedeng magkayas…???” bulong ko sa kaniya “Loko mo… baka Makita tayo nohh…” kumalas siya pero pinigilan ko…

Lumalakas ang simoy ng hanging amihan… masarap magpahingalay at sa mga oras na ganito… tamang antok ang mga tao… sa Barrio.. Oo,… daig pa ang naka-inom ka ng Vitamins sa ganitong agaw ang panahon… “Masarap maghabi ditto…” biro kong pabulong… dahil sa ayos niyang kanina pa ako akit na akit.. dahil sa suot nitong may kaiklian na duster na kapag tatamaan ng sinag ng araw ay maaaninag mo ang suot niyang panloob… hinila ko sa medyo sulok ng mga kawayanan… kung saan ang pinuwesto ko’ng tuod na kahoy sa sulok pakubli ng sagingan at kawayanan… nagpalinga-linga siya… “Ehh… baka.. anoh…eh…” sinagpang ko na ang bibig para di na ito makapagsalita… sa tuod na kahoy napasandal ang puwet… doon ko sinimulan na siil ng halik… kasabay agad na idinukot ko ang kamay sa kaniyang lalayan ng duster na agad pataas… nagmamadali ito na sumadyok… “Uuhhmmm….”

Ika-11ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi ”

Ni: Eugene David Vera

Lingid sa Kaalaman sa mga sandali ng Pag-uulayaw sa panulukan ng Mga Punong saging at Kawayanan… Simula na pala ng panunubaybay ni Mang Ador…

****** Ang Paghahabi sa sulok ng mga Kayawanan

“Ahhmm… ohh…” di ko pinalagpas muli ang mga pagkakataon… walang puwang ang pagpapahingalay… mahalaga ang mga bawat sandali… bantay ang mga puno sa pagkakataong ito… sinasayawan ng mga indayog ng punong kawayan.. kasabay ng mga nagsusumipol na hangin… at sa puwesto niyang nakapasandal… lalo ko itong ini-upo pa at nakasandal ito sa dalawang kaputol na puno ng kawayang nakatayo pa na kasama ng mga iba pa… masarap ang mga pagkakataong ito… magsisilbing panghimagas… siniil ko ng halik sa leeg “Aahhhhhh….” Nanunuling ang mga mata nang nanisid ako pababa mula sa leeg… halos mapunit ang duster sa paglilis para sa mga dibdib nito… nagtiklop tuhod ako… paupo patingkayad… tamang swak kayat itinaas ko ang duster niya… natalukbong ang aking ulo… napaliyad agad ang Elly… tamang taman sa pagkakasandal ng tuod doon… siya na ang nagpupuwesto ng mga paa… kusa na niya itong ibinubuka… alam niya na dapat Malaya ang bawat kilos… kapag napapaangat siya.. sinasabayan ko ng lilies paibaba ang panting suot… inilaglag ko ito… sa lumang ehersisyo… ang natutunan ko… mismo sa kanila.. ang bumurocha… siya ang nagsilbing aking napagsasanayan… dahil ayaw ko’ng pagapi sa aking natuklasan noon…. Ang rituwal nila ni Mang Ador… mabilis.. tinanggal ako agad ang Bra… hindi na ang duster.. magsisilbing tabing sa kahubdan niya.. wala na siyang panloob… ito na lamang… masrap.. panakaw… padukot… ipinaubaya na ang lahat… sabay naglilis na rin ako ng suot kong pantaloon.. bahagya lamang.. sakali ay mabilis maisaayos… ang kaninang matamlay kong alaga… mabilis na nagbangon ito mula sa pagkakahimbing… parang gulat na toro itong gumising… at mahigpit ko muli siyang niyapos… hinalikan… at saka ko ipina-upo sa gilid na gilid ng tuod… halos malawit na palaglag ang puwet… pero nakakalangan ko dahil inaantabayanan ng aking pang-araro… habang pinupupog ng halik… dahan-dahan na ring pumupupog ang mga ari naming dalawa.. na parang kung makakapag-salita ay “Kayo lang ba… kami rin…” at ang dalawang tuhod na nangunyapi at dalawang binti na kumalang sa aking mga hita… lalong parang pinaganda niya ang puwesto… sa pagkakakalang niya ng binti niya sa aking mga hita…. Bukang buka siya… nang maramdaman ng aking Alaga na nag-umpisang maglaway ang kaniyang balahibuhing higad… napasadyok ako… indayog pataas… “Uhhoommm…” napa-ungol at nangislot ang mukha sa naramdamang pumasok na troso sa bibig ng kaniyang kuweba… “Aahhhh…. Uuhh…” habol habol ang maiikling hininga… sinalpak ko agad na sagad na sagad ang aking galit na galit na burat sa kaniyang pwerta… “Aaaaahhhhh…” napayakap siya sa aking batok… sabay ng mga hita niyang napahigpit ng ipit sa aking balakang… na bumigla ding umangat ang puwet na sinalubong ang pagdiin ko… iginiling kong palapirot sa kaniyang ari na ansarap kumamot ng mga bulbol niya…. Lalo ko itong ipinagdiinan… at lalo ding nagdiin ang aming mga labi… mainit… di namin alintana ang pagaspas ng hangin… sinasabayan ang mga lawiswis at ingit ng mga punong nagbubunyi sa galak.. sa salaiw ng hangin… nakikisabay sa katuwaan… at sunod-sunod na pag-ulos ang aking ginawa “Aaaahhh..Aaahhhh…” si Elly na di na makapigil sa halinghing… napatitingala na siya.. nagdidilirio na… gigil na gigil na ang mga kalamnan… “Sabayaaannn mo kohhhh….Aaahhhhh…” malapit na niyang marating ang Limbo ng mga ulap sa pakiwari niya….binilisan ko ang pagulos…. “Ellyy… malapit na kooohh….” Lalo akong napapariin sa bawat indayog ko sa kaniya… sinasalubong niya halos ang mga ito… talagang sabik siya sa pakikipagtalik… “aaayayaaaa… na kooo….Aaaahhhhhh…” nagdudumali… nag-uunahan ang mga pag-agos ng mga kasasabog na dagta…. Nangislot na ang kaniyang puke… nararamdaman ko na parang pinipiga-piga ang aking burat… ang higpit ng kaniyang kapit… ang init ng buong katawan ni Elly… pulang pula na parang hinahabol ng multo ito… “Hhhm..Hhhmm…Hhmmmm” hingal na hingal pero lamukos na lamukos pa niya ako… sinasabayan ko siya… masarap humalik ang aking best friend… nang mapuknat ang labi ko “Ellyyyhhh…” napa-anas ako sa labis na sarap sa nararamdaman ko… habang panaka-naka ay pabugso bugso pa ang makunti-kunting putok mula sa aking galit na tarugo… na animo baboy ramo na uhaw naman sa paghigop ang kaniyang puke…

Mahaba…dama ko ngayong lumuluwag ang pagkakayakap ng kaniyang mga hita sa aking balakang… napapadausdos na ang mga binting naka kalang sa aking mga hita… lalong bumuka ang Elly…. Nagpayukod ako… pinagmamasdan ko ang lunok-lunok pa niyang alaga ko… ang sarap pagmasdan… parang busog na busog ang kaniyang pekpek sa pagkakasakmal sa aking alaga… di maitago ng kapal ng kaniyang bulbol ang hiwa niyang mugto at pulang-pula sa mga pag-ulos at labas masok ng aking dayunior… “Beesst….” Hinahatak niya ang aking mukha pataas… nahihiya dahil pinagmamasdan ko ang mga ari namin… “Eehhmmm…Hhhmhmmwa..” nililirip niya ako ng halik…. Doon inililikaw ang aking atensyon… sa aming paghuhugot unti unti ng aming nagsugpong na ari… ninanamnam naming pareho ito… saka siya tuluyang pumadausdos… at ipinagpag ng kaunti ang lukot na nakalilis na duster… inininag kung may mga tagos na lamad at dagta… at isa isang hinagilap ang mga nakalapag na suot panloob.. sa mga laglag na dahon ng mga kawayan… Ganoon din ako na matapos mapiga ang aking alaga… mabilis ko’ng itinaas ang aking pantaloon sabay ng brief ko…

At nang makapag ayos kami sa mga sandaling iyon… tila marunong makisama ang ihip ng hangin… medyo bumanayad din ito… naunang humakbang si Elly… patungo ng kural… laking gulat.. bakit nandoon ang Baka na pang Araro… “Beesst…” takbo pabalik sa kinaroroonan ko… “…huwag ka munang lumabas…” pinigilan ako… nagtaka ako bakit “Ellyy… anong nangyari.. bakit..??” usisa ko sa mahinang tinig… itinulak niya ako palayo… “Umuwi ka na muna…” at isinenyas na dumaan ako sa kawayanan… “Bakit bah….” Ulit ko pa “Nandyan ang baka sa may kural…” ika niya pero banayad parin siya…agad nga akong tumalilis… at habang binabagtas ko ang tubigan… iniisip ko na bakit ni wala man lang kaming naramdaman… medyo sulok nga kami… pumapagaspas ang mga hangin.. marahil sa aming pagdidilirio… di na namin namamalayan na marahil may nanunubok sa mga pagkakataong iyon… kung mayroon man… lumalakas ang kabog ng dibdib ko… sakali man na medyo maingay kami… Baka lang ang makakarinig… si Mang Ador… tiyak hindi.. dahil ni Sigawan mo kapag nakatalikod siya… hindi niya ito maririnig… huwag lang na nakatingin siya sa iyo na nakaharap… dahil parang marunong bumasa ng buka ng bibig… kaya kahit di ka marunong mag-Sing Language… parang alam ang isaisagot…

Sa laki ng aking pangamba… halos sa mahigit 3 tatlong araw ako di gumawi sa kanilang lugar… kung ako man ay lumabas… hindi patungong Sentro.. kundi pa-ilaya ako… pa-ibaba… at sa bawat lakad ko, tuloy lagi akong nakikiramdam… lalo na sa mga tao…

Isang katanghaliang tapat… initusan ko si Ambo “Ambo… pwedeng pumaroon ka kina Franie…???” tinanong ko ang bata “Bakit kuya…??” tanong din niya “Ahh..eh… sabihin mo pahiram ng panghasa…” ALIBI ulit “Eh… saan ba yung panghasa natin.??” Mangangatuwiran sana pero… “Ppssttt.. kunwari lang… sige na…” mahigpit ko’ng utos… na parang alam ang mga adhikain ko sa mga panahon na iyon.. tumalima din… at pagbalik niya “Kuya…” ika niya… at inaninaw ko sa kaniya kung may balita… “Ano balita..???” ika ko “Ehh.. hinahanap ka ni ate Franie… saan ka daw at bakit di ka doon na lang maghasa…” sabi ni Ambo “Eh ano sabi mo…” ika ko “Wala… sabi ko lang na ‘ewan ko’…” ahhh… hindi nga matumbok ang nais kong malaman… “Ehh di mo napansin si ate Elly mo doon…” usisa ko… “Parang walang tao eh…di ko nakita…” Hhmmm… ano kaya ang nangyari…. Kaya nagmanman ako… sa gabi.. napapagawi ako sa patungo sa Sentro… bumalik ako sa dawing gawi… ang magpagabi at magmanman kina Elly… Muli inutusan ko kinaumagahan si Ambo “Pakisa-uli mo are…pakitanong mo narin kung nasaan si Elly…kapag di mo Makita…” habilin ko pa “Eh.. kung tanungin bakit…” naghanap ng ikakatuwiran “Ehhmm.. sabihin mo… makikikayas…” patawa ko’ng sabi… at nagtungo ang bata kina Franie…

“Kuya….!!! Kuya….!!!” Si Ambo humahangos “Tawag ka ni Mang Erning…” kinabahan ako “Bakit daw..?? Nasabi mo ba kay Franie..??? ” mabilis kong sabi “Opo… pero di nagtanong… sabi lang na nandyan…” ika lang niya na anghihintay ng pabuya… Kinabahan man ako… di ko ipinahalata ito… nagtungo ako kina Mang Erning… sinukbit ang pangkayas na gulok…

“Heyy… Franie..!!! Gandang Araw hoo…” bati ko na nagkukubli sa mga alinlangan at agam-agam… “Haayyy…ikaw pala…” inginuso si Mang Erning na nakatalikod “Gandang Araw Mang Ernie…!!!” bati ko at napaharap… ang medyo kaba ko’y napukaw ng humarap ito na nakangiti… “Ehh… magpapatulong daw sina Elly… magbawas ng kawayan sa likod nila…” nangunot ang noo ko… bakiittt… “Eh.. sige po.. kailan po…?? bakit di nasambit sa akin noon ni Elly…” usisa ko “Ehh si Ador Ay nagpapabatares… gagamitin daw sa pagbububong…” lalo ako’ng nagulantang sa sinabi… “Sige po.. kailan po…??” ika ko pero naghahagilap ako ng tingin kung nandoon si Elly sa bahay nila… pero mukhang tahimik… “Saan si Elly…” kay Franie ko tinanong… “Ewan ko.. nasa bukid yata…” saka nagpaalam ako… at sa bukid ako nagtungo at doon dumaan…

Tumanaw ako sa malayo… walang bakas na Makita ko kung si Elly ay kasama ni Mang Ador.. o baka nasa taniman nila ng Sitaw… Pero wala… Nagpalipas ako ng hapon… inaabatan na makita si Elly… naki-umpok muna ako sa mga Pastol doon ng mga kalabaw… Alas singko 5:00pm… uwian na ng mga pastol at mga galling sa ibang panig ng Dawagan ng Nambukor… sa mga nagdaraang mga baka at kalabaw tinatanaw ko kung isa sina Elly… matamang mag-aagaw dilim na nang matanaw ko na sa palilyar na Hayop… ‘Baka’… ay si Mang Ador… nasa parago nakasakay si Elly… nakasalakot ito ng malapad.. balot na balot… Ehhmm… kaya mamula mula ang katawan dahil kahit mainit… okay lang dahil balot ito ng mga damit.. ayaw patamaan ng init ng araw…

Tumalilis ako patungo kina Franie… nagkunwa na napadaan din ulit… “Hi Franie… ndyan na ba sina Elly…” pakunwari ko “Kakarating lang yata… andoon puntahan mo…” pero nagpasama ako sa kaniya “Tara…Samahan mo ko…” nagpa-unlak din kahit dala dala ang hinahabing basket… nagpatao siya… at sumagot ang Tinig… si Elly “Hooyy.. Tuloy kayo…” ika niya na alam naming nasa loob… marahil nag aayos “May humahanap sa iyo…” sabi niya habang napanhik “Sino…??!!!” ika niya… at kita ko na abala si mang Ador sa kural na nag aayos ng mga hayop.. kambing… mga baboy at baka doon… “Bessst..!!!” sigaw ko… na medyo alam ko na napatda siya sa tinig na narinig… “Bakit ayaw mong tumuloy…” sa katamtamang tinig… at Tumuloy nga ako “Balita ko… pababawasan ang mga kawayan nyo sa likod…???” agad kong sinabi ang pakay… tumitig siya sa akin… “Nasabi na pala ni Tatay sa iyo.. oo…” titig na titig ako sa kaniya “Ehhmm… bakit… saying naman… pero pwede na yung iba…” palikaw ko… alam niya ang tinutumbok ko… “Kamusta… nawawala ka yata ng ilang araw…” iba ang tanong “Ehh.. wala… kamusta din…” sabay senyas ko sa huling pangyayari… hindi siya umimik “Ehhmmm… ano na balita…” urirat ko “Wala…” at dumaan sa akin “Usap tayo…” bulong niya bago nasok sa loob… “Ehmm… magpapalit na ba kayo ng Bubong..??” tanong ko… kunwari lang “Eh… yung kural yata…” medyo tumama ang wlang lamang tanong ko.. at nang lumabas sumulyap muna kay Franie “Frans… pakihugasan mo muna yung Kaldero…” inutusan ang kapatid… saka “Pwede kang pumarito mamaya…” nagimbal ako sa imbita “Anong Oras…???” sabi ko din.. nagbubulungan lang kami “Kung kailan ka noon nanubok…” Aaahhh… alam ko na ang ibig niyang sabihin.. “Bakit… may problema..???” tanong ko ulit… “Wala…kina Franie… ka tumuloy mamaya… paparoon ako…” di ko mawari “Ehmm… bakit..??” naguguluhan ako “Basta… nagpaalam na ako kay Tanda…” ahhh… di ko alam ang balakin nito “Frans… ano meroon sa inyo mamaya..???” sabi ko habang naghuhugas siya ng mga Kaldero “Wala…!!! Dapat daw matapos ang ilang piraso ng Bilao at Basket.. isasabay kina Mang Billy sa Bukas…” okay.. maglalamay ang mga ito pala… “Sige… eh uwi muna ako…” sabi ko “Hintayin mo muna si Ador…” ika naman ni Elly… na medyo ipinamula ko ng mukha “Ehh.. kakahiya…” nasabi ko… na napa-ismid lang ang Elly “Magpaalam ka.. bago ka umuwi…” sabi niya na titig na titig sa akin pero matamis ang ngisi niya…

Naramdaman ko na may pumapanhik… Si Mang Ador… ngumiti ako sa kaniya at ngiti lang din ang tugon pero “Aahhh… Eee…” ika sa akin “Ano daw Elly..?” tanong ko “Dito ka daw kumain…” nakangiti parin ito… “Ah… sa bahay na kasi nasabi ko’ng hintayin ako…” matigas kong tugon… halata sa akin na umiiwas “Sige…” ika niya na sinabi din sa kanyang Asawa… nanaog ako.. na nag-iisip.. ano kaya ang pag uusapan naming…

Sa gabing yun… nagtungo ako bandang alas 9 (9:00pm) at sa kawayanan ako nagdaan… patumbok sa bahay nina Elly… maingat ako’ng doon naglakad at sadya ito… nakiramdam… sa Bandang likod sa kusina nila… Nagparamdam ako… at tumugon ang Elly “Uhhuuu..!!! Ehrrmm…” si Elly na umubo… halata na nakahiga… nanonood sa maliit nilang TV… nagtungo ito ng kusina… sa Tapayan… nanalok ng Tubig na marahil ay siya ang iinum… saka nasok sa loob ulit… “Hooyyy..” naulinigan ko na parang kinakausap si Mang Ador… “Aaa… aa..aa…” natatawa ako sa ganoong mga diskusyon… sa isang normal at pipi… “Ehrrmmm.. Ehhmmm…” ako naman ang nagparamdam ulit… kung baga sa mga oras na iyon… dalawa ang kausap ni Elly… isang nasa kubli… isang kaharap… At narinig ko na nagtungo ito sa Batalan… kunwa na umihi dahil naupo… nanlok ng tubig… naghuhugas… “Ellyyy…” anas ko… “Baka… mapasma…” napahagikgik ako… “Loko Loko…” tumugon ito… napatawa din sa biro ko… “Ano oras ka bababa..???” tanong ko na nakakubli parin ako sa panulukan nila na haligi “Kaunti na lang papa naog na ko…mauna ka na…” ika niya… na sa akala niya ay nagtuloy ako… naghintay ako sa tarangkahan… doon sa sulok kung saan noon naka puwesto si Ambo na isang Lookout noon… nakita ko na papanaog si Elly… medyo madilim ang Gabi… sa dala niyang Flashlight umaantabay ito sa kaniyang daraanan… patay sindi… ganoon sa Probinsya… Pero medyo malayo pa lang siya ay “Ellyyy… andito ako…” napatuon ang titig niya sa kabilang bakod… pero pinatay ang Lente na hawak… Sinalubong ko siya… At sa sulok ng Salamagi… doon ko siya hinatak… “Saan siya…” tanong ko…. Ang kaniyang kasama sa bahay “Natutulog na.. maaga siya bukas na papalaot…bakit akala ko nandoon kana..??” nagbubulungan kami… at niyaya ko siya patungo ng bukid… dahil sabik din ako sa kaniya habang patungo kami sa tubigan… tinanong ko kung ano ang nangyari noong nasa panulukan kami ng kawayan na nagtatalik… “Ewan ko.. nasa taas na siya ng bahay nang madatnan ko… nagtataka ako.. bakit napa-uwi siya.. Tinanong ko bakit…. Umiling Lang…” sabi niya “Wala ka bang nahalata sa mga kilos niya itong mga huling araw…???” usisa ko “Pinakikiramdaman… di ko alam… parang may naaamoy yata siya….” Pero bakas sa mukha ni Elly ang Tapang… parang totoo na nakahanda sa lahat ng mangyayari… “Ehh… bakit ano ang pag-uusapan natin nga pala…” binalikan ko ang kaninag sabi niya… “Ang tagal mo yatang nawala… gusto ko lang malaman… kung sakali na bumalik ka…. Ano ang plano mo..???” nanunukat ang Elly “Ako…?!” maikling sagot ko “Oo,… Ikaw… Ako…Ano…” mga tanong na sa akin lahat ang Linaw “Tulad ng nasabi ko… Nasa iyo ang lahat ng pasiya…” ibinalik ko ang mga pangamba niya “Baka wala akong mahita sa huli..???” ika niya “Sige… huwag kang mag-alala… aantabay ako sa iyo…” binigyan ko siya ng ikalalakas niya ng Loob… sa mga puno ng Niyog…. Muli.. ang kasabikan ay naghahanap ng ikatitighaw… kung ano ang dati… heto ulit kami… kapuwa mga nagsasalansang ng mga ALIBI… naghahanap ng mga tugon…

Mabilis kong niyakap si Elly… at sa medyo palihis na tindig ng punong Niyog… doon ko isinandal… Agad naglakbay ang aking mga kamay… halatang sabik… parang bagong dating na galing sa matagal na paglalakbay… Matamang ang suot niyang palda ay aking agad na itinaas… sabay na inantabayanan na niya ako na mahubo ang kaniyang suot na panty… at ako din na naglilis ng kaunti ng suot na pantalon… At sa pagkakasandal niya… agad ko’ng itinaas ang isang paa… napakapit siya sa aking batok… at sa pagkakatayo niyang nakataas lang ang isang paa at ang isa’y nanatiling nakatukod na naka-alalay…bukakang bukaka siya at noon ay nasa bisig ko ang paa’ng nakasampay… at ini-usod ko pa ang aking katawan para lalong magniig ang aming kapuwa nag-aalab na kalamnan… saka sinalisaw ng isa niyang kamay ang aking tarugo…. Siya na mismo ang nag-aasinta dito… at nang tantiya niya na ito’y nakatutok na sa bunganga ng kaniyang mabilis na naglaway na hiyas… saka ako umulos…. “Aaaahhhhh…” kapuwa mga sabik sa ganitong eksena… ma-iinit… palibhasa’y sa mga gunita lang ito noon…. Ngayong actual na naisasagawa ito… kaya ninanamnam na ng mabuti… dahil kung kailan ito mapuputol at mauulit ay kapuwa hindi alam… sige sa pag-ulos sa ganoong position naming… swak na swak at kahit medyo may kahirapan ang aming ayos na ganoong rituwal na patayo ay hindi alintana ito… na lalong mas nagbibigay ito ng kakaibang pakikipagtunggali….

Malaon ay nasaklit ko na siya.. ang isa pang paa… at nagyo’y karga-karga ko na siya… bitbit ang dalawang paa…. Na ang puwet ay napasasandal na parang naka-upo sa nakahilis na puno ng niyog…. Nandoong malayang nakakaliyad…. Ang kaniyang hilig na kapag malapit na sa kasukdulan ay nangangatog na naglulumiyad na parang sawa na nagkakawag habang ang mga kamay ay kung saan-saan nakalingkis… lumuwag humigpit ang mga paa na kumakawit sa aking baywang kapag ang mga ulos ay napapasagad ito… lawang-lawa ang kaniyang pekpek… “Aaahhhhh…. Beeessst…” tuluyan ng napahiga ito sa nakalihis na puno… saka mahigpit na ang pagkakakapit ng kaniyang mga paa na halos di na makakilos ang aking mga kamay sa pagkakasampay niya dito…. “Aaahhhh…Aahhhh….” Napatingala na rin ako… sa mga sunod-sunod pang giya ng aking tarugong sumusupalpal sa kaniyang hiyas… ay “Sabayaaaannn mo kohhh… ayaaann na kooo….” At naghumindig na ang aming mga palahibo…. “Oooh…aahhh…..” Saka nagsabog ang kapuwa naming mga ari ng kaligayahan… napa-ukiyabit na siya at mula sa pagkakaliyad… napaangat ang katawan na bigla’y inilapat ng ubod higpit na mga yakap… “Uhhmmmm…” sabay ng siil ng mga halik sa aking labi… ang isang katangi-tanging aking naibibigay sa kaniya… ang alab ng mga likidong napapadaloy sa kaniyang butas… na kailan man ay di naranasan mula ng ito’y napakasal sa isang lalake na ipinagkasundo sa kaniya…

Matapos ang mga kaligayahang nakaw na pinagsasaluhan.. saka kami nagtuloy sa aming pakay… sa pakikikayas at panulungan sa paggawa para sa mga basket at Bilao… Minabuting pina-una ko siya at sabi ko’y susunod na lamang ako… mga ilang saglit ay saka ako pumaroon… matamang mga abala na halos walang kibo ang karamihan dahil sa nais matapos ang gawaing dapat mai-deliver ng tama sa oras…

Ganoon lagi.. kapag may mga pagkakataon… walang oras o araw na sinasayang… maraming mga ALIBI pa na hinahabi… Bagaman parang halata ko na alam na ni mang Ador ang mga nangyayari… pero nagtataka ako na ni hindi man lang ito magpakita ng Selos… o bakit.. at ano ang dahilan ay di ko alam… kapag tinatanong ko si Elly.. kapag ang napag-uusapan ay ang matagal naming pinangangambahan ay sinasabi lamang niya na… “wala…” at puro sa mga walang kibo lamang ang dalawa kung minsan… at napapawi ito sa maikling panahon…

Bagaman halata din kay Elly na naghihintay lamang ng magandang pagkakataon… na kung sakali ay mabigyan ng laya ang kung sang paraan ay hinid alam…

Matapos ang aking Bakasyon… nagpa-alam ako sa kaniya at kay Mang Ador.. Kina Franie at sa mga kaibigang matagal ng di nakakahalubilo… matamang isipin ng lahat na ako’y taong di nakakalimot kahit saan at ano ang aking narrating sa buhay… aT nangako din ako na hindi nakakalimot sa kanila… sa aking pinagmulan…

Makalipas ang mga ilang buwan…Isang taon… habang patuloy ang palitan ng mga liham…aming maraming mga dahilan…mga sulat na sa mga kaibigan ipinapadaan… mga nakabukod na para sa kniya lamang kalakip ng sa mga iba… sa ganoon kami nagbibigay ng mga kuro-kuro… Sa isang dahilan ang di niya ipinaalam kailan man sa akin…

At isang malapit na kaibigan ang nakapagsabi… Si Elly ay nagbuntis din sa wakas… At lahat ay iisa ang pananalig na nabigyan din ng supling sa loob ng mahabang panahon ang dalawa… Ang kuro-kuro ng iba ay dahil narin sa katandaan at ngayon lang tumama sa panahong tag-sibol… At ang iba’y mga mapanukso’t mga tsismosa na nagsasabi na may aliwaswas ito marahil na ginawa… na sa totoo ay tama ang iba… Dahil sa pagkaka bilang ko ng mga araw na ng kami nagsasalo sa pagniniig ay tugma sa mga araw at panahon hanggang siya’y nakapanganak… Lalake… na napapahawig ng higit kay Elly… kaya wala ni isa na nagduda na may ibang dapat umangkin nito… Lingid lamang sa di alam na dahilan… sa mag Asawa.. kaya ako’y nanabik na makabalik sa lugar na iyon…

Ika-12ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi ”

Ni: Eugene David Vera

***** Ang Muling Pagkikita

Ilang panahon pa at ako’y nagbalik… subalit hinid mismo sa lugar na kung saan ako’y lumaki… ni walang pasabi… ni walang nakaka-alam na ako’y pabalik…

Sa Barrio Pasibe East…. Ako’y nanuluyan at nangupa ng isang bahay sa malapit na kaibigan… May kalayuan sa Lugar nina Elly… namamagtas ako ng Landas patungo doon… Na nag-babalatkayo sa iba’t ibang kasuutan… hanggang isang Araw na mismo’ng si Elly ang aking nakita… nang marahil ay ito’y Napaluwas ng Bayan… Sa San Carlos… “Besstt…” ang mahina ko’ng sabi sa aking nakasalubong na di ako nakilala agad… napatigagal ito… namangha kung sino ang nakatayo sa tagiliran niya.. sa pagkaka hinto niya “e…I-ikaw…!!!” napatutop ang kamay sa pagkakasambit ng “Ikaw…” saka ito tumalilis papasok ng bilihan ng sapatos… “Kaialn kappa ditto…” halata ang sabik din at gulat kay Elly “Kamusta ka… ikaw…?!” agad ko’ng sabi “Ano ang Balita… Ang Totoo…” nakangisi ako na nagsabi… bagaman hinid ito tuwiran.. ayaw ko’ng mapahiya siya sakali… “Heto… dati parin…” pagkukubli… na halata na medyo nagbago ng kaunti ang tindig… masispat mo.. ang Dibdib ay umiba ng kaunti… iba ang tayog noong dalaga ito na hindi nagagalaw o wala pang sumususo… (Bata) “Elly… Totoo ba.?!!” Tinumbok ko agad “Naparito ako… dahil sa sasabihin mo… ang totoo…” pero nakangiti ako at kita niya na masaya ako “ang Alin….” Sabi niya na halata ko na gusting bumulalas ang Luha na nagagalak “Huwag ka ng magtago… Nalaman ko ito…” sabi ko agad.. saka ito mabilis na napalakad ng mabilis… “Halika saglit…” saka ako sumunod… at sa isang puwesto “Haaayyy… Melbaa.??!!!” Napamulagat ako… ang aming kaibigan noong Elementary pa kami… “Kamusta…” ani Melba na parang may ibig ipahayag “alam niya lahat…” ani Elly… ibig sabihin… dito lamang ito nagsasabi ng mga hinaing… lalo na tungkol sa amin “Melba… ano yun.?!” Kunwa ko pa “Ehhmmm.. ikaw talaga.. di ka yata nagbago… palabiro parin.. at pati mga bagay na dapat di biruin…” sabay kurot sa aking tagiliran “Ang Alin..,.???” ika ko na sabik sa sasabihin… nandoon nakatawa lamang ang Elly na naghihintay na sabihin ng isang kaibigan na tumatayong parang speaker naming… “Ehmm… Ayan ka ha… Di mo pa ba Alam…” pinasasabik niya ako “Naparito ako… para kay Elly… at kung sino pa…” agad kong sinabi pero tumutukoy sa kung ano ang sasabihin nila “So, ibig sabihin ay Alam mo na…” tumango ako.. sa hinid alam kung ang nasa isip ko na pakay ko’y iyon din ang sasabihin…bumaling ako kay elly “Tama ba ako…??” sabi ko “Oo,… iyon ang bunga…” saka napaluha ang Elly… sa kasiyahan ko.. nayakap ko siya “Ohh…. Ang dalawa.. kung kailan di pwede saka pa yata magkakatuluyan…” na ang ibig sabihin niya’y.. kung kailan tali na ang Isa.. saka kami nagkaganito… “Gusto kong Makita…” ika ko agad… subalit “Huwag ngayon… ” sansala nya “Umasa ka sa susunod na araw…” pangako, at sa ganoon nagtanong ako kung… “Paano niya ito natanggap.???”….. “Noon pa man.. alam na niya….” Wika niya na nagpagulat sa akin “Eh.. buti di ka niya sinaktan… at bakit di man lang nagalit….???” Tanong ko sa dalawa… at ipinaliwanag ni Melba ang Lahat.. siya na mismo ang napagkukuwentuhan pala ni Elly… kapag may suliranin ito at Sinusugan ni Elly para lalong maniwala ako na toong di siya sinaktan o pinagalitan man lamang…

Ayon sa dalawa – Noon pa man ay di na pala naniniwala ang Mang Ador… dahil ni anino ko nga naman kung sasabihin Close kami na mag Pinsan ay dapat isa ako sa nandoon nang ikasala sila…. Isa pa.. pagsulpot ko… parang di kaila sa amin na kapuwa sabik sa dalawa na magkita…. Oo nga’t ituring na walang mataas na pinag-aralan ang mang Ador.. Dala ng kapansanan.. ngunit may mga katangiang di kaya ng Normal na tao… Pero ang lalong kahanga-hanga doon.,, ay ang marunong sa pagtanggap… marunong umintindi…. Marunong mgabigay… hindi sakim… nakaka-unawa… lalo na sa situasyong kung kinakailangan… Alam niya ang kapasidad niya..Alam niya ang katayuan nila… Mga tanong niya noon na pasaring… ay di niya binibigyang halaga… Nakita at damdam niya lahat ng mga nagawa ko noon… nakasubaybay din ito pala noon.. mga kilos naming palihim at panakaw ay abot sa kaniyang kaalaman… pero.. hindi ito gumawa ng masamang hakbang… umunawa siya… dahil alam niya… di niya ito kayang ibigay…

Kaya hanggang ito’y magbunga… lalo pa pala niyang ikinatuwa iyon… dahil ang matagal na niyang inaasam ay nangyari nga… hindi man galling ang punla sa kaniyang sisidlan…. Inako niya ito na siya ang nag-Alaga sa inihasik ng iba…

“Matatanggap kaya niyang Makita ako..???” pag-aalinlangan ko,… sakali ay makahingi ng tawad sa lahat… “Susubukan ko…” ika ni Elly “Hanggang kailan…” iko ko… “pumarito ka…” pagbibigay niya ng katiyakan… “Nasaan ka ba ngayon at para kang magnanakaw na biglang susulpot.?” Ika niya at “Di ka parin nagbago… ganoon ka parin… manunubok muna.. bago Lumusob… ” patuloy niyang nang-uuyam “Daig pa ang sundalo eh… ma-utak talaga…” ani Melba… at sa mga sandaling iyon… nag-paalam kami sa isa’t isa “SA muli… hihintayin kita…” at saka kami naghiwalay.. dahil nagmamadali itong umuwi.. marahil ay sasabihin sa Anak na nandito ang tunay na ama.. o kaya ay aalamin sa sarili paano ito ipapaliwanag…

Makalipas ang isang Linggo… Araw ng palengke muli… ika lawa ng Huling Araw Biyernes… malakihang Araw ng Palengke… Maaga pa lamang ay ginalugad ko ang paligid… naniniguro na walang ano mang masama… o taong kapuwa mapanubok na tulad ko…

******* Tagpo ng pagkikita

Nagbubulatlat ang Melba sa mga kahon ng paninda… sumisipat ako sakali na may ibang tao… Mga ilang sandali… natanaw ko ang si Elly nag-iisa patungo sa puwesto ni Melba.. hinayaan ko muna na makaparoon… sa sandali ng magka-usap na ang dalawa… mga ilang minuto pa ang pinadaan ko… at paniguro ko’ng walang sagabal… saka ako nagpakita sa dalawa “Gandang umaga… Mel…” baling ko sa abala sa paghahanda ng kape “…Elly… kamusta..??” sabik ako sa resulta kung paano na ang pinagkasunduan “Samahan mo ‘ko’ng mamalengke…” gulat ako at parang kampante ito “Ehmm… wala ka bang kasama..??” ika ko “Huwag kang mag-alala…” medyo may aliwalas ang mukha niya sa bawat katagang binibitawan… marahil ay pinaghandaang mabuti ito… “Pagkakataon mo ngayon ito…” ani Melba sa akin… marahil ay napag-usapan agad nila…

Daig ko pa ang isang takas na bilanggo sa mga sandali nang kami ay namimili… may distansiya ang layo ko kapag sumusunod ako kay Elly… palinga-linga… inugali ko na ito.. kahit saan magpunta… ang pag-aralan ang paligid… lagging handa… At matapos ang lahat… “Parang may pinaghahandaan ka yata… dami mong pinamili…” pagtataka ko “Dapat lang… nandiyan ka eh…” ika niya “Para saan…? Paano…? At saan gaganapin..???” sunod-sunod na tanong “Napag-usapan naming ito…Walang nakakaalam liban sa amin… si Mel at Ikaw… ” pagbibigay ng palubag loob…

At habang nakasakay kami ng Tricycle patungong Barrio “Ma..! ditto mo idaan…” medyo nagtaka ako “Bakit dito…?? Saan ba tayo pupunta…” ika ko dahil makalagpas ng Baranggay Dalangiring ay sa ibang baybay ng daan ito ipinaliko… At tinutumbok ang Barrio ng Abanon “Sino ang pupuntahan natin dito…” ika ko…. Dahil nagtataka ako at dito kami patungo… “Maghintay ka nalang…” nakangiting sabi niya… At huminto ang sinasakyan namin nang ipinahinto ito ni Elly… sa malawak na bukiring palayan… wala ni halos kabahayan dahil nakalagpas na kami sa pook ng may kabahayan… parang dulo na ito patungong Barrio Kasilagan … Wow.., naiisip ko tuloy na “…malaking surpresa yata ito…” … at tanaw ko ang isang katamtamang laki ng Bahay na yari sa Sawali at Nipa… SA gitna ng Dawag na napapaligiran ng mga tanim na kamoteng balenghoy at bayabas na nagsisilbing bakod… Tahimik… puro mga manok at mga bibe ang nandoon… “Kanino ito…??” pagtataka ko parin… dahil ngayon ulit ako nagawi sa lugar na ito… mula ng ako’y lumisan at makisaka… “Teka lang ha…” ika niya na naunang pumasok sa tarangkahan… at kita ko’ng tuloy-tuloy siyang pumasok… nagpatihuli ako at medyo lumilim sa punong Langka… pakiramdam ko’y hindi kami nag-iisa dahil sa itaas ng Bahay ay parang may tao na naghihintay… “Pasok ka… bakit kappa nandiyan…” si Elly na nagbukas ng bahagya ng bintana sa bandang harapan… at deretso ako na pumasok… bago ako namanhik ng hagdanan… tumingala muna ako…. Nandoon si Elly naghihintay… “May tao pa dito..???” mahina ko’ng sabi “Sssst… panhik ka na… dahan dahan lang baka magising…” sabi niyang parang may isusurpresa na regalo… at pinatuloy niya ako hanggang sa patungong kusina… sa maliit silid… natanaw ko ang natutulog na bata… nang may matanaw ako sa likuran sa batalan… kinabahan ako at sinino…. Natighaw ang kaba nang Makita kong si “Mercy…??” isang kapit bahay… kaklase din na dito nakatagpo ng suwerte sa lugar na ito “Hi… kamusta..??” kasamang nanunurpresa saka ko ibinaling ang tingin ko sa natutulog… “Elly… siya na ba..???” saka ako lumapit at hinaplushaplos sa buhok… umaapaw ang kagalakan sa aking dibdib…. Dama ko… ang lukso ng dugo ay di maitatago… “Nasaan si…” si Mang Ador ang tinutukoy ko “Mamayang hapon iyon paparito…” ika niya “Alam ba na paparito ako.??” … “Alam niya… dahil siya na mismo ang nagsabi kaya dito kita niyaya…” aniya “Kanino ito…” ang bahay “Kay Ador ito… dito sana kami.. di nga lang ako pumayag…” natatawa ako… bumalik ang kabog ng aking dibdib…. Di ito mawawala hanggat di ko nakakaharap ang matanda…

Matapos ang paghahanda nina Mercy at Elly ng niluto nilang Adobong Manok con Baboy… at halabos na hipon… “Ehmmm… ” paghanga ko sa kanilang niluto, lalo na’t malanghap ko ang ginatang Bilo-bilo… “Paborito.. ginatan…”… naghihintay na lamang ng mga ilang oras… at nang magising ang Bata… ipinakilala ako nito… na hindi maintindihan pa halos ng bata ang situwasyon… kaya puro pabiro.. nandiyan ang ako’y ipakilalang Ninong… at manunudyo ang Mercy na patatawag akong Daddy… na nagpapakurot ng kirot sa puso ni Elly…

Pagkapananghalian nag-aya ang Mercy na pupunta sa kabilang bahay… “Dito muna kayo’t makapag-usap… mamaya na kami babalik…” ang Mercy na nagpapahiwatig na dapat makapag sarili kami… tiwala siya.. at sumenyas na marahil bago paparito ang Panauhing hinihintay sa hapon ay nakabalik na ang mga ito… inakay ang bata… para ipasyal ito… bago tuluyang maka-alis inaliw ko muna ang bata… at inihatid hanggang sa makalagpas ng kalsada… matiim na pinagmasdan ko ang lawak ng kabukiran na noo’y akin din naranasang sakahin dahil sa pakikipag-bataresan… sa pagbalik ko sa bahay… iba ang damdamin ko… oo nga at sabik ako… di lang sa bata… si Elly lalo na… na kulang nalang ay ipa-ubaya ito… pero parehong mabait… nagkatagpo sila… kung tutuusin.. ako ang pang-gulo dito… nakukunsensiya ako kaya “Elly…! Ano ang puwang ko ngayon.??” Namutla ang Elly sa tuwiran ko “Anong ibig mong sabihin…???” ika niya na napahinto sa pagtatakip ng mga ulam at ginataang bilo-bilo… “Marahil… wala ako sa panahon para makisawsaw sa eksena ng buhay nyo sa ngayon…” nagitla siya “Ano na naman…??” sa matatalim na titig sa akin “Kung kayanin nating hintayin ang tamang panahon…” malungkot “Huwag mong sabihing sumusuko kana…???” nanginginig ang tinig niya “Hind iako sumusuko…” ika ko “Nagbibigay ako ng daan… lagi ako’ng nasa tabi mo… ‘di ba sabi ko… pasabi ka lang…?! Agad paparito ako… tulad ngayon… may iba nga lang nagsabi… hindi ikaw… See.. nandito ako…” pinapawi ko ang lungkot niya “alam ko… naunahan ako… surpresa ko’y naudlot… pero mabuti ito… nandito ka at malalaman mo…” di ko alam ang balak niya… “Di kita masisisi… pero sana… mahabaan mo pa…ito…” humikbi na siya… sa katayuan niya.. Oo nga’t naghahanap ng tunay na kalinga… May Edad na ang Mang Ador… marahil ay naghihintay na lamang ito ng tamang pag-inog ng mundo… Si Elly na huli na magpa-mukadkad ng noo’y talulot at ngayon ay ganap ng hitik sa hinog… sa edad ni Elly ngayon na 34 ay nandoon parin ang di pinababayaang alindog… “Tama na… kung ano ako noon… tayo… ganoon parin… ano’ng pinangangambahan mo…???” nayakap ko siya… inalo… at lalong humigpit ang yakap niya… mainit na nakikipagtungali sa ihip ng init na kaalinsabay sa hangin… hindi ko alam kung papaano… magpapa-unlak o ano… naghihintay ako’t nakikiramdam… dinampian ko siya ng halik… humaplos ang kamay sa aking likod… nang lumuwag ang bisig niya…. Naghihintay ako sa ano mang ikikilos niya… tumingala siya sa akin at marahang pinunasan ko ang butil ng luha doon… matatag…. Hindi nagbababa ng tingin… parang magnet… lumapat ang aking labi sa nangingiwi’ng mag labi niya… “Ehhmmpp…” pinawi ko ang dapat na hihikbing luha… nag-init ang aking katawan… mula sa bihis niyang blouse na dirty white at palda na katamtamang haba… masuyo ko itong unti-unting isinasabay sa paghahaplos ko sa kaniyang katawan… pinakikiramdaman ko kung tututol ito… pero may laya ang lahat… ng sa pagsiil ko ng halik sa labi niya at naglakbay ito sa mga puno ng tainga pababa ng leeg… na nananatili kami sa pagkakatayo sa sugpungan ng kusina at looban ng bahay… nasa pintuan… at ng mapasandal na siya… naghuhudyat ito ng lubusang pagpapa-ubaya… saka ko agad tinatanggalan ng butones ang suot niya… matamang agad sa kaniyang mga dibdib namunto ang mga labi ko… “Aaahhhhh…” napalanghap ng hangin ang Elly… napasiyap… at naghahagilap ang isa kong kamay sa zipper ng palda niya… habang sinisiil ko ang magkabilang dibdib niya…. Malulusog parin ito… tila hindi nag pasuso ang mga ito sa sanggol…. Maingat at conscious kasi sa katawan ang Elly… Bumaba ang zipper ng palda… at idinukot ko ang kamay ko nang mag-unat ako na nagpa-imbulog ang mga halik ko pataas muli sa kaniyang mga leeg at labi… sabik… maalab na muli… ang muling pagtatagpo… nang noo’y mga pag-uulayaw sa maraming dahilan at mga ALIBI na tagni-tagni…

At sa halos di mapugnaw na init ng katawan na umaalimpuyo… at sa paghaplos ko sa kaniyang baywang… doon nanulay ang aking dalawang kamay sa palasinturunan ng palda na nag-alis ng kawit nito…. At sabay nalaglag kung saan kami nakatayo… at ang kulay pink niyang bikini na nagpaluwal ng kaniyang katambukan… na agad ko’ng nahawakan… sabik ang mga kamay ko sa muling paghawak sa kaniayng hiyas na aking noon pa pinananabikan… at sa tulong din niya.. na naghahagilap ding mga kamay habang abala ang aking mga nguso at kamay… sa pagbibigay kakaibang litaniya ng seremoniya… siya rin itong nagtatanggal ng aking sinturon.. at butones ng aking suot na maong… halata ang pananabik ni Elly… kung ano ang noon na kami’y panakaw sa pagtatalik… ganito parin kami… walang pinagbago…

Sa pagmamasahe at paghihimas-himas ko sa kaniyang kaangkinan… ang hiyas na nagpapa-ubaya ng mga likidong nag-uumpisang dumaloy… nagsasabing nakahandan ito… at nang maglilis ang kamay ko ng kaniyang bikini… sabay ng pagtaas ng kaniyang isang paa…tuluyan ko itong inalis… at nandoon naiwan sa paanan na nakapulupot parin sa kaniyang sakong… blouse na lamang ang suot na nakabuyangyang ito… at sa paglilis niya ng aking nakabukas narin kasuutang pantaloon… ako na mismo ang nagtanggal ng aking pang-itaas na Long Sleeve na Levis… at nagtama ang aming nagsisimulang pawisang mga katawan sa alab ng aming pagniniig… kung ang init ng katawan ay nag-aalimpuyo… ganoon ang hindik at tirik ng aking nangangalit naring alaga… At sa pagkahawak niya ditto… na naghaplos at humimas din ng banayad ang kaniyang isang kamay… na lalong ikinagalit nito… na animo’y parang alagang manok na kapag hinimas ay nag-uumalpas para agad kumikig at manabong ito… at nang ang aking halik ay mapadiin sa isa niyang suso.. napasip-sip ako dito… na ipinagkagat niya ng labi… napapikit na napatingala… saka nito hinatak ang alaga ko’ng namimintig sa galit… at sumunod ang aking baywang kung saan ay itinututok nito sa kaniyang naglalaway din alaga na animo’y higad… dahil sa bulbol nito… napabuka ang dalawa niyang hita… at napataas ang isa niyang paa… na agad namang sinalo na kaliwa kong kamay… at nandoon paring naka-antabay ang kanan niyang kamay sa aking galit na dayunior… na nagsisilbing tagapanulay… ikinikiskis niya ito.. sinisiguradong swak… at sa kasabikan ko… na-ulos ko ito kaagad… napatingkayad siya… napataas ang puwet… napakapit ang isa niyang kamay sa aking balikad na nakapulupot sa aking likod… napakawit ang paa niya na nakasampay sa aking kaliwang braso… at nagdudumali ang kanang kamay niya na nooy nag-aantabay sa aking alaga… at agad itong yumakap sa aking baywang na tumutulong sa pagdiin sa aking pag-ulos ng masiguro na tiyak ng pasok ito sa butas ng kaniyang pekpek… “Aoohh… Hhohh…” napapa-ungol na ang Elly… sa ayos naming patayo na nakasandal sa gilid ng pintuan… kung saan bukag-buka ito na malayang Malaya ang pagpasok ng aking dayunior sa yungib ng kaniyang naglalawang hiyas… nang ang dalawa kong braso ay nagsugpong na sa pagkakahapit.. na nandoong naipit sa pagkakasampay ng kaniyang isang paa… at sa tindi ng aking pagbaon sa aking alaga… na ipinagkadiinan.. lalong napa-angat ang kaniyang baywang at puwet na sumasalubong dito… “Aaahhh…Aahhhh…” nananalasa na ang kapuwa naming ari… sa sunod-sunod na ulos at kadyutan… na aking iginigiling-giling para lalong maulol ang Elly… at napaangat ng tuluyan ang isa pa niyang paa na umukiyabit naman sa aking hita… tuloy na binuhat ko siya at inilapag ang puwet sa bangko na kung saan ay nagsisilbing upuan ng kakain sa mesa… iyon ay sa kusina… nakakapit parin siya sa akin.. nang humulagpos ang kaniyang dalawang paa at kamay… lalong napabukaka ito ngunit sa braso ko na ito sumampay… at ang dalawa niyang kamay na sa mga paa niya ito kumapit.. parang bata na animo’y naglalaro sa ayos nito… at doon kung saan ang mga paa ko’y nasa pagitan ng bangko… ang sarap ng aming ayos… nakatayo na nakayukod ako… at lalong nag-uumalab kami sa ganoong ayos… “Uuhhmm….. Oohhh…” sunod-sunod na ulos… hindi nakuntento ang Elly… pilit na nagbabangon… pinakawalan ko ang dalawa niyang paa… sa mga hita ko ito mabilis na kumapit na parang may mga isip… at sa mga batok ko bumitin na parang sawa ang dalawa niyang kamay… at nagbangon na si Elly… alam ko ang higit na masarap na position… at umupo ako.. siyang kumandong na paharap sa akin… swak na swak… at kapuwa kami nagsasabay sa pag-ulos… siya na taas baba… na umaantabay ang dalawa kong kamay sa kaniyang puwet na nagpapagiling-giling sa pagtaas baba nito… at parang kami’y nagbabaon ng tubo ng tubig… nang malapit na kami kapuwa sa rurok ng sarap… “Oohhhh… Aaahhh….” Nagsasabay na ang aming hinaing… mga halinghing… mga pagdidilirio… “Aahh..ahhh… malapit na kohh…” sabay na napakapit si Elly na mataas na ang angat ng puwet.. ang paa na sa banko na ito umaapak.. at lalong bumilis na ang kaniyang pag-ulos… siya na ang tumatarbaho… napaliyad na ako… at ang dalawa kong kamay na nakasapo sa kaniyang puwetan.. ay nakatukod na sa bangko.. nakaliyad na ako… at si Elly na parang hinite na nakakabayo sa akin… sunod-sunod na ito na gumigiling na umuulos… halos magiba ang bangko… naglalangitngitan ang mga sahig… na sanhi sa pagyanig ng kaunti ang bahay… “aahhh…Ahh.. Oohhhh…” kapuwa naming ungol at halinghing…. Nang magliyad na ang Elly… ako na agad ang sumalo sa baywang nito… napagmamasdan ko ang pagpapaikot-ikot na nito ng ulo… na nooy sa mga braso ko na ito nakakapit…. Nang medyo bumagal na ang pag-indayog niya… na mahigpit na na umipit ang dalawa niyang hita sa aking baywang… humigpit narin ang bunganga ng kaniyang hiyas… at sinabayan ko siya ng pagsabog ng kaluwalhatian “Aaaahhhh…Aaaaahhhhhh….” Na sabay naglapat ang aming mga katawan… nagsalubong at nagyakapan… mabilis na nagsabay na naglamukusan ang aming mga labi…. Sabik… mainit… maalab… na kung saan ay inupuan ang aking dayunior… ipinagdidiinan ito… “Uhhhh…Hhmmppp…” hingal…, kabog na mabilis ang kapuwa puso naming… sabik… tagaktak ang pawis… ang Sarap… pulang pula kapuwa sa ganong situwasyon… di alintana ang init ng panahon… umibabaw ang aming init…

Ika-13ng Bahagi ng “Kakatuwa – Ang Alibi ”

Ni: Eugene David Vera

********** Ang saksi sa mga totoo’ng nagaganap… at ito ang nakapagbigay ng conclusion sa lahat ng pangyayari…. At dahilan kung bakit mga ALIBI ang bawat galaw … ang pagwawakas…

Sa Ibabaw ng bangko na ito… muli naganap ang kapusukang hindi maitago at di mapigilan… Si Elly na naglaro ng Apoy… sa buyo ng damdming noon pa kinikimkim… Ang ako na nagging tukso…

Kaaya-aya si Elly sa ayos niya na aking napagmamasdan… Bawat sandali na kami’y magniig… walang kasing-sarap… nagsasalo sa bawal… nagtatampisaw… Habang nakapatong pa siya sa aking kandungan… bagaman ninanamnam pa ang mga pabugso-bugsong daloy ng likidong di maipaliwanang na kaligayahan at dulopt ng sarap nito… Si Elly na nakabuyangyang ang kaniyang harapan… ang Blouse na suot na mapang-akit parin… nag-aanyaya ng pagpapatuloy… ang kabuoang dibdib… na umaalog alog pa kapad umaayuda pa ng dahan-dahan… paghahabol sa mga kakautsik na natitirang katas… umaayon ang mga galaw nito sa bawat galaw… di ko mapigilan tuloy na di ito hawakan… sa kapaguran.. nandoong aking maisubsob ang aking mukha sa kaniyang dibdib… na ngayon ay aking hawak at sa magkabilang panig ang aking kamay na patuloy sa paghimas sa mga ito…

Nakabaon parin ang aking tarugo na patuloy parin sa pag-ulos… sabik kasi… matagal na di nakalaguyo ang noon pa inaasam na hiyas ni Elly… sa lapad nito’y masarap damhin.. kapag sa bawat ulos… napapalatak ang bunganga nito kapag dumadampi sa aking puson…

Kahit sa huli hangga’t sa papalambot na ang kapuwa naming ari… saka nagdadahan-dahan ito na ini-aangat ang puwet… tumukod ang isa niyang paa… inayunan ko ito… hanggang kami ay makatayo… dahil sa tindi ng pagnanasa na halos ayaw humiwalay… nandoon parin na akin pang isak-sak sa butas niya na pahabol-habol ang aking tarugo… na kaniya naman na sinasalo, sinasalubong… kapuwa naming ito pinagmamasdan… masarap… pinapanood ang sarili… pinagmamasadan ang kapuwa namin laman… kahit magkaganoon.. nawawala pala ang hiya sa isa’t-isa kapag isinakakatuparan ang pagnanasa… Inuupo ko siya sa mesa… at nakapatong na ang dalawa pa niyang paa sa bangko… dahil medyo may tigas parin ang dayunior… sinubukan ko na umulos paunti-unti… napapapikit ako… siya rin na tumukod na ang dalawang kamay… nakaliyad na nagpa-ubaya ulit… sa ikalawang attempt… unti-unting nabubuhay ang papalambot na dayunior ko… hinatak ko ng kaunti ang kaniyang balakang…. Tinama ang puwet sa gilid ng mesa… iyon ang mga ayos at posisyon na gustong – gusto ni Elly… ang sensasyon na dulot nito.. ang kaniyang talagang pinananabikan kapag may pagkakataon… Hilig niya na lagging naka-angkla… lagging gusto’y nagpapa-karga na supalpal ang aking ari… at lalo na kapag nakakarating na sa rurok ng kasarapan… ay pinipilit niyang lumiyad ng maramdaman niya na sagad na sagad ang pag-ugpong ng dalawang laman… lalo nitong ibinuka ang mga paa…. Nagpaliyad muli… nag-aangat minsan ang puwet… isinasalubong kapag ako’y umuulos… halos bumagsak ang puwet nito kapag umuunday… sapak na sapak… halos matapon ang sabaw ng ulam… parang mistulang inuuga na pagiling ulit ang ginatang bilo-bilo… “Aaahhh…Oohhh….” Namimilipit na muli kami… naghahabol… nais marating ang dulo nito… “Aaaahhhh….” Kagat na ang kapuwa labi naming… kapuwa na kami nagliyad… at sa ikalawang pagkakataon ng pagtatagumpay… “Uuhhhhh…” nanginig “aaahhhh…” isinagad… lalo na ang pagsabog nito “Aaahhh…. Ahh…” si Elly na pulang pula… bakas sa kulay nitong kayumangging kaligatan… parang puyat ang mga mata.. parang bagong gising sa pamumula… nang sa aming mga pagkakayakap… sa pagnanamnam pa sa mga huling sandali… “Eelllsss…” ang dalawa paparating… humahangos na kasama ang bata.. “Tara., tara…” dinig ko na inaalo ang bata… malapit na ang mga ito sa pinto… “Eelllss…” parang halata ni Mercy na may milagro pa… dahil halata na medyo huminto ito sa bukana ng pinto na kunwa ay inilapag ang bata at nakiramdam bago nagpa-Tao na si Elly ang Tinawag… nagbibigay hudyat ito kung sakali nga naman na mayroong nagaganap…

Dali-dali kami ni Elly na nag-ayos sa maikling sandali… Dinampot ni Elly ang Palda at agad nitong isinuot… di alam ang uunahin… nang medyo okay ang pagkakasuot nito at ang Blousa na di maayos ang pagkakabutones… “Ayy..!! nandiyan na pala kayo..?!” ani Elly kunwa… at palibhasa ay galling kusina ay di halata… ako na halos tumalon sa batalan sa hiya.. ay nanaog sa kabila na suot lamang ang pantaloon na di nakaayos mabuti ang suot kung long sleeve na levis… kunwa’y sa kasiliyas ako galing… at nagbalik ako… nandoon na ang dalawa at ang bata… “Ah.. okay na ba kayo..???” ani Mercy… “Uhm..eh.. oo naman… hinihintay namin kayo…” pero parang halata ni Mercy na may milagro… dahil nga.. kaya nga medyo huminto ito sa bukana ng pinto… bago tuluyang pumasok… nagpasintabi.. alam ang gagawin… ayaw niyang may mapahiya… Pero alam ko na halata niya… na bagaman ayaw niyang mag-isip… Pero siya ang saksi… napagmuni-muni niya ito… Lalo nang Makita niya ang bikini ni Elly na nakasaksak sa pamulsahan ng palda ni Elly na hindi maayos ang pagkaka-bulsa dito… dahil nga sa pagmamadali… hindi pansin ni Elly iyon na akala ay maayos niya ito na nailagay sa bulsa… napapangisi ang Mercy.. at nandoong agad kinuha ang Bata ni Elly “Uhhmmm… kamusta na ang baby ko.?!!” at nilalaro Laro agad… para pagtakpan ang di pa halos naibubutones na Blousa… Gayon pa man ay pormal paring humarap ang Mercy na nakikisabay sa paglalambing sa bata “Ehh… Ellss…” bantulot sa sasabihin at hinila si Elly sa bandang hagdanan ng labasan mula sa kusina sa loob… nauulinigan ko ang mga halos pabulong na salita… nagpapatungkol ito kay Mang Ador… Alam ko.. at nang magbalik sa loob ang Dalawa saka ako kinawayan ni Elly “Saglit ha Merss…” ika niya at ibinigay ang Bata… “Ehmm… nandoon na pala si Ador sa kabila…” napaangat ang ulo ko “Eh… saan galing at di nagtuloy dito…???” ika ko “Kina Mercy nagtungo… pinasabi kay Mercy… na doon na lang tayo magpunta… Dalhin na lang natin itong mga niluto…” ika niya “Eh bakit doon… hindi dito…???” pagtatanong ko “Ewan…” saka niya tinawag si Mercy “Merss… saglit…” sa nahihiyang humarap ang Mercy “Em.. bakit?!..” saka ako nangusap “Bakit daw doon..???” pangamba ko “Eh.., ewan… kausap si Lakay ko…” ika niya… asawa ni Mercy ang kausap… marahil ay sinadya niya iyon.. At nag Ayos kami para magtungo doon… “Uhmm.. teka lang Ellsss…” hinila ko siya sandali papasok sa loob at nandoong naghihintay ang Mercy na nilalaro ang bata at inaantabayanan paikot-ikot dahil may kalikutan pa ito… “Mag-ayos ka…” sabay kuha sa pamulsahan niya ang bikini na hindi maayos sa pagkakalagay “Ayy… sorry…” na naghahagilap ng tanong kung napansin ito na minatahan lang ako… “Kita niya yan…” ibinulong ko lang at namutla ang Elly “Kakahiya…kay Mers…” ika niya… eh ano pang magagawa niya? Nandoon na yon… at nag-ayos ito…

Sa bahay nina Mercy…. Matamang nandoon ang Asawa at dalawang anak… inutusan ni Mercy ang dalawang bata na kunwa ay pumaroon sa tindahan at bumili ng candy… Alibi para naman makapag-sarili kaming lahat… isinama ang bata na aking “Anak” antabay ng dalawa “Ingat ha…” habilin ni Mercy sa dalawang anak…

Bago mamasok ang dalawa… ramdam ko na nandoon ang dalawang lalake na si Mang Ador at asawa ni Mercy… nagpatihuli ako sa dalawa na bitbit ang mga niluto… At nang lumabas si Mercy ay inantabayanan ako sa mga dala-dalahan… “Gandang araw….” Pagyuyuko sa pagbigay galang sa nandoong dalawa…

Napaangat ang ulo ni Mang Ador at ako ang minataan… pormal ang mukha ko na di makatingin ng deretso dito… “Aaa…” sumenyas ito na maupo daw ako… nandoong abala ang dalawang babae… at nagharap kaming tatlo.. nandoong interpreter ang Asawa ni Mercy… napag-usapan ang kalagayan ng lahat… Lalo na ang maselang party… Ang bata…

**** Mga tagubilin

Di kaila kay Mang Ador ang paghihimagsik ng kalooban… ngunit puno ito ng damdaming mapang-unawa… Hiling lang niya na kung hanggat maaari pareho kaming tatayo sa lugar na hindi makikitaan ng ano mang bahid ng mapag-uusapan ng publico… Lahat ay mananatili sa paniniwala ng maraming tao ayon sa pagkakakilanlan kung sino at paano ang umpisa ang pagkakaroon ng “ANAK” na bagaman alam ni Mang Ador na itoy bunga ng aming kapusukan…

SA pagbibigay ng basbas ay ako ang tatayo na NINONG o ikalawang padrino sa bata…. Ako man ang Biological Father na matatawag… at si Mang Ador ang siyang magbibigay landas sa kung paano ang kasiyahan niyang mapanatiling ito’y nasa kaniyang piling… aarugain na parang tunay na anak dahil totong napamahal na ito…

At tungkol kay Elly… totoo na sinabi na niyang wala na nga sa kakayahang mabigyan ng likas na hanap ng tulad niya… at sinabi ng tuwiran na wala na sa dibdib niya ang “PAG-IBIG”…nawala na ito… simula nang matuklasan niya ang mga pagtatagpo namin ng patago… At mga ALIBI na tagni-tagni…

Maituturing na puno ng Diplomasiya ang Mang Ador… puno ng pang-uunawa at pagmamahal… Wala man itong pinag-aralan… subalit may angkin namang bait na wala sa normal na tao…

Ganoon ang mga situwasyon… nag-ayos ang lahat… ang pagpapa-ubaya ng maluwag sa dibdib ni Mang Ador… at pangako mula sa akin na hindi magkakaroon ng batik sa kapuwa namin na lalake sa buhay ni Elly…

**** Ang ALIBI

Makaraan ang ilang araw at lingo mula noong tagpo ng mga pag-uusap. Mula sa Maynila ako’y nagbalik sa pook na iyon sa Nayon ng Malayo… at kina Nanay Luring ako’y natuloy na muli… Walang anino na makikita sa mukha ko ang pangamba o ano mang alalahanin.. At lalo na sa kampanti na kalagayan ni Elly… na itinuring ko na higit sa kaibigan sa akala ng marami…

Nandoong agad ako’y lumibot… kung ano ako dati… ganoon parin ako na hindi nagbago… bagaman lahat ay balatkayo… lalo na sa harap ng Matandang Sergio sa mga magulang ni Aphine at Franie at na magkakapatid din… Mga bago na balita mula sa kanila para sa akin… at totoong aking ikinagalak sa harap at mata ng marami kung ano ang Elly sa ngayon.. na may supling… Bagaman ito’y malaon ko ng alam…

Ang Elly at mang Ador ay sa Barrio Abanon na namalagi… ayon sa mga paliwanag ng mga Ka-anak… at doon na daw mamamalagi dahil karamihan ay doon ang mga sakahin… at mga ikinabubuhay ng Mag-Anak… (ALIBI iyon para lang malayo ang Elly at ANAK na itinuring)

Ngunit lingid sa kaalaman ng marami… Kami na patuloy sa inumpisahang buhay… ni Elly at ako… na lagi at lagging nagpapanagpo sa Maynila na Alam at may basbas ng Matandang Ador… Sa Totoo lamang… ang Bahay sa Gitna ng Dawag na aming pinagkatagpuan nina Elly ay kay Mang Ador nga na doon ay siya na ang namamalagi… At ang Kay Elly naman ay sa Tabi lamang ni Mercy na pinaka-regalo ni Mang Ador kay Elly mismo…. Na di man niya totoong sabihing para na sa amin iyon ay ito’y nagsisilbing anino ng pagkakapa-ubaya ng walang bahid poot ni sa isip…

At sa pag-laki ng bata… at matamang ang Mang Ador ay parang nagbibiro na malapit sa banig ng karamdaman.. hanggang ito’y parang biro na nagpapaalam na sa mundong ibabaw…

Ang mga ari-arian niya na halos ibinigay ang kalahati sa Bata na papalaki na ngayon… ngunit karamihan ay ipinamahagi niya ito sa mga pamangkin… sa mga kapatid…

Matindi o higit na maraming ALIBI sa buhay namin… lalo na kay Mang Ador… kay Elly… na kung susumahin ay lahat nagdaan sa animo’y biro… mga katuwiran… tagpi-tagping dahilan… ang mga ALIBI…hanggang sa huling sandali ng hininga ni Mang Ador… namutawi ang pagpaparaya at pag-ibig dahil ang kaniyang huling hantungan… Kay Elly niya ito ipina-ubaya, sa kaniya inilagak ang lahat… at pagpapasiya.

Makalipas ang ilang buwan at taon… ni wala sa kaalaman ng lahat at pati ang paglipat ni Elly mula sa Nayon patungong Lunsod ng Salimoot, Alitaptap at Sisipot (Maynila, Laguna, Cavite) –taguri lamang- na doon kung saan ako’y namamalagi ay madalas na silay aking kapiling na… Sa pangangatuwiran na dito na mag-aaral ang pabinata ng bata… na matamang marahil ay magiging nasa ayos na ang lahat at ang mga ALIBI ay sa katotohanan ito hahantong.

-Wakas-

Mabuhay kayong lahat… at sa muli… abangan ang ilan pang mga kuwento ng buhay na kaakibat ang natatagong kasiyahang sexual…

Eugene David Vera – I.K.A. – “Just Once”